Labrador Retriever Lover Home

สวัสดีปีกระต่าย 2554

2011-01-01T14:16:00.000+07:00

สวัสดีปีใหม่ 2554 ค่ะท่านผู้อ่านที่รักของไมโล

เกือบจะครบขวบปีแล้วนะคะที่หนูไม่ได้มาเล่าอะไรให้คุณๆได้อ่าน วันนี้เป็นวันขึ้นปีใหม่ก็เลยถือโอกาสขออวยพรให้ทุกท่านได้ประสบแต่สิ่งที่ดีมีแต่ความสุขใจ มีโชคลาภ ร่ำรวยเงินทอง สมปราถนาในทุกสิ่งที่ตั้งใจ ปราศจากภยันตราย โรคภัย ไข้เ็จ็บอย่าได้มี ... ( อยากได้อะไรเพิ่มก็เติมเอาเองนะคะ )

ไมโล

ไมโล กับ ต้นลีลาวดี ขาวพวง

2010-01-31T16:19:00.002+07:00

สวัสดีค่ะท่านผู้อ่านที่คิดถึงทุกท่าน

เมื่อวันก่อน(28 มค. 2553)ตอนเที่ยง ป่าป๊าได้ทิ้งหนูกับหม่าม้าอยู่บ้านแล้วไปสวนจตุจักรกับพี่ช้าง(ใจร้ายจังไม่ยอมพาหนูไปด้วย) ป่าป๊าเล่าให้ฟังว่าพี่ช้างขับรถขึ้นทางด่วนโทลเวย์ไปลงที่แยกลาดพร้าว(หน้าห้างฯ เซ็นทรัล) แล้ววิ่งต่อไปตั้งใจจะไปจอดที่ตลาด อ.ต.ก. แต่รถเยอะมาก เลยเปลี่ยนไปจอดที่ที่จอดรถของรถไฟฟ้าใต้ดิน(รฟม.)ที่บางซื่อ แล้วนั่งรถใต้ดินย้อนกลับมาขึ้นที่สถานีจตุจักร ค่ารถคนละ 16 บาท(พี่ช้างมีบัตรรถอยู่แล้ว)

จากนั้นก็เดินย้อนกลับมาเข้าสวนจตุจักรตรงประตูตรงข้ามกับกรมขนส่ง แล้วป่าป๊ากับพี่ช้างก็เริ่มเดินวนไปทางซ้ายมือซึ่งจะมีพวกไม้ดอกไม้ประดับ ส่วนทางขวาจะเป็นไม้ใหญ่ ซึ่งทางสวนฯจะจัดให้เกษตรกรนำต้นไม้มาขายได้ทุกวันพุธและพฤหัสบดี (วันที่ไปเป็นวันพฤหัสพอดี) นอกจากต้นไม้แล้วก็ยังจะมีพวกอุปกรณ์ปลูก ดิน ปุ๋ย เครื่องประดับสวนต่างๆ พี่ช้างตั้งใจจะซื้อพวกไม้ดอกเล็กๆเพื่อจะเอาไปปลูกในกระบะไม้ที่เคยปลูกกุหลาบก่อนหน้านี้(ป่าป๊าทาสียอมไม้ใหม่แล้ว) เดินไปจนถึงแถวหน้าตึกที่ทำการตลาดนัดสวนจตุจักร ก็ไปเจอกับต้นฟอร์เก็ทมีน็อทสวยดี มีหลายๆสี เช่น ขาวน้ำเงิน(45บาท/ต้น), ขาวม่วง(40บาท/ต้น), ขาวชมพู(35บาท/ต้น), ชมพู(30บาท/ต้น) พี่ช้างสนใจบอกป่าป๊าว่าไว้ค่อยเดินกลับมาซื้อ จากนั้นก็เดินดูต้นไม้ต่อและแวะซื้อดอกไม้ประดิษฐ์ เป็นดอกคอสมอสดอกใหญ่สีแดงเข้มมีเกสรสีเหลือง ซื้อมาสองช่อช่อหนึ่งมีสามดอก(ช่อละ 70 บาท) และหญ้าคาประดิษฐ์อีกหนึ่งกอ(กอละ 60 บาท) นอกจากนี้ยังได้ซื้อต้นกระดุมเงินประดิษฐ์ดอกตูมเล็กๆอีกหนึ่งกอ จนกระทั่งเดินมาถึงที่เขาขายต้นไม้ใหญ่พี่ช้างก็ไปถูกใจกับต้นลีลาวดีต้นหนึ่ง เป็นลีลาวดีพันธ์ขาวพวง มีดอกเป็นพวงขาวสวยดี มีกลิ่นหอม คนขายบอกมีอายุประมาณแปดปี สอบถามราคาได้ว่า 6,500 บาท คุยไปคุยมาคนขายก็เสนอขายรวมกับอีกต้นหนึ่งรวมสองต้นในราคา 10,000 บาท ส่งฟรี แต่มีค่าปลูกอีก 500 บาท ตกลงกันได้แล้วพี่ช้างก็เขียนแผนที่ แลกเบอร์โทรศัพพ์ และให้ไปส่งเลย(จ่ายเงินตอนปลูกแล้วเสร็จ) สรุปก็เลยได้ไม้ใหญ่แทนไม้กระบะซะงั้น

ขากลับป่าป๊าได้แวะซื้อดินก้ามปูที่ร้านขายต้นไม้ในซอยเลียบคลองสามทางกลับบ้านราคาเจ็ดถุงร้อยบาท หลังจากที่กลับถึงบ้านเกือบบ่ายสามโมงครึ่งป่าป๊าก็พาหนูไปเดินเพื่อให้หนูทำธุระในสนามหญ้าที่บ้านเสร็จก็เอาอาหารให้หนูกิน เสร็จแล้วก็เล่นกับหนู หนูก็นึกว่าวันนี้ทำไมป่าป๊าถึงใจดีให้หนูกินอาหารเร็วจัง ที่ไหนได้ก่อนสี่โมงเล็กน้อยเขาก็เอาต้นไม้มาส่ง(มากันสองคน)ป่าป๊าก็ให้หนูเข้าไปอยู่ในกรง แม้หนูจะพยายามบอก(เห่า)ว่าจะช่วยปลูกต้นไม้ด้วยป่าป๊าก็ไม่ฟัง หนูก็เลยได้แต่นั่งๆนอนๆในกรงส่งสายตามองเผื่อป่าป๊าจะใจอ่อนบ้าง

เริ่มต้นก็ให้พี่ช้างกำหนดจุดที่จะปลูก จุดแรกอยู่ใกล้กับที่เคยปลูกต้นโมกหลวงที่ตายไป ปรากฏว่าเมื่อขุดลงไปกลับเจอแผ่นคอนกรีตหนาและใหญ่มาก เลยต้องย้ายไปขุดที่จุดเดิมของต้นโมกหลวง ส่วนแผ่นคอนกรีตก็ได้โทรแจ้งคุณนันทชัย-โฟร์แมนของโครงการหมู่บ้านให้เอาคนมาขุดออกไปซึ่งเขาก็รับปากจะจัดการให้อีกวันสองวัน จุดที่สองอยู่ถัดตรงมาด้านหน้าในระนาบเดียวกับมุมของตัวบ้านขุดได้ไม่มีปัญหา ขุดเสร็จแล้วก็เอาดฺนก้ามปูที่ซื้อมารองที่ก้นหลุมทั้งสองหลุมเจ็ดถุงหมดเลย จากนั้นป่าป๊าก็เข้าไปช่วยกันเป็นสามคนเพื่อยกต้นไม้ลงจากรถ เริ่มจากต้นเล็กกว่าก่อนเพราะจะนำไปปลูกหลุมในก่อน ปรากฏว่าเกิดอุบัติเหตุกิ่งใหญ่กิ่งหนึ่งฉีกแยกเป็นทางยาวเกือบหักขาดจึงต้องหยุดเอาเชือกฟางสีเหลืองมัดให้แน่นและมัดโยงกับกิ่งอื่นๆเพื่อไม่ให้มันแกว่งได้จากนั้นจับตั้งมัดไว้กับรถก่อนเพื่อจะเอาต้นใหญ่ซึ่งเตี้ยกว่าแต่ทรงพุ่มใหญ่กว่าออกมาก่อนกิ่งก้านจะได้ไม่ไปเกี่ยวกับต้นเล็กอีก จากนั้นก็ยกเอาต้นใหญ่ไปลงปลูกที่หลุมด้านหน้าแล้วใช้ไม้ค้ำยันซึ่งเป็นไม้ยูคาลิปตัสสามต้นผูกกับต้นไม้ค้ำไว้ก่อน เสร็จแล้วก็ไปยกต้นเล็กไปลงปลูกที่หลุมใน

ลำดับต่อมาคนขายเขาก็เอาไม้ค้ำซึ่งมีขนาดสองถึงสามนิ้วตัดเป็นท่อนๆ ท่อนละเมตรยี่สิบเห็นจะได้จำนวนหกท่อนแล้วเสี้ยมปลายแหลมด้านหนึ่ง จากนั้นนำไปตอกชิดกับกิ่งใหญ่ๆต้นละสามท่อนโดยตอกลึกลงไปสักครึ่งของความยาวแล้วตัดไม้เป็นท่อนสั้นประมาณฟุตกว่าๆนำมาตอกยึดตรงด้านบนของไม้ที่ตอกลงไปในดินเป็นสามเหลี่ยม แล้วใช้เชือกผูกที่กิ่งแล้วมัดกับค้ำยันเพื่อกันไม่ให้ต้นล้มเอียงได้ โดยคนขายบอกว่าประมาณสองสามเดือนรากต้นไม้ก็จะแผ่ออกมาพอที่ต้นจะยืนเองได้ แต่เพื่อความไม่ประมาทก็ควรปล่อยให้อยู่กับค้ำยันไปตลอดจนกว่าตัวค้ำจะผุไปเอง สุดท้ายคนขายก็ตัดเอากระสอบมาพันรอบรอยแผลที่กิ่งของต้นเล็กแล้วใช้เข็มเย็บกระสอบเย็บจนแน่นดีและบอกให้เอาฮอร์โมนเร่งราก บีหนึ่ง(B1) ผสมน้ำรดที่กระสอบให้ชุ่มเพื่อให้เนื้อไม้สมานตัวกันเร็วขึ้น นอกจากนี้ยังให้รดที่โคนต้นด้วยเพื่อช่วยเร่งรากให้งอก เจริญเติบโตได้ดีขึ้น

ประมาณห้าโมงครึ่งตอนเย็นการปลูกต้นลีลาวดีก็แล้วเสร็จ ป่าป๊าถึงได้พาหนูออกมาดู หนูก็รู้สึกตื่นเต้นนิดหน่อยที่อยู่ๆก็มีต้นไม้ใหญ่โผล่ขึ้นมาที่สนามหญ้าส่วนตัวของหนูตั้งสองต้น หนูก็เลยเดินไำปดมๆทั้งสองต้นเพื่อทำความรู้จักกับมันหน่อย พอหนูจะลองชิม(กัด)ไม้ค้ำดูสักหน่อยป่าป๊าก็โวยวายใหญ่ หนูก็เลยแกล้งคาบก้อนดินยั่วป่าป๊าแทน ซึ่งก็ได้ผลทุกครั้งเพราะป่าป๊าจะต้องวิ่งมาเพื่อบังคับให้หนูคายทิ้ง หนูก็จะวิ่งหนี บางครั้งหนูก็จะแกล้งคายพอป่าป๊าเข้ามาจะเอาไปทิ้งหนูก็จะคาบวิ่งหนีอีก สนุกดี แต่ถ้าป่าป๊าไม่อยากเล่นหรือจะเอาหนูเข้ากรงเค้าจะใช้ขนมมาล่อให้หนูคายทิ้งแล้ววิ่งไปให้ป่าป๊าจับตัวได้ ซึ่งก็ได้ผลทุกครั้งเหมือนกัน แฮ่ม

ไมโล

ไ่มโลส่ง ส.ค.ส. ปีใหม่ 2553

2009-12-31T15:11:00.005+07:00

สวัสดีปีใหม่ค่ะ

วันนี้เป็นวันสุดท้ายของปีนี้แล้วนะคะ สิ่งใดที่ไม่ดี ทุกข์ โศก โรค ภัย ก็ปล่อยทิ้งไปกับกาลเวลาที่จะล่วงพ้นปีไปเสียนะคะ หนูขอพรจากสิ่งศักดิ์สิทธิ์เพื่อขอให้อำนวยพรแด่ท่านผู้อ่าน มิตรรัก แฟนๆทุกท่านได้ก้าวสู่ปีใหม่อย่างมีความสุข มีความหวัง มีกำลังใจ และมีแรงบรรดาลใจที่จะสร้างสิ่งที่ดีๆให้กับตัวเอง ครอบครัว(รวมถึงสัตว์เลี้ยง เช่น น้องหมาอย่างหนูด้วย อย่าลืม) ญาติมิตร สังคม ประเทศชาติ รวมถึงโลกใบนี้ด้วยนะคะ ที่จริงก็อยากจะขอพรให้ทุกท่านได้มีโชค ลาภ ถูกล๊อตเตอรี่รางวัลที่หนึ่ง แต่มันก็ไม่ค่อยจะเป็นจริงสักทีดูอย่างหม่าม้าก็ไม่เคยถูกรางวัลใหญ่ๆสักที เลยขอพรในเรื่องที่มีความเป็นไปได้ดีกว่า เพราะถ้าเรามีความหวัง มีกำลังใจ และมีแรงบรรดาลใจ ความสำเร็จก็น่าจะเป็นจริงได้ไม่ช้าก็เร็ว จริงไหมคะ ยังไงก็ตามเพื่อให้ครบถ้วนตามคำอวยพรที่เขานิยมกัน หนูก็ขอพรให้ทุกท่านได้มีโชค มีลาภ กันทุกๆคน มากบ้าง น้อยบ้างก็ยังดีนะคะ

สวัสดีปีใหม่ค่ะ

ไมโล

ปล. รูปประกอบนี้ตั้งใจวาดให้ทุกท่านนะคะ พอดีว่าเจ้าของรถไม่อยู่ ไปเมืองนอกหลายวันกว่าจะกลับ ป่าป๊าเลยใช้กระจกหลังทำเป็นเฟรมซะเลย

หนูขอส่ง ส.ค.ส. แด่ทุกท่านด้วยเพลงนี้นะคะ เป็นเพลงเก่าๆของพี่เบิร์ด เรียบๆง่ายๆแต่ก็ยังน่าฟังอยู่

ส่ง ส.ค.ส. มาให้ สดชื่น แจ่มใส

สบายสบาย ด้วยรักผูกพันมากมาย

แทนความหมาย ทุกถ้อยคำในหัวใจ

ส่ง ส.ค.ส. มาถึง เป็นเพลงบทหนึ่งซึ้งๆง่ายๆ

เราจะยิ้มให้กัน ฝากใจไว้ให้เธอ

เราจะยิ้มให้กัน ฝากใจไว้ให้เธอ

ฟังวิทยุออนไลน์ ที่ izeemusic

พี่เจ้าขา จากไปแล้ว

2009-12-29T23:33:00.001+07:00

สวัสดีค่ะ

วันนี้หนูมีเรื่องเศร้าจะมาบอก คือพี่เจ้าขาซึ่งเป็นพี่หมาพันธ์ผสมปอมเมอเรเนียนกับบางแก้ว ที่พี่ปลาเอามาให้ป่าป๊ากับหม่าม้าเลี้ยงตั้งแต่อายุได้สามเดือน ได้จากไปด้วยโรคพยาธิในตับ โลหิตจาง และระบบย่อยอาหารไม่ทำงานเมื่อคืนวันที่ 20ธค.2552 รวมอายุ11ปีเห็นจะได้ซึ่งถ้าเทียบอายุกับคนก็จะประมาณ71ปี ถือว่าอายุมากแล้ว พี่ปลาได้นำร่างพี่เขาไปฝังไว้ที่สวนหลังบ้านที่เชียงใหม่ หนูเองก็ไม่เคยพบกับพี่เขา แต่หนูก็รู้สึกเศร้าไปด้วยเมื่อเห็นหม่าม้าเอาแต่ร้องไห้จนตาบวมแดงตอนที่ได้รับข่าวจากพี่ปลา ส่วนป่าป๊าก็ดูเศร้าๆไปเหมือนกัน หนูเห็นป่าป๊าเขียนคำไว้อาลัยค้างไว้ตั้งหลายวันแล้วเลยเอามาลงไว้ที่นี่ เผื่อพี่เจ้าขาเขาอยากเข้ามาอ่านบ้าง

หลับให้สบายเถิดนะลูกรัก พ่อเสียใจที่ไม่มีโอกาสได้ดูแลหนูในหลายปีมานี้ พ่อรู้ว่าหนูคงจะเหงาและคิดถึงพ่อและหม่าม้ามาก พ่อและหม่าม้าก็คิดถึงหนูเช่นกัน พ่ออยากจะอุ้มหนูขึ้นมากอดแล้วเดินไปรอบบ้านพร้อมทั้งพูดคุยและร้องเพลงปลอบโยนให้หนูฟังตอนที่ฟ้าร้องยามฝนฟ้าคะนอง หรือเสียงดังของประทัดตอนเทศกาลลอยกระทงเหมือนเมื่อก่อนนี้ และยังมีอีกหลายสิ่งที่พ่อและหม่าม้าอยากจะทำให้หนูเพื่อชดเชยในสิ่งที่ขาดหายไปจากช่วงชีวิตหลังๆที่แสนเหงาของหนู

พ่อรักหนูนะ

สำหรับท่านผู้อ่านที่เลี้ยงน้องหมาหรือเพื่อนสัตว์เลี้ยงอื่นๆ หนูขอให้ท่านได้ให้เวลากับเค้าบ้างนะคะ เพราะพวกเขามีเวลาอยู่ให้ความรักและความสุขกับท่านได้ไม่นานนักหรอกค่ะ

ไมโล

ไมโล กับฮีตครั้งแรก (ประจำเดือนสุนัข) Dog in Heat Cycle

2009-11-28T00:29:00.000+07:00

สวัสดีค่ะ

วันนี้หนูมีเรื่องจะเม้าท์เกี่ยวกับตัวหนูและหนุ่มๆทั้งหลาย เนื่องจากที่ป่าป๊าเค้าแปลกใจว่าทำไมหนูจึงมีหนุ่มๆมารุมจีบเต็มไปหมด ไม่ว่าจะเดินหรือวิ่งไปไหนเจ้าพวกนี้ก็จะคอยตามไปตลอด จนบางครั้งป่าป๊าก็เอาไม้เท้าตีสุนัขซึ่งอ้างว่าเป็นของปรมาจารย์อั้งชิกกง(หนูว่าโม้แน่ๆ)ฟาดท่ามังกรคะนองกลางนาไปในอากาศเสียงดังเฟี้ยวฟ้าวเพื่อปรามไม่ให้เข้ามาใกล้มากนัก ที่จริงแล้วเจ้าพวกหนุ่มๆเค้าจมูกไวได้กลิ่นความเป็นสาว(female's hormones)ของหนูนั่นเองเพราะไม่กี่วันต่อมา( 10 พย. )หนูก็มีประจำเดือนหรือฮีต(Heat cycles)ออกมาที่จโม๊ะ(ก็ที่ใกล้ๆกับก้นนั่นแหละ)ซึ่งมีอาการบวมแดงของหนู ที่จริงน่าจะเรียกประจำปีดีกว่าเพราะน้องหมาอย่างหนูเนี่ยจะเป็นฮีตปีละ 2 ครั้ง เริ่มครั้งแรกก็ตอนนี้ละ คือประมาณอายุ 6 -12 เดือน แล้วแต่พันธุ์เล็กใหญ่ อย่างหนูเป็นน้องหมาพันธุ์ใหญ่ก็จะเป็นฮีตช้ากว่าพวกพันธุ์เล็กๆค่ะ โดยปกติแล้วช่วงที่มีฮีตของน้องหมาจะมีประมาณ 18 - 21 วันค่ะ อีกไม่กี่วันหนูก็คงหยุดไปเอง และอันนั้นก็น่าจะหายบวมแดงไปด้วย

ช่วงนี้ป่าป๊ากับหม่าม้าก็ชอบบ่นเกี่ยวกับกลิ่นสาบสาวอันรุนแรงของหนู โดยเฉพาะช่วงวันที่ 9 - 14 ของการมีฮีตเป็นช่วงที่กลิ่นสาบสาวหนูแรงมากๆ(คือสามารถมีความรักกับหนุ่มๆได้แล้ว แต่จริงๆแล้วควรจะรอให้เป็นสาวสมบูรณ์กว่านี้ ตอนมีฮีตครั้งที่สองครั้งที่สาม หรืออายุได้ปีครึ่งถึงสองปี เพราะการผสมพันธุ์แต่ละครั้งนั้น จะทำให้ทั้งน้องหมาตัวผู้และน้องหมาตัวเมียมีร่างกายอ่อนแอ อาจทำให้ตัวเมียแก่เร็วและมีสุขภาพไม่แข็งแรงเท่าที่ควร) สังเกตุได้จากช่วงนั้นหนูจะมีแฟนคลับเยอะมากทั้งที่ไม่ได้เปิดตัวตามสื่อไหนๆเลย มีทั้งที่หนูรู้จักเช่น พี่โมนี่, เจ้าท็อบบี้, เจ้าปอร์โต้, น้าเฉาก๊วย(น้าเค้าเป็นหมาไทยสีดำมีอายุแล้วล่ะ เพราะฟันเริ่มร่วงแล้ว แต่คงจะยังมีไฟอยู่)และที่ไม่รู้จักก็อีกหลากสีหลายตัวเลยทีเดียว ทำให้หนูสับสนในชีวิตมากเลยเนี่ยเพราะพวกหนุ่มๆแทบจะกัดกันตายเพื่อจะมาดอมดมหนู แถมบางตัวก็ใจกล้าแอบมุดเข้ามาทางซี่รั้วบ้านตอนกลางคืนเจอป่าป๊าไล่แทบมุดหนีไม่ทัน แต่ป่าป๊ากับหม่าม้ากลับทำจมูกฟุดฟิดเวลามาเปิดกรงให้หนู ทำอย่างกับหนูเป็นปลาเค็มยังงั้นแหละ มิน่าล่ะช่วงนี้เค้าจะกอดจะหอมหนูแค่วันที่หนูอาบน้ำแล้วเท่านั้น ชักจะเริ่มขาดความอบอุ่นแล้วนะเนี่ย

อ้อ ช่วงที่หนูเริ่มมีประจำปีวันแรกๆ หนูก็มีอาการหงุดหงิดนิดหน่อยเลยส่งเสียงอิ๊ดๆอ๊าดๆจนป่าป๊าดุเอาบ้าง มีอยู่วันนึงหนูปวดท้องอึซึ่งอาจจะเกี่ยวกับที่หนูมีฮีตหรือเปล่าก็ไม่รู้ หนูก็ส่งเสียงร้องอย่างว่าเพื่อเรียกป่าป๊าให้มาเปิดกรง(ประมาณตีสาม)ป่าป๊าก็ไม่ยอมตื่นสักที หนูทนไม่ไหวก็เลยปล่อยซะในกรงเลย ทีนี้มันก็มีกลิ่นอบอวนอยู่ในนั้น หนูเลยเห่าใหญ่เลยจนป่าป๊าต้องลุกมาเปิดกรงให้พร้อมทั้งเอ็ดหนูไปด้วย แต่พอเห็นประจำปีหนูป่าป๊าก็เลยเข้าใจ(แต่ไม่เห็นเอาขนมมาขอโทษหนูเลย นิสัย ไม่ดี)

ถ้าคุณๆผู้อ่านเลี้ยงน้องหมาตัวเมียอยู่ละก็ ช่วยเข้าใจเค้าหน่อยนะคะอย่าไปดุเค้ามากเหมือนป่าป๊าหนูนะคะ แล้วพบกันใหม่ค่ะ

สาวน้อย ไมโล

ไมโล กับ 2012 วันสิ้นโลก

2009-11-23T16:22:00.000+07:00

สวัสดีค่ะ

เจอกันอีกแล้วนะคะ เป็นอย่างไรกันบ้างคะท่านผู้อ่านทุกท่านหวังว่าคงสบายดีทุกท่านนะคะ และต้องขออภัยแทนป่าป๊าที่เป็นคนทำให้ล่าช้าอีกแล้ว นี่ถ้านิ้วมือ(เท้า)หนูยาวๆหน่อยหนูจะพิมพ์เองเลย ไม่ต้องพึ่งบริการแบบตามใจฉันของป่าป๊าก็ได้

วันก่อน(18 พย.)ป่าป๊าไปดูหนังเรื่อง 2012 มากับหม่าม้าและพี่ช้าง ป่าป๊าเล่าให้ฟังว่าเป็นหนังที่ตื่นเต้นน่ากลัวเกี่ยวกับการล้างโลก คล้ายๆกับตอนที่น้ำท่วมโลกเนื่องจากพระเจ้าทรงเห็นว่าความชั่วช้าของมนุษย์มีมากบนแผ่นดิน จึงทรงดำริว่า กวาดล้างมนุษย์ไปเสียจากแผ่นดินโลก ทั้งมนุษย์ สัตว์เลื้อยคลาน และนกในอากาศด้วย แต่ด้วยทรงเห็นว่าโนอาห์เป็นคนดีและศรัธทาในพระเจ้า พระองค์จึงทรงบอกเหตุการณ์น้ำท่วมโลกให้โนอาห์ทราบ พร้อมทั้งทรงมอบแผนผังรูปแบบเรือที่ใช้ในการช่วยชีวิตของโนอาห์ให้รอดพ้นจากการถูกล้างโลกในครั้งนั้น เป็นที่มาของ เรือโนอาห์ นั่นเอง(จากพระธรรมปฐมกาล wikipedia)

เนื้อเรื่องก็เกี่ยวกับการสิ้นโลกตามที่ได้ปรากฎอยู่เป็นวันสุดท้ายในปฏิทินของชาวเผ่ามายัน หลายศตวรรษมาแล้ว ชาวเผ่ามายันมีความเชื่อและคำทำนายไว้ว่า วันที่โลกจะดับสูญคือวันที่ 21 ธันวาคม 2012 เมื่อนักวิทยาศาสตร์ได้สังเกตุพบการระเบิดปะทุของดวงอาทิตย์อย่างรุนแรง และได้แผ่คลื่นแม่เหล็กเข้มข้น ส่งผลให้เปลือกโลกมีการเปลี่ยนแปลงอย่างรุนแรงและรวดเร็ว ก่อให้เกิดแผ่นดินถล่ม ภูเขาไฟระเบิด เกิดอภิมหาสึนามิ น้ำท่วมโลก แต่สามปีก่อนหน้านั้นผู้นำชาติ G8 ได้ช่วยกันลงขันสร้างยานยักษ์ 8 ลำสำหรับบรรทุกคนและสัตว์ที่คัดเลือกไว้(รวมทั้งผู้มีเงินจ่าย1,000 ล้านเหรียญ)เพื่อสืบทอดเผ่าพงศ์ต่อไป แน่นอนว่าไม่ใช่ทุกคนที่ได้ขึ้นยาน แต่นักวิทยาศาสตร์ที่เป็นตัวเอกของเรื่องคนหนึ่งเห็นว่าถ้าสละความสะดวกสบายเสียบ้างก็จะมีพื้นที่ให้คนได้รอดชีวิตเพิ่มขึ้นอีกจำนวนหนึ่ง

ป่าป๊าชอบคำพูดของเขาที่พูดทำนองว่า

มนุษย์เราจะสืบทอดต่อไปทำไม เพราะเราได้ละทิ้งความเป็นมนุษย์ไปแล้วเมื่อเราปล่อยให้เพื่อนมนุษย์ด้วยกันตายไปต่อหน้าต่อตาโดยไม่หยิบยื่นความช่วยเหลือ

ป่าป๊าบอกเป็นหนังที่น่าดู ตื่นเต้น เร้าใจ กราฟฟิคสุดยอด ดูแล้วก็ให้แง่คิดดีเหมือนกัน เช่น คนเรามันก็แค่นี้ ไม่มีอะไรยั่งยืน แม้แต่โลกสักวันก็ต้องแตกดับ ทุกวันนี้ก็มีแสดงให้เห็นบ้างแล้ว เช่น ปรากฏการณ์โลกร้อน น้ำท่วม แผ่นดินไหว พายุที่รุนแรงขึ้นเรื่อยๆ เป็นต้น แต่อย่าไปวิตกกังวลเกินเหตุ ตั้งจิตให้รู้เท่าทัน ไม่ใช้ชีวิตแบบประมาท ใส่ใจในคนรอบข้างและใส่ใจในสิ่งแวดล้อมบ้าง น่าจะช่วยให้โลกน่าอยู่ขึ้นเยอะนะคะ

แล้วพบกันใหม่ หวังว่าโลกคงจะไม่สิ้นในเร็ววันนี้นะคะ

ไมโล

ภาพวันสิ้นโลกจาก กระปุกดอทคอม

ไมโลกับกระต่ายบนดวงจันทร์ วันลอยกระทง และเพื่อน

2009-11-03T16:08:00.000+07:00

สวัสดีวันลอยกระทงใหญ่(ที่เชียงใหม่)ค่ะ

เป็นไงกันบ้างคะ เมื่อคืนได้ไปลอยกระทงกันหรือเปล่าคะ ก็ขอให้ทุกข์โศกโรคภัยลอยไปกับกระทง และขอให้มีความสุขสดใสดั่งเดือนเพ็ญคืนวานนี้กันทุกๆคนนะคะ ส่วนหนูเมื่อคืนก็ได้แต่แหงนมองพระจันทร์ตอนที่ป่าป๊าเล่าเรื่องกระต่ายบนดวงจันทร์ให้ฟังว่า

กาลครั้งหนึ่ง เมื่อสมัยที่ สัตว์ต่างๆ ต้นไม้ คน พระอาทิตย์ พระจันทร์ และดวงดาวยังพูดภาษาเดียวกันอยู่มีกระต่ายตัวหนึ่งเป็นกระต่ายช่างสงสัย ได้สงสัยว่า ใครกันนะที่เก่งที่สุด จึงไปสอบถามสัตว์อื่นๆว่า คิดว่าใครเก่งที่สุด
กระต่ายถามงู งูตอบว่า "พังพอนไงเขาสามารถสู้กับงูได้ บางทีก็ชนะด้วย"
กระต่ายจึงไปถามพังพอน พังพอนตอบว่า"สิงโต ไงเพราะสิงโตเป็น เจ้าป่า"
กระต่ายจึงถามสิงโต สิงโตตอบว่า"ช้างต่างหาก เพราะ เขาตัวใหญ่ ไปที่ไหนใครๆก็กลัว"
กระต่ายจึงไปถามช้าง ช้างตอบว่ากลัวพระอาทิตย์เพราะพระอาทิตย์ร้อน ช้างต้องหนีไปลงน้ำเวลาแดดออกจ้า กระต่ายก็ยังไม่ยอมพัก มันกระโดดขึ้นไปบนภูเขา เพื่อให้ใกล้กับพระอาทิตย์ และถามพระอาทิตย์ พระอาทิตย์ตอบว่า "ฉันไม่ได้เก่งที่สุดหรอก มีกลางวันก็มีกลางคืน เมื่อพระจันทร์ขึ้นมา
ฉันก็ต้องจากไป ถ้าฉันเก่งจริงๆ ก็ต้องมีแต่กลางวัน ไม่มีกลางคืนแน่ๆ"
กระต่ายจึงไปถามพระจันทร์ เมื่อขึ้นมาทางขอบฟ้า กระต่ายจึงเล่าให้ฟังว่าคุยกับสัตว์ต่างๆ และพระอาทิตย์มา แต่ละคนก็คิดว่าคนอื่นเก่งกว่าตัวเอง แต่กระต่ายก็ยังหาไม่ได้สักทีว่าใครนะที่ "เก่งที่สุด" พระจันทร์จึงตอบว่า "ทุกคนก็เก่งกันทั้งนั้น ในเรื่องที่ตัวเองถนัด เพราะฉะนั้นทุกคนจึงเก่งที่สุด อย่างเช่นพระอาทิตย์ ก็เก่งในเรื่องการส่องแสงสว่างแก่โลก ต้นไม้ก็ช่วยเปลี่ยนก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ให้เป็นออกซิเจน สิงโตเป็นเจ้าป่า ดังนั้นถ้าลองคิดดีๆ ทุกคนก็มีหน้าที่มีบทบาทของตัวเอง และมีสิ่งที่ตัวเองทำได้ดีที่สุด เก่งที่สุด เพียงแต่ว่าต้องหยุด แล้วก็คิดเท่านั้นว่าเราทำอะไรได้เก่งที่สุด"

ป่าป๊าเล่าจบก็หันมาเห็นหนูมองเป็นเชิงถามว่า แล้วเมื่อไหร่กระต่ายจะขึ้นไปอยู่บนดวงจันทร์ซะทีละคะ ป่าป๊าเลยบอกว่าอ๋อ มันเป็นกระต่ายคนละตัวกันหน่ะ (อ้าว) ป่าป๊าเห็นว่าน่าสนใจดีก็เลยเอามาเล่าให้ฟัง อีกตัวนึงที่อยู่บนดวงจันทร์มีเรื่องว่า

ครั้งหนึ่งมีกระต่าย ลิง นาก และสุนัขจิ้งจอก สาบานร่วมกันว่าจะไม่ฆ่าสัตว์ตัดชีวิต และบำเพ็ญตนเป็นฤๅษีอยู่ในป่า พระอินทร์อยากทดสอบในศรัทธาของสัตว์ทั้งสี่ จึงปลอมตัวเป็นพราหมณ์เที่ยวขอบริจาคทาน โดยไปขอจากลิงเป็นตัวแรก ลิงมอบมะม่วงให้ จากนั้นพราหมณ์ก็ไปขอทานจากนาก นากถวายปลาซึ่งมาตายเกยตื้นอยู่ริมฝั่งแม่น้ำ ส่วนสุนัขจิ้งจอกก็ถวายนมหม้อหนึ่งและผลไม้แห้ง

เมื่อพราหมณ์เข้าไปขอบริจาคทานจากกระต่าย กระต่ายพูfกับพราหมณ์ว่า “ข้ากินแต่หญ้าเป็นอาหาร หญ้าก็ไม่มีประโยชน์ใด ๆ กับท่านเลย” พราหมณ์จึงเอ่ยขึ้นว่า ถ้ากระต่ายบำเพ็ญพรตเป็นฤๅษีที่แท้จริงแล้ว ขอให้สละชีวิตของตนเพื่อเป็นอาหารแก่พราหมณ์ กระต่ายตอบตกลงทันทีและทำตามที่พราหมณ์ขอร้องว่าให้กระโดดเข้ากองไฟเอง พราหมณ์จะได้ไม่ต้องลงมือฆ่าและปรุงกระต่ายเป็นอาหาร กระต่ายปีนขึ้นยืนบนก้อนหินและกระโดดเข้ากองไฟ ในขณะที่ร่างกระต่ายกำลังจะตกสู่เปลวเพลิงนั้น พราหมณ์ได้คว้าตัวกระต่ายไว้ แล้วเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงว่าคือใคร พระอินทร์นำกระต่ายไปไว้บนดวงจันทร์เพื่อให้สิ่งมีชีวิตทั้งมวลในโลกได้เห็นกระต่าย และรับรู้ว่ากระต่ายคือตัวอย่างแห่งการเสียสละตนอันยิ่งใหญ่

ฟังจบแล้วหนูก็พยายามเพ่งดูก็ไม่เห็นกระต่ายซักตัวเลย คนนี่ช่างจินตนาการจริงๆเนาะ ยังมีตำนานที่เกี่ยวกับกระต่ายกับพระจันทร์อีกเยอะลองหาอ่านดูในเน็ทเอาเองนะคะ

(ขอขอบคุณข้อมูลจาก www.catholic.or.th และ guru.sanook.com นะคะ)

วันนี้หนูอยากจะแนะนำเพื่อนๆของหนูให้คุณรู้จักกันนะคะ ตัวแรกเลยก็นี่เลย พี่โมนี่(Monie) หนุ่มหล่อชาวไซบีเรียน ฮัสกี้(Zyberian Husky) หน้าตาเหมือนหมาป่า ตาสีฟ้าแบบฝรั่ง ขนสีเทาเข้ม-ขาว หางเป็นพวง ท่วงท่าการเดินสง่างาม สรุปว่าหล่อแบบหมาฝรั่ง มีนิสัยดี ไม่เกเรเห่าหรือกัดไปเรื่อย แต่ไม่ค่อยยอมใคร ไม่กระโดกกระเดกเหมือนหนู เจอกันครั้งแรกหนูยังเล็กอยู่เลย อายุประมาณสามสี่เดือนได้ พี่เขาเดินมาดมๆหนูแล้วก็เล่นกับหนูตั้งแต่วันนั้น หลังๆนี้หนูตัวโตขึ้นจนมีน้ำหนักมากกว่าพี่เขา เวลาเล่นกัน หนูชอบกระโดดเข้าใส่จนบางครั้งพี่โมนี่ก็สู้แรงหนูไม่ไหวล้มกลิ้งไปเลยก็มี แต่พ๊่เค้าเป็นสุภาพสุนัขไม่เคยทำร้ายหนูเลยแถมยังคอยช่วยไล่งับตัวอื่นที่เข้ามาแกล้งหนู เช่น เจ้าปอร์โต้(ไซบีเรียน), เจ้าโบ้(บ็อกเซอร์) เป็นต้น ที่จริงพวกนี้ไม่ได้จะกัดหนูหรอกแต่ชอบเล่นแรงๆ แบบว่าใช้เท้าเขี่ยๆตบๆ หรือวิ่งนัวเนียไปเรื่อย ทำให้พี่เค้าคงรำคาญ เอ หรือว่าพี่เค้าจะหึงหนูหว่าเพราะพวกนั้นเป็นผู้ชายทั้งนั้น อะอะ อย่าเข้าใจผิดว่าหนูเป็นน้องหมาใจแตกนะ หนูยังเด็กอยู่เลย ไม่สนร้อกเรื่องรักหน่ะ สู้เรื่องกินก็ไม่ได้ แค่คิดก็มีความสุขแล้ว

พี่โมนี่มีเจ้าของชื่อพี่เบิร์ด อายุเท่าๆกับพี่ช้าง ปกติพี่เบิร์ดมักจะเป็นคนจูงพี่โมนี่เดินเที่ยวในหมู่บ้านทั้งตอนเช้าและตอนเย็น แต่บางวันก็เปลี่ยนให้คุณพ่อพี่เบิร์ดเป็นคนพาเดินบ้าง คุณพ่อพี่เบิร์ดเป็นคนเชียงใหม่ แต่มาฝังรกรากที่กรุงเทพฯหลังจากเรียนจบแล้วมาทำงานที่นี่ คุณแม่พี่เบิร์ดเป็นคนกรุงเทพฯ พี่เบิร์ดมีน้องสาวสองคน คนโตเรียนอยู่ที่ญี่ปุ่น ส่วนคนที่สองเพิ่งไปเรียนที่เกาหลีเมื่อไม่กี่เดือนนี่เอง ส่วนพี่เบิร์ดก็ช่วยคุณพ่อซึ่งเป็นวิทยากรเวลาไปบรรยายตามที่ต่างๆทั่วประเทศ

ตัวที่สองก็เป็นชาวไซบีเรียนเช่นกันแต่อายุน้อยกว่าหนูสักสองสามเดือนเห็นจะได้ มีชื่อว่าปอร์โต้น่าจะมาจากชื่อตัวละครเด็กชายคนหนึ่ง(แสดงโดย น้องแพทริค ด.ช.ชานนท์ มกรมณี) เรื่องคุณแม่จำแลง ออกอากาศทางช่องสามเมื่อตอนต้นๆปี นำแสดงโดยชาคริต แย้มนาม และธัญเรศ (รามณรงค์)เอ็งตระกูล และดาราเด็กหญิงชื่อสุชาดา เช็คลีย์ เป็นเรื่องของพ่อหม้ายลูกติดที่รักและห่วงลูกจนต้องปิดบังและหลอกลูกโดยการปลอมตัวเป็นแม่เพราะกลัวว่าลูกจะมีปมด้อย ขาดความอบอุ่น ฝ่ายนางเอกก็มีปัญหาครอบครัวเช่นกัน มีสามีชอบเล่นการพนัน คอยแต่รีดไถและใช้กำลัง จนเธอต้องตัดสินใจทำเรื่องยื่นฟ้องขอหย่าขาดกับสามี มาเจอกันกับพระเอกโดยมีลูกๆของทั้งสองเป็นตัวเชื่อม ก็เป็นละครที่สนุกดี

มาเรื่องของหมาต่อดีกว่าสำหรับเจ้าปอร์โต้ก็มีขนสีน้ำตาลแดง(ทองแดง)-ขาว ลูกกะตาก็ออกน้ำตาลแดง หางเป็นพวงสวยเหมือนโมนี่ ตัวเล็กกว่าพี่โมนี่หน่อย แต่ถ้าโตเต็มที่ก็คงจะพอๆกันแหละ หมอนี่เป็นหมาที่โค-ตะ-ระซนและวิ่งเร็วมาก ขนาดป่าป๊าว่าหนูซ้นซฯแล้วนะยังต้องอึ้งทึ่งส่าย(ทั้งอึ้งทั้งทึ่งแล้วยังส่ายหน้าด้วย)ให้เค้าเลย ตอนเล็กๆเจ้าปอร์โต้ชอบมุดรั้วเข้ามาเล่นกับหนู เรียกว่าเข้ามาป่วนซะดีกว่าเพราะชอบคาบของเล่นของขบเคี้ยวของหนูแล้ววิ่งหนีไปรอบบ้านเลย แถมยังเคยอึ๊ให้ป่าป๊าเก็บหนึ่งครั้ง ล้าง(เพราะมันเหลวๆเก็บไม่ได้)อีกหนึ่งครั้งแน่ะ ตอนหลังป่าป๊าเอาเช์อกมาผูกประตูรั้วกั้นไม่ให้หมายิปซี(จรจัด)เข้ามาได้ เจ้าปอร์โต้เลยมุดเข้ามาไม่ได้ไปด้วย เดี๋ยวนี้หนูไม่ค่อยได้เล่นกับเจ้านี่เลยเพราะที่บ้านเค้าก็เอาตะแกรงเหล็กมาผูกกับรั้วไม่ให้มันออกมาได้ คงไล่จับมันไม่ไหวแล้วมั้ง หนูก็เลยได้แค่ไปแวะดมๆทักทายมันตอนที่เดินผ่านหน้าบ้านเวลาไปเดินออกกำลังกับป่าป๊า สม เอ้ยสงสารมันเนอะ

เจ้าของปอร์โต้มีบ้านอีกที่หนึ่งอยู่แถวบ่อนไก่ ใกล้สวนลุมพินี จึงไปๆมาๆ แต่จะมีลูกชายคนโต วัยเดียวกับพี่ช้างชื่อพี่ตู่อยู่ที่นี่ ถ้าวันไหนพี่ตู่ว่างเจ้าปอร์โต้ก็จะได้ออกมาวิ่งข้างนอกบ้าง แต่ก็ไม่ค่อยตรงกับเวลาที่หนูเดินหรอก พี่ตู่มีหลานชายซึ่งเป็นลูกของน้องสาว อายุประมาณห้าหกขวบชื่อ น้องเฟิร์ส ตัวอวบๆน่าฟัดชมัดเลย เฟิร์สจะมานอนที่บ้านนี้เย็นวันศุกร์แล้วกลับวันอาทิตย์ ปีหน้าถึงจะย้ายมาอยู่ที่นี่ เฟิร์สเป็นเด็กฉลาด ช่างพูด ชอบมาเล่นกับหนูมากกว่าที่จะเล่นกับเจ้าปอร์โต้ซะอีก หนูก็ชอบเล่นกับเฟิร์สเหมือนกัน(ก็หนูเป็นหมารักเด็กไง) โดยเฉพาะตอนเล่นลูกบาส แต่ป่าป๊าจะเหนื่อยกว่าพวกหนูอีก เพราะต้องคอยจับคอยดึงหนูไม่ให้กระโดดชน กระแทก หรือลากน้องเค้า ก็แหมเวลาเล่นเป็นเวลาที่หนูชอบมากที่สุด พอกับการกินเลยทีเดียว แล้วเวลาเล่นมันก็สนุกชิม้าหนูก็เลยเล่นเต็มที่เลย น้องเค้าเล่นสู้ไม่ได้เองนี่นา

ว้า ถึงเวลาอาหารเย็นแล้ว วันหลังหนูค่อยมาเล่าเรื่องเพื่อนๆของหนูตัวอื่นๆให้ฟังอีกนะคะ บ๊ายบาย

ไมโล(ผู้แปลงร่างไม่ได้ในคืนวันเพ็ญ)

ไซบีเรียนฮัสกี้(Siberian Husky) (รัสเซีย: Сибирский хаски, Sibirskiy Haski) เป็นสุนัขขนาดกลาง ขนฟูแน่น จัดอยู่ในกลุ่มสุนัขใช้งาน มีต้นกำเนิดทางตะวันออกของไซบีเรีย เพาะพันธุ์มาจากสุนัขในวงศ์สปิตซ์ มีลักษณะขน 2 ชั้นฟูแน่น, หางรูปเคียว, หูเป็นรูปสามเหลี่ยมตั้งชัน และลายที่เป็นลักษณะเฉพาะ

แข็งแรง คล่องแคล่ว เต็มไปด้วยพลังและยืดหยุ่น เป็นคุณสมบัติที่สืบทอดจากบรรพบุรุษที่มาจากสิ่งแวดล้อมที่หนาวเย็นอย่างรุนแรงของไซบีเรีย และการเพาะพันธุ์ของชาวชุกชี (Chukchi) ที่อาศัยอยู่ทางด้านตะวันออกเฉียงเหนือของเอเชีย มันถูกนำเข้ามาในอะแลสกา ระหว่างช่วงตื่นทองที่เมืองนอมน์ (Nome) และแพร่เข้าสู่สหรัฐอเมริกาและประเทศแคนาดาในฐานะสุนัขลากเลื่อน ก่อนที่จะเปลี่ยนมาเป็นสุนัขเลี้ยงตามบ้านในภายหลังอย่างรวดเร็ว

ลักษณะทั่วไป
ไซบีเรียนฮัสกี้มีรูปร่างลักษณะภายนอกคล้ายกับอลาสกันมาลามิวเช่นเดียวกับสายพันธุ์อื่นๆที่พัฒนาสายพันธุ์มาจากสุนัขวงศ์สปิตซ์เช่นซามอย ไซบีเรียนมีขนหนาแน่นกว่าสุนัขสายพันธุ์อื่น มีสีและรูปแบบขนที่หลากหลาย โดยปกติมีสีขาวที่เท้า, ขา, ท้อง, รอบตาหรือเป็นหน้ากากที่หน้า และที่ปลายหาง ทั่วไปมีสีดำ-ขาว, เทา-ขาว, ทองแดง-ขาว, และขาวปลอด และยังมีแบบที่เป็นเอกลักษณะเฉพาะ เช่น สีอ่อน แต้มจุด แว่นตา ฯลฯ บางครั้งก็มีลักษณะคล้ายหมาป่าเกิดขึ้น แม้ว่าในการพัฒนาพันธุ์ไม่มีความใกล้ชิดกับหมาป่าหรือสายพันธุ์ที่ใกล้ชิดเลย คิดว่าเกิดจากการเพาะพันธุ์ที่ไซบีเรียแล้ว

ตา
สีตาของไซบีเรียนฮัสกี้ที่เป็นที่ยอมรับมีสีฟ้าหรือน้ำตาลเข้ม, เขียว, น้ำตาลอ่อน, เหลือง/อำพัน, "แก้วตาหลายสี" หรือตาเฮเซล(Hazel) เป็นจุดบกพร่องร้ายแรงที่แสดงวงสีต่างกันในแก้วตา รวมถึงตาข้างนึงสีน้ำตาลอีกข้างสีฟ้า (complete heterochromia) หรือตาข้างเดียวหรือทั้ง 2 ข้างมีสี "แบ่งส่วน" น้ำตาลครึ่งฟ้าครึ่ง (partial heterochromia) นี่คือสีตาทั้งหมดที่ถูกพิจารณายอมรับโดยสมาคมพัฒนาพันธุ์สุนัขแห่งสหรัฐอเมริกา ตาต้องเป็นรูปอัลมอนด์ เว้นระยะห่างกันปานกลาง วางตัวเฉียงเล็กน้อย

หูและหาง
หูเป็นรูปสามเหลี่ยม, มีขนสมบูรณ์, ขนาดกลาง, และตั้งชัน ความผิดพลาดที่เกิดขึ้นบ่อยๆในการพัฒนาพันธุ์โดยสมาคมพัฒนาพันธุ์สุนัข เช่นสมาคมพัฒนาพันธุ์สุนัข (สหรัฐอเมริกา) ที่มีรูปหูที่เรียกว่าหูผึ่ง(prick ears) มันหางเป็นพู่เหมือนหางหมาจิ้งจอกรูปเคียวโค้งเหนือหลังและลากหางไปด้านหลังเมื่อเคลื่อนไหว ไซบีเรียนฮัสกี้ส่วนมากมีสีขาวตรงปลายหาง[2]หางต้องไม่โค้งจนแตะหลังเหมือนสปิตซ์ สีออกแกมขาว

ขน
ขนของไซบีเรียนฮัสกี้มี 2 ชั้น ขนชั้นในที่หนาแน่นและขนชั้นนอกที่ยาวกว่า ขนชั้นนอกยาวตรงและบางส่วนเหยียดเรียบไม่ชี้ชันตั้งตรงจากลำตัว ที่สามารถปกป้องมันจากความรุนแรงของฤดูหนาวขั้วโลกเหนือได้ แต่ขนที่หนานั้นทำให้มันยากที่อยู่อย่างสบายได้ในฤดูร้อน ส่วนขนยาวแบบที่เรียกว่า "ฮัสกี้ขนแกะ(wooly huskies)" นั้นไม่เป็นที่ยอมรับ และไม่มีสิทธิ์ลงแข่งในสนามประกวด

จมูก
จมูกของไซบีเรียนฮัสกี้มีสีดำในสีเทาในสุนัขสีแทนและสีดำ สีเลือดหมูในสุนัขสีทองแดง และอาจจะมีสีเนื้อในสุนัขสีขาว ไซบีเรียนฮัสกี้บางตัวมีจมูกที่เรียกว่า "จมูกหิมะ" เป็นสภาวะที่เรียกว่าผิวด่าง(hypopigmentation)ในสัตว์ และสุนัขที่มี "จมูกหิมะ" นั้นสามารถลงประกวดได้ ในสุนัขระดับประกวดไม่ค่อยจะมีจมูกทรงแหลมหรือสี่เหลี่ยมนัก

ขนาด
เพศผู้
สูง : 21 - 23.5 นิ้ว (53.5 - 60 ซ.ม.)
น้ำหนัก : 45 - 60 ปอนด์ (20.5 - 28 กิโลกรัม)
เพศเมีย
สูง : 20 - 22 นิ้ว (50.5 - 56 ซ.ม.)
น้ำหนัก : 35 - 50 ปอนด์ (15.5 - 23 กิโลกรัม)

อารมณ์
ไซบีเรียนฮัสกี้ก็เหมือนสุนัขใช้งานทั่วๆไปที่มีพลังงานสูงต้องการการออกกำลังมาก มันควรได้รับการปฏิบัติแบบเพื่อนเดินทางและสุนัขลากเลื่อนไม่ใช่สุนัขอารักขา การรวมกันของปัจจัยนี้ส่งผลให้ไซบีเรียนฮัสกี้มีจิตประสาทที่สุภาพอ่อนโยนและซื่อสัตย์
ชาวอินูอิต(Inuit)พัฒนาสายพันธุ์นี้ขึ้นมาเพื่อใช้ลากเลื่อนหนักเป็นระยะทางไกลๆและสามารถเอาตัวรอดได้การภูมิประเทศที่หนาวเย็นแบบทรุนดรา(tundra)และช่วยในการล่าสัตว์

พฤติกรรม
พฤติกรรมของไซบีเรียนฮัสกี้ถูกมองว่าเป็นตัวแทนบรรพบุรุษของสุนัขบ้าน นั่นก็คือหมาป่า มันแสดงออกในรูปแบบพฤติกรรมของเทือกเถาเหล่ากอแบบกว้างๆ[8] บ่อยครั้งที่ชอบหอนมากกว่าเห่า การแสดงออกที่มากเกินไปเกิดจากการถูกขับด้วยสัญชาตญาณในการล่า บุคลิกลักษณะของสุนัขที่เกิดจากการเพาะพันธุ์บ่อยครั้งที่เห็นได้ชัดในพฤติกรรมการละเล่นไล่จับสิ่งต่างๆในสิ่งแวดล้อมที่สุนัขแสดงออกมาคล้ายกับสุนัขล่าเนื้อมากกว่าจะเป็นสัตว์เลี้ยง มันชอบวิ่งเป็นพิเศษ น่าจะเป็นเพราะจากประวัติการเพาะพันธุ์ในอเมริกาเหนือ ในการฝึกสุนัขให้เชื่อฟังคำสั่งควรใช้เวลา 15 นาที/วันดีที่สุด และทำทุกๆวัน

สุขภาพ
ไซบีเรียนฮัสกี้มีอายุเฉลี่ยราวๆ 12 - 16 ปี ข้อบกพร่องในตาแต่กำเนิดที่พบจากการเพาะพันธุ์ เช่น ต้อกระจกนิ่ม, กระจกตาเจริญผิดเพี้ยน, และจอตาฝ่อรุกลาม การเจริญผิดปรกติของเอวก็พบได้บ่อยเช่นกันในการเพาะเลี้ยงเหมือนกับสุนัขขนาดกลางหรือขนาดใหญ่ทั่วไป
ไซบีเรียนฮัสกี้ที่เป็นสุนัขลากเลื่อนอาจมีโรคอื่นๆอีก เช่น โรคกระเพาะ, หลอดลมอักเสบ, และแผลในกระเพาะ

ประวัติ
ในสุนัขทุกสายพันธุ์ที่ถูกพัฒนาพันธุ์เป็นผลมาจากบรรพบุรุษเดียวกันนั่นคือสุนัขป่าโบราณ(วงศ์ Canidae) สุนัขเอซคิโม (สุนัขลากเลื่อน) เป็นสุนัขที่มีภาพลักษณ์กระตือรือร้นอย่าง ไซบีเรียนฮัสกี้, ซามอย, และอลาสกันมาลามิว ที่สืบสายตรงจากสุนัขลากเลื่อน การวิเคราะห์ดีเอ็นเอที่ผ่านมาเมื่อเร็วๆนี้ช่วยยืนยันว่ามันเป็นหนึ่งในสุนัขที่มีการเพาะเลี้ยงมาแต่โบราณดังที่เห็นได้จากอลาสกันมาลามิว

คำว่า "ฮัสกี้ (husky)" ได้มาจากชื่อที่ใช้เรียกชาวอินนูอิต (Inuit) ว่า "ฮัสกี้ส์ (huskies)" โดยคณะสำรวจคนขาว (Caucasian) คณะแรกๆที่มาถึงแผ่นดินของพวกเขา ส่วนคำว่า "ไซบีเรียน (Siberian)" ได้มาจากไซบีเรียนั่นเองเนื่องจากความคิดที่ว่าสุนัขลากเลื่อนนี้ถูกใช้ในการข้ามสะพานแผ่นดินของช่องแคบเบอร์ริ่งที่เป็นทางเข้าสู่หรือออกจากมลรัฐอะแลสกา, ซึ่งทฤษฎีนี้ยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ในหมู่ผู้ที่ทำการศึกษาค้นคว้า สุนัขที่สืบเชื้อสายมาจากสุนัขเอซคิโมสามารถพบได้ตลอดซีกโลกด้านเหนือจากไซบีเรียถึงประเทศแคนาดา, มลรัฐอะแลสกา, กรีนแลนด์, ลาบราดอร์ (Labrador), และเกาะบัฟฟินค์ (Baffin Island)

ด้วยความช่วยเหลือของไซบีเรียนฮัสกี้ ประชาชนของชนเผ่าต่างๆไม่เพียงแค่รอดตายเท่านั้นในการออกสำรวจดินแดนที่ไม่มีรู้จัก พลเรือเองโรเบิร์ต เพียร์รี่(Robert Peary)แห่งกองทัพเรือสหรัฐอเมริกาก็ได้รับความช่วยเหลือจากสายพันธุ์นี้ระหว่างคณะสำรวจของเขาออกสำรวจขั้วโลกเหนือ บทบาทของไซบีเรียนฮัสกี้ในกระทำหน้าที่นี้ไม่สามารถเป็นที่หยั่งรู้ได้

สุนัขจากแม่น้ำอานาเดียร์ (Anadyr River) และพื้นที่รอบๆถูกนำเข้ามาในมลรัฐอะแลสกาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1908 (และเป็นเวลา 2 ทศวรรษ)ในช่วงตื่นทองเพื่อใช้เป็นสุนัขลากเลื่อน โดยเฉพาะอย่างยิ่งใน All-Alaska Sweepstakes (AAS)หรือการแข่งสุนัขลากเลื่อนทางไกลซึ่งเป็นระยะทาง 408 ไมล์ (657 กม.)จากเมืองนอมน์ (Nome) ถึงเมืองแคนเดิล (Candle) ไปและกลับ "เล็กกว่า, เร็วกว่า และอดทนมากกว่า ในการบรรทุกน้ำหนักราว 100 - 120 ปอนด์ (45 - 54 กิโลกรัม)" มันเป็นส่วนสำคัญใกล้ชิดของผู้เข้าแข่งขันยาวนอมน์ที่มีชื่อเสียง ลีออนฮาร์ด เซพพารา (Leonhard Seppala) ที่เคยเป็นผู้เพาะเลี้ยงไซบีเรียนฮัสกี้มาก่อนที่จะเข้าร่วมการแข่งขันตั้งแต่ปี ค.ศ. 1909 ถึงช่วง ค.ศ. 1920

ในวันที่ 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1925 กันเนอร์ คาเซ็น (Gunnar Kaasen) เป็นผู้นำเซรุ่มไปถึงเมืองนอมน์เป็นคนแรกในปี ค.ศ. 1925 เพื่อรักษาโรคคอตีบ กันเนอร์ได้ออกจากเมืองนีนนานา (Nenana) ไปสู่เมื่องนอมน์เป็นระยะทางมากกว่า 600 ไมล์ ด้วยความพยายามของผู้เดินทางและความช่วยเหลือของสุนัขลากเลื่อน การแข่งขัน Iditarod Trail Sled Dog Race (การแข่งสุนัขลากเลื่อนสู่เมื่องอิดิตทารอต) ที่จัดขึ้นก็เพื่อเป็นอนุสรณ์ของการขนส่งเซรุ่มนี้เอง และเหตุการณ์นี้ได้ถูกนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์แอนิเมชันในปี ค.ศ. 1995 ที่ชื่อ"บอลโต (Balto)" ตามชื่อของสุนัขนำทีมของกันเนอร์ และเพื่อเป็นเกียรติแก่สุนัขนำทีมบอลโต มีการสร้างรูปหล่อเหมือนที่ทำจากทองแดง ตั้งอยู่ในเซ็นทรอล ปาร์คในมลรัฐนิวยอร์ก มีคำจารึกดังนี้

อุทิศแก่จิตวิญญาณที่ทรหดของสุนัขลากเลื่อนที่นำเชื้อต้านพิษบนทางยากลำบากเต็มไปด้วยน้ำแข็ง 600 ไมล์, ข้ามลำน้ำที่แข็งตัว, ฝ่าพายุหิมะของขั้วโลกเหนือจากเมื่องนีนนานาสู่เมืองนอมน์ที่รอความช่วยเหลือให้พ้นจากโรคร้ายในฤดูหนาวปี ค.ศ. 1925 อดทน--ซื่อสัตย์--มีไหวพริบ

ในปี ค.ศ. 1930 ไซบีเรียนฮัสกี้ตัวสุดท้ายถูกนำออกจากรัฐบาลโซเวียดใกล้กับพรมแดนของไซบีเรียเพื่อการแลกเปลี่ยนกับภายนอก ปีเดียวกันมีการจดทะเบียนรับรองสายพันธุ์ไซบีเรียนฮัสกี้โดยสมาคมพัฒนาพันธุ์สุนัขแห่งสหรัฐอเมริกาเป็น 9 ปีหลังจากสายพันธุ์นี้ถูกจดทะเบียนในประเทศแคนนาดา ณ.วันนี้ไซบีเรียนฮัสกี้ที่จดทะเบียนในอเมริกาเหนือเป็นลูกหลานส่วนใหญ่ของไซบีเรียนฮัสกี้ที่ถูกนำเข้ามาในปี ค.ศ. 1930 และสุนัขของลีออนฮาร์ด เซพพารา เซพพาราเจ้าของคอกสุนัขในนีนนานาก่อนที่จะย้ายไปอยู่นิวอิงแลนด์ อาเทอร์ วาวเด็น (Arthur Walden) เจ้าของคอกสุนัขชินุก (Chinook) แห่งวอนนาแวมเซิด (Wonalancet) มลรัฐนิวแฮมป์เชียร์ ผู้มีไซบีเรียนฮัสกี้ในคอกที่โดดเด่น สุนัขตั้งแต่เริ่มก่อตั้งคอกของเขามาจากอะแลสกาโดยตรงและมาจากคอกของเซพพารา

ก่อนที่จะมีชื่อเสียง, ในปี ค.ศ. 1933 ว่าที่พลเรือเอกริชาร์ด อี. เบอร์ด(Richard E. Byrd)แห่งกองทัพเรือได้ซื้อสุนัขไซบีเรียนฮัสกี้ราวๆ 50 ตัวด้วยตัวเขาเอง หลายๆตัวถูกรวบรวมและฝึกจากคอกชินุกในมลรัฐนิวแฮมป์เชียร์ เพื่อใช้ในคณะสำรวจของเบอร์ดที่เขาหวังจะเดินทางราวๆ 16,000 ไมล์ไปตามชายฝั่งของทวีปแอนตาร์กติกา ที่เรียกว่าปฏิบัติการกระโดดสูง (Operation Highjump) จากประวัติการเดินทางนี้เอง พิสูจน์ให้เห็นคุณค่าไซบีเรียนฮัสกี้เพราะขนาดที่พอเหมาะ และความเร็วที่ดีเยี่ยม กองทัพสหรัฐอเมริกาได้ใช้ไซบีเรียนฮัสกี้ในการค้นหาและช่วยเหลือในขั้วโลกเหนือของคำสั่งขนส่งทางอากาศระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง

การแข่งขันสุนัขลากเลื่อน
บางครั้งไซบีเรียนฮัสกี้ยังถูกใช้เป็นสุนัขลากเลื่อนในการแข่งขันลากเลื่อนแต่บางครั้งการมีการใช้สายพันธุ์อลาสกันฮัสกี้ (Alaskan Husky) ที่เป็นที่นิยมมากกว่าแทนหรือสุนัขล่าสัตว์ที่เกิดจากการพัฒนาพันธุ์เป็นพิเศษโดยเลือกจากความเร็วและขนที่หนาน้อยกว่า ระวางบรรทุกของไซบีเรียนฮัสกี้ที่ถูกพัฒนาพันธุ์อย่างเลือกเฟ้นสามารถดึงน้ำหนักระดับกลางเป็นระยะทางไกลๆด้วยฝีเท้าระดับปานกลางและโดยทั่วไปไม่สามารถทำความเร็วมากกว่านี้ติดต่อกันได้ ไซบีเรียนฮัสกี้ก็ยังเป็นที่นิยมใช้ในการแข่งขัน มันวิ่งได้เร็วกว่าสายพันธุ์สุนัขลากเลื่อนแท้ๆบางสายพันธุ์เช่นซามอย, ช้ากว่าแต่แข็งแรงกว่าอลาสกันมาลามิว ปัจจุบันทิศทางการพัฒนาพันธุ์แบ่งออกเป็นไซบีเรียนฮัสกี้สำหรับ “การแข่งขัน” และสำหรับ “การประกวด”
ในสหราชอาณาจักร การแข่งขันไซบีเรียนฮัสกี้มีขึ้นบนเส้นทางในป่าต้องใช้สามล้อที่ออกแบบพิเศษแทนเลื่อน นิยมแข่งในฤดูหนาว

วันฝนตก และช็อกโกแลตกับปากสุนัข(รับประทาน)

2009-10-31T13:15:00.001+07:00

สวัสดีค่ะ

ฝนตกหนักจนน้ำท่วมถนนเลย

หนูต้องขออภัยที่หายหน้าไปน้านนานเลย ก็ป่าป๊าหน่ะสิมัวแต่ทำอะไรก็ไม่รู้ เดี๋ยวก็ไปตลาด, ไปเอาของที่ไปรษณีย์, ไปดูของที่Index Living Mall, ทำกับข้าว, ช่วยหม่าม้าซักผ้า, พาหมาไปเดิน, อาบน้ำให้หมา, เล่นกับหมา เอาอาหารให้หมา ฯลฯ เอ่อไอ่สี่ข้อหลังนั่นหน่ะมันเรื่องสำคัญจริงๆไม่ว่ากันเนาะ แฮ่ม เอาเป็นว่าหนูจะพยายามเตือนป่าป๊าให้มาเล่าเรื่องต่างๆของหนูบ่อยๆก็แล้วกันนะคะ

ตั้งแต่วันเกิดหนูเป็นต้นมาฟ้าฝนตกหนักทุกวันโดยเฉพาะในวันเกิดหนูเลย ฝนตกตั้งแต่บ่ายแก่ๆจนเย็นจนน้ำนองเอ่อท่วมถนนจวนจะถึงขอบฟุตบาทอยู่แล้ว หนุเลยได้แต่นั่งแกร่วที่บ้านไม่ได้ออกไปเดินไปวิ่งกับป่าป๊า ที่สนามก็แฉะเล่นไม่ได้เซ้งเซ็ง หลังจากนั้นมาหนูแทบไม่ได้ออกเดินออกวิ่งกับป่าป๊าเลย จนกระทั่งฝนหยุดตกเมื่อสามสี่วันมานี้เอง

ทุ่งนาข้างบ้านตอนฝนตก

พูดถึงตอนไปเดินกับป่าป๊าหนูมักจะชอบดมโน่นดมนี่และบางทีก็แอบชิมด้วย ทำให้ป่าป๊าโมโหกระตุกสายจูงทุกครั้งที่จับได้ แล้วก็บ่นว่าสกปรกบ้างละ ไม่อร่อย เอ้ย กินไม่ได้บ้างละ มีเชื้อโรคบ้าง ต่างๆนาๆ จริงๆแล้วหนูก็แค่อยากชิมดูว่ามันเป็นอะไร เป็นอาหาร หรือของกินรึปล่าว จะได้ช่วยป่าป๊าประหยัดค่าขนมของหนูไง ไม่เข้าใจกันบ้างเลย แต่ก็เอาเหอะหนูรู้ว่าเค้าคงห่วงหนูถึงได้ห้ามไม่ให้หนูกินไปเรื่อย แถมยังไปหาข้อมูลจากเว็บของหมอ สแตนลี่ย์ โคเรน(Dr. Stanley Coren)มายืนยันด้วยนะคะ ลองอ่านดูค่ะ

เล่นบ๊อลบอลด้วยกันมั้ย

เมื่อเปรียบเทียบกับสัมผัสของการดมกลิ่นแล้ว น้องหมาดูจะไม่ค่อยใส่ใจกับรสสัมผัสมากนัก เพราะดูเหมือนกับว่าอะไรก็ตามที่เข้าปากได้ก็คืออาหารหรือของกินไม่ว่ามันจะมีรสชาติอย่างไรก็ตาม ซึ่งเป็นสิ่งไม่ดีต่อเค้าเท่าไหร่ เพราะอาหารของกินของคนหลายๆอย่างเป็นพิษภัยกับน้องหมา อย่างเช่นช็อคโกแลต ซึ่งคนส่วนใหญ่คิดว่าการให้รางวัลสุนัขด้วยการให้ช็อคโกแลตน่าจะเป็นสิ่งพิเศษสำหรับเค้า โดยเฉพาะในช่วงเทศกาลต่างๆที่มีช็อคโกแลตร่วมด้วยยิ่งแล้วใหญ่ บางทีก็เผลอวางไว้ในที่สุนัขคาบถึงกลายเป็นของว่างของเจ้าตูบมันซะเลย คาเฟอีน (caffeine)และธีโอโบรมีน(theobromine)ที่มีอยู่ในช็อคโกแลตนมหนึ่งแท่งสามารถทำให้น้องหมาน้ำหนัก10ปอนด์ป่วยหนักได้ สีที่เข้มขึ้นของช็อคโกแลตก็หมายถึงปริมาณของส่วนผสมดังกล่าวยิ่งเข้มข้นขึ้น และในปริมาณที่เท่ากันช็อคโกแลตที่ใช้ทำขนมถ้าสุนัขน้ำหนัก10ปอนด์ตัวนั้นกินเข้าไปก็อาจถึงตายได้

หัวหอมกับกระเทียมก็เป็นอาหารต้องห้ามของหมาด้วยเหมือนกัน ปริมาณอันมากมายของกำมะถัน(sulfur)ในพืชผักเหล่านี้จะไปทำลายเม็ดเลือดแดงก่อให้เกิดโรคโลหิตจางอย่างรุนแรงได้

เอ รสชาติมันเหมือนอะไรน้า นึกไม่ออก

แม้กระทั่งสิ่งที่ไม่ใช่ของกินหรืออาหารก็สามารถล่อใจสุนัขได้ เช่น ในออสเตรเลีย คุณพี่หมาบ็อกเซอร์(boxer) อายุ18เดือนชื่อคิตตี้(Kitty) มีอาการกินไม่ได้นอนไม่หลับ คุณหมอให้ยากินก็แล้วยังไม่ดีขึ้น เจ้าของเลยลองเปลี่ยนคุณหมอที่รักษา คุณหมอคนใหม่ตัดสินใจผ่าตัด และก็ได้มีดหั่นขนมปังยาว12นิ้วออกมาจากพุงกระทิพี่คิตตี้ เคราะห์ดีที่ไม่ไปบาดกระเพาะเป็นแผลสาหัส (ปัจจุบันนี้พี่เขาก็หายดีเป็นปกติแล้ว) นี่ละหนอปากหนอปาก เอ ที่พวกคนชอบใช้คำเรียกคนอื่นว่าปากสุนัขหรือปากหมานี่จะหมายถึงเค้ากินไม่เลือกไม่ว่าจะเป็นอิฐ หิน ดิน ทราย ได้ทุกอย่าง ช่างเป็นมนุษย์พันธุ์พิเศษจริงๆ

แล้วพบกันใหม่นะคะ บ๊ายบายค่ะ

ไมโล

วันเกิดไมโล และต้นโทงเทง

2009-10-18T15:59:00.000+07:00

สวัสดีค่ะ

วันนี้หนูมีอายุได้หนึ่งขวบแล้วนะคะ ถ้าเทียบกับอายุของคนหนูก็จะมีอายุได้ 14ปีได้แล้วหละ เนี่ยลองเทียบอายุหนูในตารางดูสิ หนูเอามาจาก dogcollection.igetweb.com ขอขอบคุณมา ณ ที่นี้นะคะ

ตารางเปรียบเทียบอายุสุนัขกับคน

อายุสุนัข	คูณด้วย	เทียบเท่าอายุคน
2 เดือน	7	14 เดือน
6 เดือน	10	5 ปี
8 เดือน	12.5	9 ปี
12 เดือน (1ปี)	14	14 ปี
18 เดือน (1 ปีครึ่ง)	13.3	20 ปี
2 ปี	12	24 ปี
3 ปี	10	30 ปี
4ปี	9	36 ปี
5 ปี	8	40 ปี
6 ปี	7	42 ปี
7 ปี	7	49 ปี
8 ปี	7	56 ปี
9 ปี	7	63 ปี
10 ปี	6.5	65 ปี
11 ปี	6.5	71 ปี
12 ปี	6.3	75 ปี
13 ปี	6.2	80 ปี
14 ปี	6	84 ปี
15 ปี	5.8	87 ปี
16 ปี	5.6	89 ปี

เป็นไงคะ กำลังวัยรุ่นต้นๆเลยนะเนี่ย แต่พอดูช่องถัดๆลงมาก็ใจไม่ด๊เลย ก็มันดูแก่เร้วเร็วอ่ะ คิดดูสิอีก7ปีหนูจะมีอายุคนมากกว่าป่าป๊าหนึ่งปีแล้ว ป่าป๊าก็ต้องเรียกหนูว่าพี่หล่ะสิ แหว่ะ ดูเฒ้าเฒ่า เฮ้อ ช่างมันเถอะอยู่กับปัจจุบันอย่างใจสุข ไม่ไปเครียดกับสิ่งที่ยังมาไม่ถึง(ยังไงก็มาถึงแน่ๆอยู่แล้ว)ดีก่าเอ้ยดีกว่า(ยังติดพันเรื่องเพื่อนกิ้งก่าเมื่อวานนี้น่ะ) อ้อ เมื่อเช้านี้ตอนหนูไปเดินกับป่าป๊า หนูก็ได้ร่วมใจใส่บาตรกับป่าป๊าด้วย หนูยังได้ยกมือสวัสดีพระท่านด้วยนะตอนที่ท่านให้พรหน่ะ เสียดายไม่ได้ถ่าย(รูป)ให้ดู คุณป้าที่ใส่บาตรด้วยกันยังอวยพรให้หนูได้เกิดเป็นคนในชาติหน้า งั้นหนูก็ขออวยพรผู้อ่านทุกท่านได้เกิดเป็นคนเหมือนกันนะคะ สาธุ

วันนี้พี่ช้างให้ป่าป๊าเรียกช่างตัดหญ้ามาตัดหญ้าที่สนาม ช่างบอกต้องคิดเงินเพิ่มจากเดิม500เป็น800บาทเพราะหญ้าขึ้นยาวมากเนื่องจากปล่อยไว้นานเกินไป(ประมาณสองเดือนได้แล้ว)

ตอนที่ภรรยาของช่างกำลังถอนพวกวัชพืชออกกระบะต้นไม้ ป่าป๊าได้ถามเรื่องต้นไม้ล้มลุกต้นหนึ่ง ซึ่งป่าป๊าได้ปล่อยให้มันโตขึ้นมาสูงเลยเข่าเล็กน้อยว่าเป็นต้นอะไร ป้าเค้าบอกเป็นต้นโทงเทง มันมีลูกกินได้มีรสหวานๆเปรี้ยวนิดๆ โดยผลมันรูปร่างแปลกดี มีลักษณะเป็นตุ้มห้าเหลี่ยมปลายเรียวแหลมมีลายคล้ายใบไม้สีเขียว เมื่แก่จะเปลี่ยนเป็นสีส้มน้ำตาล ข้างในมีผลกลมรีเล้กน้อยขนาดประมาณมะเขือพวงมีเมล็ดเล็กๆภายใน ผลอ่อนสีเขียวอ่อนเมื่อสุกเป็นสีเหลืองส้ม ป่าป๊าเลยหาข้อมูลเพิ่มเติมมาให้ดังนี้ค่ะ

โทงเทง

ชื่อสามัญไทย โทงเทง ปุงปิง ตอมต๊อก หญ้าถงเถง มะถ่องเข้า ตะเงหลั่งเช้า โคมจีน เผาะแผะ

ชื่อสามัญอังกฤษ Sunberry, Gooseberry, Cape gooseberry, Cutleaf ground cherry, Lanceleaf groundcherry

ชื่อท้องถิ่น ชักพล็อก (สงขลา) ปุงปิง (ชุมพร)

ชื่อวิทยาศาสตร์ Physalis minima Linn., Physalis angulata Linn.

วงศ์(family) SOLANACEAE

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ โทงเทงหรือปุงปิงเป็นไม้ล้มลุกขนาดเล็ก อายุปีเดียว พบได้ทั่วไปตามพื้นที่เปิดใหม่ หรือตามป่าโล่ง ตามลำตะคองที่มีแสงอาทิตย์ส่องตรง ถือว่าเป็นวัชพืชในสวนยางพาราใหม่ และพบในประเทศเขตร้อนทั่วโลก
โทงเทง เป็นพืชตะกูลเดียวกับพริกและมะเขือเทศ ลำต้นอวบน้ำเปลือกเกลี้ยงสีเขียว โคนสีม่วงแดงและสีค่อย ๆ จางลงเป็นสีเขียวใสเป็นเหลี่ยม ยอดเป็นสีเขียวอ่อน ลำต้นสูงประมาณ 25 - 50 เซนติเมตร สูงเต็มที่ 120 เซนติเมตร แตกกิ่งก้านสาขา

ใบ เป็นใบเดี่ยวสีเขียวเรียงสลับออกตามข้อ ๆ ละใบ มีก้านยาว 2 - 3 เซนติเมตร ลักษณะใบคล้ายใบพริก รูปหอกป้าน ปลายแหลมและขอบใบเรียบ ใบกว้าง 3 - 4 เซนติเมตร ยาว 4 - 7 เซนติเมตร มีเส้นแขนงใบ 5 - 7 คู่

ดอก ออกระหว่างก้านใบกับลำต้น ดอกเล็กคล้ายดอกพริก แต่กลีบดอกสั้นและแข็งกว่า ดอกตูมทรงรีปลายแหลม เวลาบานเป็นรูปแตร มีเส้นผ่าศูนย์กลาง 1.5 - 2 เซนติเมตร กลีบดอกชั้นในมีสีเหลืองอ่อน กลีบดอกชั้นนอกหรือกลีบเลี้ยงมีสีเขียวอ่อน จำนวน 5 กลีบ ซึ่งจะเจริญเติบโตขยายตัวหุ้มผลภายในไว้หลวม ๆ ทำให้ดูเสมือนว่าผลพอง ออกดอกตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์เรื่อยไปจนถึงเดือนพฤศจิกายน

ผล ผลโทงเทงมีกลีบดอกชั้นนอกหุ้มเหมือนโคมจีนสีเขียวอ่อนมีลายสีม่วง ผลภายในมีขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง 1-2 เซนติเมตร ผลกลมใสมีสีเขียวอ่อน และเมื่อสุกกลายเป็นสีเหลือง

เมล็ด ในผลมีเมล็ดขนาดเล็กมีจำนวนมาก รูปกลมแบน เส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 0.2 - 0.3 มิลลิเมตร มีเมือกหุ้มคล้ายมะเขือเทศจำนวนมาก

การปลูก ปกติแล้วโทงเทงสามารถขยายพันธุ์ตามธรรมชาติโดยใช้เมล็ด การปลูกโทงเทงในเชิงการค้านั้นเป็นโทงเทงพันธุ์จากต่างประเทศ ส่วนพันธุ์พื้นบ้านนั้นยังไม่มีการพัฒนาพันธุ์

การขยายพันธ์ โทงเทงเจริญได้ทั่วไปในดินปนทราย พบได้ทั่วไปในทั่วทุกภาคบริเวณที่ลุ่ม หรือที่ดินเปิดใหม่ การขยายพันธุ์ด้วยการใช้เมล็ด

การใช้ประโยชน์ ผลอ่อนและยอดอ่อน ใช้ต้มเป็นผักจิ้มน้ำพริก หรือใช้แกงอ่อมและแกงเลียง มีรสขม

ผลสุก ใช้กินได้ แต่ไม่เป็นที่นิยมโดยทั่วไป มีโทงเทงบางสายพันธุ์ โดยเฉพาะสายพันธุ์ต่างประเทศที่มีผลขนาดใหญ่ขึ้น มีรสหวานและหอม เป็นที่นิยมบริโภค

การใช้ประโยชน์โทงเทงทางสมุนไพรนั้น ใช้ทั้งต้นโขลกละลายสุรา กินแก้ทอนซิลอักเสบ แผลในปาก หรือใช้ต้นไปต้มทำเป็นยาขับปัสสาวะ ฝีในคอ ปัสสาวะขัด ไอ หืด ส่วนผลนั้นแก้ต่อมน้ำลายอักเสบ คออักเสบ ร้อนใน กระหายน้ำ ทาแก้แผลเปื่อย เมล็ด สามารถใช้เป็นยาแก้การเป็นหมัน มีการใช้โทงเทงในรูปของชาสมุนไพร แก้ไข้ ร้อนใน ปัสสาวะเป็นเลือด แต่สตรีมีครรภ์ไม่ควรรับประทาน

ในต่างประเทศ (ประเทศบราซิล) พบว่าผงจากรากมีสารเสพติดคือ Hygrine alkaloids

ในท้องถิ่นภาคใต้แถบจังหวัดสงขลา เด็ก ๆ ใช้ลูกโทงเทงหรือชักพล็อกมากระแทกที่หน้าผาก จะมีเสียงดังเป๊าะ ก่อให้เกิดความสนุกสนานตามประสาเด็กในชนบท

โทงเทงมีส่วนที่เป็นพิษคือ กลีบเลี้ยง มีสารพิษ Solanine ที่ก่อให้เกิดการระคายเคืองต่อระบบทางเดินอาหาร จะมีอาการเมื่อกินเข้าไปแล้วหลายชั่วโมงจะปวดแสบปวดร้อนที่ปากและคอหอย คลื่นไส้ เบื่ออาหาร อาเจียน ปวดท้อง และท้องร่วง อุรหภูมิร่างกายสูง เป็นต้น ถ้ายังไม่อาเจียนออกจะต้องล้างท้อง ให้น้ำเกลือ ระวังอาการไตวาย ให้ยาเคลือบกระเพาะอาหาร หรือถ้ามีอาการชักให้ใช้ยาแก้ชัก

การตลาดและลู่ทางการค้า โทงเทงพันธุ์พื้นเมืองไม่มีขายในท้องตลาดปัจจุบัน(ตลาดจังหวัดสงขลา) ยกเว้นพันธุ์ต่างประเทศที่มีขายในตลาดเฉพาะ เช่น โครงการหลวง ราคาขายค่อนข้างแพง (250 กรัม ราคา 50 บาท ณ เดือนกุมภาพันธ์ 2549)

ในปัจจุบันที่อำเภอสันทราย จังหวัดเชียงใหม่ มีการปลูกโทงเทงเพื่อการค้า โดยปลูกในพื้นที่ 1 ไร่ ได้ผลสด 20 กิโลกรัมต่อไร่ ราคาขายกิโลกรัมละ 100 บาท

บริษัท Ayurveda Asia ที่เชียงใหม่ ผลิตชาสมุนไพรจากโทงเทงโดยขายเป็นถุงชาจำนวน 10 ถุง ราคา 30 บาท และเป็นแคปซูลในขวด 50 เม็ด ราคา 100 บาท

ขอขอบคุณข้อมูลจาก โครงการเผยแพร่ประชาสัมพันธ์พันธุ์ผักและไม้ผลพื้นเมืองภาคใต้ นะคะ

หลังจากได้ข้อมูลแล้วป่าป๊าก็บ่นเสียดายที่ไม่ได้เก็บเอาไว้ เลยได้แต่เก็บรูปแล้วเอามาให้คุณๆดูเล่นๆ

ขอให้มีแต่ความสุขในวันเกิดหนูนะคะ บ๊ายบายค่ะ

ไมโล

ลีซอเชื้อรา, กิ้งก่าคู่ปรับ และอาหารของหนู

2009-10-17T16:00:00.001+07:00

สวัสดีค่ะ

เมื่อวาน(16 ตค.)หนูไปหาคุณหมอจิ๊บตามที่คุณหมอได้โทรมาเตือนป่าป๊าเมื่อวานซืน ชั่งน้ำหนักได้ 34.4 กก. เท่าสัปดาห์ที่แล้ว และพี่ชุดแดงวัดอุณหภูมิทางก้นด้วยแท่งแก้วเย็นๆได้ 102 ํF ทะเลมีคลื่นเล็กน้อย เอ้ยเป็นอุณหภูมิปกติ ไม่มีไข้ คุณหมอได้ขูดเอาผิงหนังตรงขาหลังด้านซ้ายไปส่องกล้องจุลทรรศน์ตรวจหาเชื้อ(ตัวไร Demodex) ปรากฏว่าไม่เจอ (ไชโยโห่ฮิ้ว!) ที่โคนหางขนก็เริ่มงอกเยอะขึ้น คุณหมอบอกจะหยุดจ่ายยากิน แต่ให้ใช้แชมพูยาต่อไป ส่วนสาเหตุที่ง่ามนิ้วเท้า(ก็หนูไม่มีนิ้วมือไง)มีผื่นแดงเห่อนั้นเป็นเพราะหนูแพ้สารต่างๆเช่น ดินหรือความชื้น และเชื้อราซึ่งคุณหมอบอกมันเป็นเชื้อที่ชอบฉวยโอกาสในทุกโรคผิวหนังเลย (แหม ถ้าพวกนักฟุตบอลศูนย์หน้าทีมชาติไทยเป็นอย่างเชื้อราบ้างก็ดีเนาะ จะได้ฉวยโอกาสทำประตูคู่ต่อสู้เยอะๆเผื่อจะได้ไปบอลโลกกับเขามั่ง แล้วหนูจะยกย่องให้เกียรติตั้งฉายาให้เลย เช่น ซิโก้เชื้อรา, ลีซอเชื้อรา เป็นต้น) ซึ่งแชมพูยาก็สามารถบรรเทาได้ แต่ยังไงก็ควรระวังอย่าให้หนูไปเล่นน้ำแฉะๆ ย่ำดินเปียกๆ น้ำครำโคลนเลนสกปรก เดี๋ยวจะทำให้หนูมีอาการแพ้ขึ้นมาอีก ป่าป๊าเลยขอให้คุณหมอจ่ายครีมทาผิวหนังแก้แพ้อักเสบเผื่อไว้ ส่วนที่ยังมีรอยแผลนั้นคุณหมอให้ทายาเบทาดีนเอาเดี๋ยวก็หาย

พูดถึงเรื่องนี้ทำให้หนูนึกถึงเรื่องที่หนูชอบวิ่งไล่เจ้าตัวประหลาดหางยาวคล้ายจิ้งจกแต่ตัวใหญ่กว่า ป่าป๊าเรียกมันว่ากิ้งก่า มันชอบอยู่บนต้นไผ่บ้าง ต้นกุหลาบบ้าง บางทีมันก็ออกมาวิ่งในสนามหญ้า ตอนหนูเจอมันครั้งแรกมันอยู่บนต้นกุหลาบดอกสีชมภู มันตกใจกระโดดลงมาบนพื้นสนามหญ้าหนูก็ตกใจกระโดดถอยหลัง มันหยุดมอง หนูก็เลยเดินเข้าหามันจะขอดมๆสักหน่อย มันกลับวิ่งหนีไปเร็วปรื๋อเลย แล้วก็หยุดอีก พอหนูเข้าไปหามันใกล้ๆมันก็วิ่งอีก วิ่งๆหยุดๆ จนมันปีนขึ้นต้นโมกหลวงต้นใหญ่ หนูรอมันปีนลงมาตั้งนานก็ไม่ยอมลง ก็เลยเลิกเล่น ตั้งแต่นั้นมาหนูเจอมันทีไรก็จะชวนมันวิ่งไล่กันตลอดเลย พอดีหน้าฝนสนามหญ้าแฉะอีกทั้งหนูมีปัญหาเรื่องผิวหนังป่าป๊าก็เลยไม่ให้เล่นอีกยกเว้นไปฉี่ไปอึ๊ แล้วพาหนูไปเดิน-วิ่งที่สวนหย่อมและตามซอยต่างๆในหมู่บ้านซึ่งทำให้หนูรู้จักกับเพื่อนๆเยอะเลยไว้จะแนะนำให้รู้จักกันวันหลังนะคะ วันนีหนูขอแนะนำเจ้ากิ้งก่าคู่ปรับให้รู้จักก่อนก็แล้วกัน พอด๊ป่าป๊าเจอมันวันก่อนและได้ถ่ายรูปมันไว้ให้หนูเอามาโชว์ค่ะ

หม่าม้าได้ถามคุณหมอเรื่องจะเปลี่ยนอาหารให้หนูเป็นอาหารสุนัขโตสูตรปลาหรือสูตรข้าวโพดดี คุณหมอแนะนำว่าก็ขึ้นอยู่กับว่าเราอยากบำรุงน้องหมาเราอย่างไรเช่นถ้าหากอยากให้มีขนสวยเป็นเงางามก็ใช้สูตรปลา(มันมีน้ำมันปลาซึ่งช่วยบำรุงขน) แต่ถ้าเป็นสูตรข้าวโพดก็จะช่วยควบคุมน้ำหนักทำให้หุ่นดีเนื่องจากมีใยอาหารเยอะนั่นเอง ที่จริงยังมีอีกหลายสูตรให้เลือก เดี่ยวป่าป๊าจะหาข้อมูลมาให้อ่านนะคะยกเว้นสูดเตี๋ยวคงจะไม่มีแน่ๆ(อิอิ) ตอนท้ายหม่าม้าเค้าสงสัยว่าที่ถุงใส่อาหารหนู(เป็นอาหารสำหรับลูกสุนัขพันธ์ลาบราดอร์ รีทรีฟเวอร์(Labrador Retriever Breed)ของรอแยลคาไนน(Royal Canin)ชนิดเม็ด)เขียนว่าสำหรับลูกสุนัขอายุ1ถึง15เดือน แต่ที่ฟาร์มเกิดของหนูบอกว่าให้เปลี่ยนอาหารเมื่อหนูอายุได้12เดือน คุณหมอก็บอกว่าสามารถเปลี่ยนได้โดยดูได้จากที่หนูโตเร็วมีรูปร่างใหญ่เกือบเต็มที่แล้ว ออกจะอ้วนไปนิดนึง แล้วอาหารสำหรับลูกสุนัขมันจะมีโปรตีนและสารอาหารต่างๆสูง อาจทำให้อ้วนได้ง่าย แต่ถ้าจะกินต่อไปตามฉลากก็ได้เพียงแต่ลดปริมาณลงให้พอเหมาะกับความต้องการของร่างกายหนู(แต่ใจหนูบอกมากๆยิ่งดีฮ่ะ)

สรุปหม่าม้าบอกว่างั้นก็ให้หนูกินอย่างเดิมก็แล้วกัน ป่าป๊าเองอยากจะให้เปลี่ยนเป็นสูตรปลาเพราะเค้าก็ชอบกินปลาเหมือนกัน หม่าม้าเลยว่าป่าป๊าประสาทแล่ก! จบข่าว.

แล้วพบกันใหม่น้า บ๊ายบาย

ไมโล
Saturday, October 17, 2009

ประวัติที่มาของ ลาบราดอร์ รีทรีฟเวอร์ (Labrador Retriever History)

2009-10-12T15:26:00.001+07:00

สวัสดีค่ะ

เมื่อวันเสาร์หนูได้ไปหาคุณหมอจิ๊บอีกแล้ว วันนี้หนูชั่งน้ำหนักได้ 34.4กก. ป่าป๊าดูจะชอบใจที่หนูผอม(?)ลงตั้ง 6 ขีด หลังจากที่พี่ชุดแดงอุ้มหนูขึ้นไปยืนขาสั่น(หม่าม้าบอกสงสัยจะกลัวโดนฉีดยา)บนโต๊ะเหล็กสูงขนาดสะดือป่าป๊า คุณหมอได้ใช้ปากคีบ(ไม่ใช่ปากคุณหมอจริงๆนะ)หรือแหนบเล็กๆมาดึงขนที่หัวและหางหนูเอาไปตรวจปรากฏว่าไม่เจอตัวไรเลย คุณหมอบอกอาจเป็นเพราะหนูได้อาบน้ำเมื่อเช้านี้เลยหาไม่เจอ คุณหมอเลยให้งดอาบน้ำสองวันก่อนมาคราวหน้า(วันที่ 16 ตค.) จะได้ตรวจใหม่ว่ามีเชื้ออยู่หรือเปล่า

คุณหมอบอกอาการโดยรวมดีขึ่้น ตุ่มแดงใต้ท้องหายไปแล้วจะมีก็ตรงซอกขาหนีบบ้างเล็กน้อย แต่ตรงแก้ม ขาหลังด้านนอกทั้งสองข้างก็ยังมีแผลอยู่ให้ใช้ยาเบทาดีนทา ตรงโคนหางดีขึ้นขนเริ่มขึ้นแล้ว แต่ยังไงก็ตามหนูก็ต้องกินยา และใช้แชมพูยาต่อไป จนกว่าคุณหมอตรวจครั้งหน้าถ้าไม่เจอเชื้อแล้วก็อาจหยุดยาได้

วันนี้คุณหมอได้ให้ยาลดคันเม็ดเล็กๆสีเหลือง กินมื้อละเม็ด เช้า-เย็น, ยาแก้อักเสบเม้ดสีขาว มื้อละเม็ดครึ่ง เช้า-เย็น, ยาVibraVet วันละหลอด คุณหมอบอกยานี้จะขมมากให้ป่าป๊าผสมกับน้ำหวานให้หนูกิน และยาเบทาดีนสำหรับทาแผล (ครีมทาผิวหนังที่เหลือจากคราวที่แล้วก็ให้ทาตรงโคนหาง) เฮ้อ! เสร็จซะที ยืนจนปวดขาจะแย่แล้ว เป็นน้องหมานี่ก็เรื่องเยอะเหมือนกันเนาะ(อันนี้เคยได้ยินป่าป๊าบ่น)

วันก่อนป่าป๊าเค้าอยากรู้ที่มาของน้องหมาพันธู์ลาบราดอร์ รีทรีฟเวอร์เป็นมายังไง ก็เลยหาดูในเน็ทแล้วก็นำมาให้คุณๆที่สนใจน้องหมาพันธู์หนูอ่านดูนะคะ

ลาบราดอร์ รีทรีฟเวอร์ (Labrador Retriever)

ลาบราดอร์ รีทรีฟเวอร์ มีต้นตระกูลอยู่ที่ Newfoundland ชายฝั่งทะเล ประเทศแคนาดา และในช่วงต้นศตวรรษที่19 ได้มีการนำสุนัขพันธุ์นี้ไปยังประเทศอังกฤษทางเรือประมง และต่อมาก็ได้มี การพัฒนาสายพันธุ์และเลี้ยงขึ้นมาในฐานะสุนัขล่าเหยื่อ และยังถูกใช้เป็นสุนัขกู้ภัย เพราะสามารถเคลื่อนที่ได้เร็วแม้ในภูมิประเทศที่ขรุขระ หรือแม้กระทั่งพื้นที่ที่ปกคลุมด้วยน้ำแข็ง ลาบราดอร์ รีทรีฟเวอร์ เป็นที่รู้จักกันดีในเรื่องความอดทน เข้มแข็ง มีความสามารถในการดมกลิ่นดีเยี่ยม มีความปรารถนาจะเอาใจผู้อื่นอีกด้วย และเป็นสุนัขที่ขี้เล่นกับเจ้าของมาก

ช่วงชีวิตเฉลี่ย
ลาบราดอร์ รีทรีฟเวอร์ มีช่วงชีวิตระหว่าง 12-15 ปี

อุปนิสัยประจำพันธุ์/ลักษณะประจำพันธุ์/อารมณ์
สุนัขพันธุ์ ลาบราดอร์ รีทรีฟเวอร์ เป็นสุนัขที่ฉลาดหลักแหลม กระตือรือร้น รักสนุก ช่างเอาอกเอาใจเป็นสายพันธุ์ที่เหมาะกับครอบครัวที่มีเด็กประกอบกับการที่ เป็นสุนัขเฝ้ายามที่ดีเนื่องจากมีเสียงเห่าทุ้มและ หนักแน่น เป็นที่น่าเกรงขามเพื่อเตือนเมื่อมีผู้บุกรุก

ความเข้ากันได้กับสัตว์เลี้ยงอื่นๆ
เหมาะมากสำหรับการเข้ากับสัตว์เลี้ยงชนิดอื่น

ความต้องการการเอาใจใส่ดูแล
สำหรับสุนัขพันธุ์นี้ ต้องมีคอกที่ใหญ่และมีรั้วสูงล้อมรอบ ในฤดูร้อนก็ควรมีพื้นที่มีร่มเงาสำหรับสุนัขพันธุ์นี้ด้วย เช่นเดียวกับสุนัขทั่วไป พวกเขาจะมีความสุขมากกว่าหากมีสุขภาพที่สมบูรณ์แข็งแรง สำหรับสุนัขที่โตแล้ว ควรให้เขาเดินได้วันละ 30 นาที จะทำให้พวกเขาแข็งแรง ในขณะที่สำหรับลูกสุนัข จะใช้เวลาในการเล่นทั้งวัน สำหรับผู้ที่คิดจะเลี้ยงสุนัขพันธุ์นี้บ้านของคุณควรมีบริเวณสนามหลังบ้าน ไว้ให้พวกเขาได้วิ่งเล่น และพวกเขายังเป็นจอมเคี้ยวและจอมขุดตัวยงอีกด้วย ถ้าคุณอยากให้สวนของคุณ สวยเหมือนเดิม ให้เตรียมกั้นรั้วไว้ว่าบริเวณไหนที่คุณจะอนุญาตให้เขาเล่นได้ เนื่องจากสุนัขพันธุ์นี้จะอ้วนง่ายเวลาที่มีอายุมากขึ้นซึ่งสามารถก่อให้เกิดปัญหาด้านสุขภาพ ดังนั้นจึงควรดูแลอาหารการกินที่มีปริมาณและคุณค่าทางอาหารเหมาะสมตามวัยของสุนัข

ผู้เลี้ยงที่เหมาะสม
ลูกสุนัขพันธุ์ ลาบราดอร์ จะร่าเริงและควบคุมได้ยากสำหรับสมาชิกในครอบครัวซึ่งเป็นเด็กเล็ก หรือผู้สูงอายุ และเจ้าของสุนัขพันธุ์ควรมีสนามหลังบ้านซึ่งมีรั้วรอบขอบชิดอีกด้วย สุนัขลาบราดอร์ รีทรีฟเวอร์ เป็นสุนัขที่อ้วนง่าย ควรให้ออกกำลังกายเป็นประจำและสม่ำเสมอ

ขอขอบคุณที่มา : http://th.wikipedia.org

แล้วพบกันใหม่ บ๊ายบายน๊า

ไมโล

หมอว่าหนูเป็น เรื้อนเปียก (Demodectic Mange)

2009-10-07T13:44:00.006+07:00

สวัสดีวันไหว้พระจันทร์ค่ะ

วันนี้(3 ตค.)ตอนเช้าป่าป๊ากับหม่าม้าได้ทำพิธีไหว้บรรพบุรุษอากงอาม่าทั้งหลาย และได้เอาของไหว้ซึ่งเป็นขนมและุผลไม้ไปไหว้พระพรหมที่สวนสาธารณะของหมู่บ้าน โดยมีหนูไปนั่งน้ำลายไหลด้วย เพราะหลังจากไหว้เสร็จป่าป๊าก็จะพาหนูเดินออกกำลังกายเลย(หนูจะออกเดินเช้ากับเย็น ถ้าฝนไม่ตกนะ)

ตอนบ่ายแก่ๆหนูก็ไปหาหมอจิ๊บกับป่าป๊าและหม่าม้า วันนี้ชั่งน้ำหนักได้ 35 กก. พอดีเลย ป่าป๊าบ่นว่าหนูอ้วนขึ้นอีกแล้ว หลังจากคุณหมอจิ๊บได้ตรวจดูผิวหนังของหนูแล้วก็บอกอาการยังไม่ดีขึ้นเท่าไหร่ เลยขอขูดผิวหนังไปตรวจหาเชื้อในห้องแล็บตั้งสองหนแน่ะ ครั้งที่สองคุณหมอขูดจนเลือดออกซิบๆเจ้บเจ็บเลย แถมยังให้หนูเข้าห้องมืดๆเพื่อดูเชื้อ(เชื้อมันจะเรืองแสง)อีกด้วย แล้วคุณหมอก็วินิจฉัยว่าหนูน่าจะเป็นโรคเรื้อนเปียกหรือโรคเรื้อนรูขุมขน เกิดจากไรดีโมเด็กซ์(Demodex canis or Demodex injai) คุณอาจประหลาดใจถ้าทราบว่าเจ้าไรดีโมเด็กซ์หลากหลายสายพันธุ์แฝงตัวอยู่บนตัวเราและน้องหมาโตทุกตัวแต่มันไม่ได้ทำให้เดือดร้อนหรือทำให้รำคาญแต่อย่างใดจนกว่าภูมิต้านทานต่ำมันจึงจะเล่นงานเรา ป่าป๊าได้ค้นหาข้อมูลเพิ่มเกี่ยวกับโรคนี้ เผื่อคุณๆจะสนใจค่ะ

ขี้เรื้อน หรือ โรคเรื้อน เกิดจากสัตว์ตัวเล็กๆ 8 ขา ที่เราเรียกว่า "ไรสุนัข" (Mites)
ไรสุนัข หรือ ไมท์มีอยู่หลายชนิด อันเป็นที่มาของโรคผิวหนังแตกต่างกัน ซึ่งว่าไปแล้วโรคผิวหนังในสุนัขไม่ได้มีสาเหตุมาจากไรทั้งหมด โรคผิวหนังอาจเกิดได้จากแบคทีเรีย รา ความบกพร่องต่างๆ ของร่างกายสุนัข และโรคภายในบางอย่างก็ทำให้เกิดมีอาการขนร่วงคล้ายกับเป็นโรคผิวหนังได้ ซึ่งเหล่านี้ควรได้รับการตรวจและวินิจฉัยจากสัตว์แพทย์ อย่างไรก็ตามโรคผิวหนังที่พบมากและบ่อยครั้งมักเกิดจากไรสุนัข หรือไมท์

คนสมัยก่อนแบ่งขี้เรื้อนเป็นสองประเภท คือ ขี้เรื้อนเปียก กับขี้เรื้อนแห้ง โดยแยกตามลักษณะอาการหรือวิการที่เห็นว่าลักษณะเปียก มีน้ำเหลือง หนอง เลือดไหล ก็จัดเป็นขี้เรื้อนเปียก ถ้าตรงข้ามก็เป็นแบบแห้ง ขี้เรื้อนของคนไทยแปลมาจากคำว่า manges ซึ่งแปลว่าโรคผิวหนังที่เกิดจากไรสุนัข ไรสุนัขอย่งที่กล่าวมาแล้วมีหลายชนิด แต่ชนิดที่เห็นบ่อยๆ และเด่นๆ มี 3 ชนิดคือ เดโมเดค, ซาคอปเตส และ ไรในรูหู

เดโมเดค (Demodectic mites หรือ Demodex bovis)

เจ้าตัวเดโมเดคติก ไมท์ ทำให้เกิดโรคผิวหนังที่ชื่อว่า เดอโมไดโคซิส (Demodicosis) ซึ่งจัดเป็นโรค mange ชนิดหนึ่ง เจ้าตัวนี้เป็นสัตว์แปดขาขนาดเล็กจนมองด้วยตาเปล่าไม่เห็น อยู่ในขุมขนของสุนัข สัตวแพทย์ต้องนำผิวหนังมาขูดแล้วส่องดูด้วยกล้องจุลทรรศน์ ถึงจะเห็นเดโมเดค สามารถก่อให้เกิดขี้เรื้อนเปียก หรือแห้ง ขึ้นอยู่กับว่าการติดเชื้อแบคทีเรียแทรกซ้อนหรือไม่ ในการรักษา เนื่องจากมันอยู่ลึกไปในขุมขน ทำให้ยากต่อตัวยาที่จะแทรกซึมลงไปถึงตัวมัน

เดโมเดคมีชื่อเฉพาะซึ่งแตกต่างกันไปตามแหล่งที่พบในสัตว์แต่ละประเภท ที่มีชื่อสปีชีว่า เคนิส หรือเดโมเดค เคนิส (Demodex Canis) หลายๆ คนไม่ทราบว่าคนเราก็มีเดโมเดคอาศัยอยู่เช่นกัน แต่คนละสปีชีกับสุนัข ดังนั้น เดโมเดคในสุนัขไม่สามารถติดต่อมาถึงคนได้ เพราะคนกับสุนัขมีความห่างทางเครือญาติ หรือมีวิวัฒนาการแตกต่างกันมาก แม้จะเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมเหมือนกัน

เดโมเดค เป็นไร 8 ขาที่ขนาดเล็กมาก รูปร่างของมันยาวรี คล้ายสัตว์ประหลาดหรือหนอนมากกว่า มันมีขนสั้นมาก ซึ่งน่าจะเรียกว่า buds มกากว่าขา มันดำรงชีวิตโดยการดูดน้ำเลี้ยงน้ำเหลืองจากสัตว์ที่มันไปอาศัย เดโมเดทมีหลายชนิด พบได้ในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมหลายชนิดแตกต่างกันไป บางตำราบอกว่ามันเป็นโฮสต์สเปซิฟิค (Host specific) ก็คือ เดโมเดคชนิดที่พบในสัตว์ชนิดหนึ่งที่ไม่แพร่ข้ามไปมาระหว่างสัตว์ต่างชนิด เช่น เดโมเดคของสุนัขจะไม่ไปติดแมว เดโมเดคของแมวก็จะไม่ไปติดกระต่าย แต่มีผลงานวิจัยเพิ่มเติมเมื่อไม่นานนี้ว่า พบเดโมเดคสามารถติดต่อได้ในสัตว์ที่มีความเป็นเครือญาติใกล้กันได้บ้าง เช่นว่า เดโมเดคของสุนัขบ้านสามารถพบในสุนัขป่าบางชนิดของอเมริกา

ตามธรรมชาติเดโมเดทพบได้ทั่วไปในสุนัขทุกตัว และจะไม่ก่อให้เกิดโรคผิวหนังตราบใดที่มันยังมีจำนวนน้อย และภูมิคุ้มกันแข็งแรงปกติดี พวกมันจึงจัดเป็นพวก นอร์มัล ฟลอร่า หรือเชื่อที่พบเห็นได้ทั่วไปในร่างกายสัตว์ที่ปกติ เดโมเดคถ่ายทอดกันโดยการสัมผัสโดยตรงเท่านั้น (Direct contact) การสัมผัสโดยตรงจากแม่สุนัขถึงสุนัขแรกเกิดช่วงระยะแรกของชีวิตเท่านั้น มีผลงานวิจัสนับสนุนมานานแล้วว่าเดโมเดคถ่ายทอดโดยวิธีนี้ เขาพบว่าการผ่าท้องคลอดแล้วแยกลูกสุนัขออกมาเลี้ยงเอง ลูกสุนัขชุดนั้นไม่พบเดโมเดค แต่ถ้าให้คลอดตามธรรมชาติ ก็ยังมีโอกาสที่ลูกสุนัขจะได้รับเชื้อจากปากช่องคลอด ตามทฤษฎีนี้เชื่อว่าเดโมเดคไม่ถ่ายทอดจากสุนัขโตตัวหนึ่งไปยังอีกตัวหนึ่ง แม้ว่าจะเลี้ยงด้วยกัน และเดโมเดคอยู่ในขุมขนของสุนัขเท่านั้น ไม่อยู่ภายนอกร่างกายสุนัขหรือสิ่งแวดล้อมภายนอก เช่น พื้นคอก กรง จานชาม ดังนั้น กรณีการติดต่อผ่านชามสุนัขทีทำความสะอาดแล้วก็ตาม จึงไม่ใช่กรณีของเดโมเดค ผู้เลี้ยงไม่จำเป็นต้องทำการทรีตหรือใส่ยาฆ่าเชื้อตามอุปกรณ์ต่างๆ หรือสิ่งแวดล้อมภายนอก เหมือนกรณีของไรบางชนิด หรือกรณีของเห็บ แต่อย่างไรก็ตาม โรคผิวหนังที่เกิดจากเดโมเดค ยังควรจะต้องให้ความระมัดระวังในเรื่องของความสะอาด เพื่อสุขภาพอนามัยของคอก และป้องกันการติดเชื้ออื่นแทรกซ้อนในสุนัขป่วย

ซาคอปเตส (Scabies)

ซาคอปเตส หรือ ไรที่เรียกว่า ซาคอปติกไมท์ (Sarcoptic mites) เป็นไรขนาดเล็ก 8 ขาเช่นกัน แต่จะอยู่ในชั้นผิวหนังที่ตื้นกว่าเดโมเดค มีเพียงเจ้าตัวเมียที่จะวางไข่เท่านั้น พวกมันจะพยายามขุดผิวหนังในชั้นที่ลึกลงไปเพื่อวางไข่ ช่วงจุดนี้เองจะทำให้สุนัขมีอาการคันมาก (เดโมเดคก่อให้เกิดอาการคันเช่นกันแต่ไม่มากเท่าซาคอปเตส) การที่มันอยู่ในผิวหนังที่ไม่ลึกนัก ทำให้ง่ายต่อการรักษาเดโมเดค แต่ปัญหาของเจ้าตัวนี้คือ มันสามารถติดต่อถึงคนหรือผู้เลี้ยงได้ เพระาว่ามันเป็นเชื้อโรคตัวเดียวกันกับโรคหิดในคน แต่เป็นคนละชนิด แต่โชคดีที่ว่ามันเพียงดูดกินน้ำเหลืองจากมนุษย์เท่านั้น ไม่สามารถแพร่พันธุ์ในผิวหนังมนุษย์ได้ ทำให้วงจรของมันไม่ครบวัฎจักรในผิวหนังมนุษย์ พอตัวแก่ตาย ไข่ก็ไม่สามารถฟักเป็นตัว ทำให้โรคผิวหนังที่ติดซาคอปเตสจากสุนัขในคนสามารถหายเองได้

สิ่งที่น่ากลัวอีกประการของซาคอปเตสที่เราพึงระวังคือ การแพร่ระบาดมันสามารถแพร่ระบาดได้รวดเร็วและติดต่อง่ายโดยการสัมผัส ไม่ว่าจะเป็นสุนัขกับสุนัข หรือสุนัขกับคน ดังนั้นการสัมผัสสุนัขที่เป็นโรค ควรจะล้างมือทำความสะอาดทุกครั้ง และไม่ควรเกาตัวเวลาที่มือสกปรก ซึ่งจะเป็นการเพิ่มโอกาสในกาติดซาคอปเตสมากขึ้น

ไรในรูหู

ไรในรูหู เจ้าตัวนี้หรือโอโทเดคเตสจะอยู่ในรูหูสุนัขทำให้สุนัขมีอาการคัน ทำให้เกิดการระคายเคือง และทำให้สุนัขขับขี้หูออกมามาก ดังนั้น สุนัขที่เป็นไรในหูจะพบขี้หูปริมาณมาก และมีสีคล้ำหรือดำ อีกประการหนึ่งคือ ขนาดของเจ้าตัวไรหูประเภทนี้จะโตกว่าสองตัวแรก จึงอาจเห็นได้ด้วยตาเปล่าเป็นจุดเล็กๆ สีขาว

ไรประเภทนี้มีหลายชื่อ เดโมเดคทำให้เกิดโรคผิวหนัง คือ mange แต่ฝรั่งเรียกชื่อเดียวกันนี้แตกต่างกันไปตามอาการหรือแหล่งที่อยู่ของมัน เช่น กรณีที่เป็นไรอยู่ในรูขุมขน สร้างความระคายเคืองกับเนื้อเยื่อรอบๆ อักเสบ เป็นสีแดง ทำให้ขนหลุดร่วง ฝรั่งบางคนจึงเรียกว่าเป็น red mange หรือการที่มันอยู่ในรูขุมขน บางคนจึงเรียกมันว่า folicular mange

การเกิดเดโมไดโคซิส

เมื่อลูกสุนัขได้รับเชื้อเดอโมเดคจากแม่ของมัน มันจะยังไม่แสดงอาการเนื่องจากอาจเป็นไปได้ว่าพวกมันยังได้รับภูมิคุ้มกันจากแม่สุนัขอยู่ ตำราต่างประเทศบอกว่าลูกสุนัขจะมีอาการของโรคผิวหนังจากเดโมเดคช่วง 4 เดือนไปแล้ว ฝรั่งเรียกว่า Puppy Mange

การเกิดอาการโรคผิวหนัง เนื่องมาจากภูมิคุ้มกันของลูกสุนัขไม่สามารถควบคุมการเพิ่มของจำนวนเดโมเดคได้ เนื่องจากระบบภูมิคุ้มกันหรืออิมมูนลูกสุนัขยังพัฒนาไม่สมบูรณ์ ภูมิคุ้มกันจะค่อยๆ พัฒนาขึ้นแข็งแรงมากขึ้นตามการเจริญเติบโตของร่างกาย ดังนั้นปกติสุนัขที่มีอาการของโรคเดโมเดคสามารถหายเองได้ (self heal of self cure) เมื่อลูกสุนัขเจริญวัยขึ้น มีภูมิคุ้มกันขึ้นจนสามารถควบคุมการเพิ่มของเดโมเดคในตัวของมันได้ เดอโมไดโคซิสที่พบในลูกสุนัขส่วนใหญ่จะเกิดเฉพาะที่ เช่น บริเวณรอบดวงตา หน้าอก หรือแข้งขา เป็นรอย ขนร่วง คล้ายๆ มีแมลงมาแทะ การหลุดร่วงเฉพาะที่ ฝรั่งจะเรียกว่า localized

มีข้อน่าสังเกตประการหนึ่ง ซึ่งเมื่อเปรียบเทียบกับสุนัขในเมืองไทย ซึ่งเราจะพบบ่อยมากว่าลูกสุนัขแรกเกิดเพียงไม่กี่วันก็พบอาการแล้ว แสดงว่าภาวะเดโมเดคในเมืองไทยค่อนข้างเข้าขั้นวิกฤตคงจะไม่ผิดนัก อย่างไรก็ตามสัตวแพทย์ถือว่าการเป็นเดโมไดโคซิสเฉพาะที่ของสุนัขนั้นไม่ผิดปกติ เมื่อลูกสุนัขโตขึ้น อาการดังกล่าวก็จะหายไปเอง เมื่ออายุไม่เกิน 11 เดือน ซึ่งเป็นช่วงที่ระบบภูมิคุ้มกันต่างๆ พัฒนาเต็มที่แล้ว แต่ในสุนัขที่ถือว่าเป็นโรคจะไม่เป็นเช่นนั้น อาการขนหลุดร่วงจะไม่เป็นเฉพาะที่อีกต่อไป แต่จะพัฒนาเข้าสู่รูปแบบหรือฟอร์มที่ 2 คือ มีอาการลุกลาม (Generalized Form) พบเห็นอาการหรือวิการได้ทั่วตัว และอาการไม่หายไปแม้ว่าลูกสุนัขจะเจริญวัยขึ้น ขั้นนี้เป็นสัญญาณบ่งบอกว่าต้องการการรักษาแล้ว และเป็นเครื่องชี้ชัดว่าสุนัขตัวนั้นมีความผิดปรกติบางอย่างในเรื่องของระบบภูมิคุ้มกัน

การรักษาโรคเดโมเดคเป็นเรื่องละเอียดอ่อน เนื่องจากมีความสัมพันธ์เกี่ยวข้องกับระบบที่สำคัญที่สุดระบบหนึ่งของร่างกายสุนัข คือ ระบบภูมิคุ้มกัน การที่ปล่อยให้เดโมไดโคซิสในลูกสุนัขหายเอง และไม่ควรไปทรีตยาอะไรเนื่องจากเขาต้องการจะให้แน่ใจว่าลูกสุนัขตัวนั้นมีภูมิคุ้มกันที่ปกติหรือไม่ เพราะถ้าลูกสุนัขเป็นลูกสุนัขปกติแล้ว เราไปทำการรักษา ไม่ปล่อยให้หายเอง เท่ากับไปยอมรับแล้วว่าสุนัขตัวนั้นเป็นโรคและการใช้ยาก็จะมีผลต่อการทำงานของภูมิลูกสุนัขตัวนั้นต่อไป นั่นคือ แม้ว่าเราจะสามารถควบคุมจำนวนเดโมเดคในลูกสุนัขตัวนั้นด้วยยาได้ แต่ลูกสุนัขตัวนั้นคล้ายๆ กับว่าจะต้องพึ่งการรักษาไปตลอดชีวิตของมัน จึงมีโอกาสเป็นโรคเดอโมไดโคซิสได้อีก

เดโมเดคกับพันธุกรรม

เดโมเดคไม่ได้ถ่ายทอดทางพันธุกรรม แต่เนื่องจากความสัมพันธ์กับระบบภูมิคุ้มกันของร่างกายสุนัข เราจึงควบคุมและระมัดระวังเดโมเดคเหมอนกับโรคที่ถ่ายทอดทางพันธุกรรม เพราะว่าภูมิคุ้มกันสามารถถ่ายทอดทางกรรมพันธุ์ได้ สุนัขโตทีเ่ป็นโรคผิวหนังจากเดโมเดคเป็นเครื่องแสดงถึงการมีภูมิคุ้มกันที่ปกติ และจะถ่ายทอดไปยังรุ่นลูกต่อไป ลูกของมันจึงมีโอการเป็นเดอโมไดโคซิสสูงขึ้นไปอีกด้วย สัตวแพทย์จึงแนะนำไม่ให้ทำการผสมสุนัขโตที่เคยเป็นเดโมเดคเด็ดขาด แม้วว่าตอนผสมจะได้รับการรักษาอาการที่ผิวหนังให้หายไปแล้วก็ตาม ข้อเท็จจริงนี้ทำให้เดโมเดคระบาดในเมืองไทยมาก เนื่องจากคนไทยไม่ค่อยใส่ใจเรื่องการควบคุมการผสมพันธุ์ เห็นได้ชัดจากกรณีหมาจรจัด หรือจะเป็นหมาที่เลี้ยงตามบ้านหรือตามคอกก็ตาม

ความน่ากลัวของเดโมเดค

เนื่องจากเดโมเดคไม่ได้เกิดจากความสกปรก แต่เกิดจากเดโมเดคซึ่งสัตวแพทย์บางท่านให้ความเห็นว่า บางตัวไม่สามารถรักษาให้หายได้ นี่คือความน่ากลัวของเดโดเดค เนื่องจากมีความเกี่ยวข้องกับระบบภูมิคุ้มกัน และสามารถสร้างสารที่ทำให้ระบบภูมิคุ้มกันทำงานไม่สมบูรณ์ ไมสามารถควบคุมการเพิ่มจำนวนของมันได้อีกต่อไป ความน่ากลัวประการต่อมาคือ มีตัวยาเพียงไม่กี่ชนิดที่จะแทรกซึมเข้าไปถึงตัวเดโดเดคได้ เนื่องจากมันอยู่ลึกลงไปในขุนขน ซึ่งยากต่อการเข้าถึง

เหตุผลประการสำคัญที่ไม่สามารถรักษาเดโมเดคในสุนัขบางตัวได้ เนื่องจากระบบภูมิคุ้มกันของสุนัขตัวนั้นล้มเหลว ไม่ตอบสนองต่อยาต่างๆ (Failure of the immune system) อีกประการหนึ่งก็คือ สุนัขตัวนั้นเป็นโรคร้ายแรงอื่นๆ เช่น มะเร็ง, เบาหวาน

การตรวจและวินิจฉัย

สัตวแพทย์จะทำการตรวจหาเชื้อเดโมเดคด้วยวิธีการใช้ใบมีดขูดผิวหนังและนำไปส่องกล้องจุลทรรศน์ หรือทำการไบออฟซี่ ซึ่งเป็นการตัดตัวอย่างชิ้นเนื้อไปวิจัย (Skin scrapping and Biopsy) เนื่องจากเดโมเดคอยู่ลึกจนมีเลือดซึมออกมาก การบีบผิวหนังบริเวณที่มีอาการแล้วขูด จะเพิ่มโอกาสให้ขูดพบเชื้อได้ง่ายขึ้น

สัตวแพทย์จะวินิจฉัยว่าสุนัขตัวนั้นเป็นเดอโมไดโคซิส เมื่อมี 2 ปัจจัยพร้อมกัน คือ หนึ่ง ตรวจพบเชื้อจำนวนมาก และสองมีอาการร่วมหรือวิการแสดงทางผิวหนัง

การรักษา

ในสมัยก่อนคนโบราณใช้กำมะถัน น้ำมันก๊าด หรือน้ำหน่อไม้ดองมารักษาสุนัขที่เป็นขี้เรื้อน ตัวยาพื้นบ้านเหล่านี้รักษาโรคผิวหนังที่เกิดจากไรได้เท่านั้น ไม่ใช่เดโมเดค อาจจะรักษาได้ในกรณีของซาคอปเตสอยู่ชั้นผิวหนังที่ตืนกว่า แต่ยาเหล่านี้ไม่อาจจะแทรกซึมหรือฆ่าเดโมเดคได้เลย ยาที่ต่างประเทศนิยมใช้คือ Mitaban (เป็น amitraz) ตัวหนึ่ง ซึ่งจัดเป็นยาฆ่าแมลงชนิดหนึ่ง รักษาด้วยการจุ่มหรือแช่ยาสุนัขทั้งตัว (ยกเว้นส่วนหัว) หรือจะใช้ฟองน้ำชุบ ซึ่งวิธีการเหล่านี้อยู่ประเภท Dipping ด้วยความเข้มข้นของตัวยาประมาณตั้งแต่ 2 ซีซีต่อน้ำ 1 ลิตขึ้นไป (ควรปรึกษาสัตวแพทย์ เพราะความเข้มข้นมีความสำคัญต่อการรักษา ถ้าเข้มข้นน้อยไปไรก็ไม่อาจตาย แต่ถ้ามากไปก็จะเป็นพิษต่อสุนัข) ยานี้มีผลข้างเคียงในสุนัขบางตัว หรือต่อคน ทำให้เกิดอาการมึนศีรษะ วิงเวียน อาเจียน ถ้าอาการข้างเคียงไม่หายเองใน 24 ชั่วโมง ควรไปพบแพทย์หรือสัตวแพทย์พร้อมนำฉลากยาไปด้วย

ทำการจุ่ม Amitraz จำนวน 6-8 ครั้งติดต่อกัน แต่ละครั้งใช้เวลาประมาณ 10-15 นาที แต่ละครั้งห่างกัน 1-2 อาทิตย์ และต้องทำติดต่อกันไป 6-8 ครั้ง ซึ่งการรักษาจะมีการสังเกตอาการภายนอกร่วมกับการขูดดูเชื้อผ่านกล้องจนกว่าจะไม่เจอวิการ ขูดไม่เจอเชื้อ สุดท้ายจึงหยุดทรีตยา

มีข้อแนะนำว่าก่อนทรีต Amitraz ผิวหนังของสุนัขต้องแห้งและสะอาด สัตวแพทย์บางคนแนะนำให้ใช้แชมพูที่มีส่วนผสมของยา Benzoylperoxide มีสรรพคุณเปิดรูขุมขนให้กว้างขึ้น เพื่อให้ยา Amitraz ซึมเข้าไปมากขึ้น หลังจากแช่ Amitraz นาน 10-15 นาทีดังกล่าว ก็นำสุนัขขึ้นจากบ่อยาโดยปล่อยให้ยาแห้งไปเอง โดยไม่ต้องล้างหรือเช็ดตัวยาออก

ถ้าเป็นเยอะมากควรพาไปพบแพทย์เพื่อรักษาให้ถูกวิธีนะคะ เพื่อน้องหมาที่น่ารักของคุณ

มีเรื่องตลกที่หนูอยากนินทาเอ้ยเล่าให้ฟังค่ะ คือหลังจากกลับจากโรง'บาลซึ่งก็ค่ำแล้ว พระจันทร์ขึ้นแล้วหล่ะ ป่าป๊ากับหม่าม้าก็เลยรีบจัดโต๊ะของไหว้ต่างๆเพื่อทำพิธีไหว้พระจันทร์จนแล้วเสร็จ รุ่งเช้าหม่าม้าจึงคิดขึ้นมาได้ว่าเมื่อคืนไม่ได้เอาขนมไหว้พระจันทร์ไปไหว้ด้วย เพราะมันอยู่ในกล่องอย่างเดิมบนตู้เย็น (ฮา)

วันหลังค่อยคุยกันใหม่นะคะ บ๊ายบาย

ไมโล(เปียก)

ตำนานวันไหว้พระจันทร์

2009-10-01T15:32:00.001+07:00

สวัสดีจ้า

อีกสองวัน(3 ตุลาคม)ก็จะถึงวันไหว้พระจันทร์อีกแล้ว(ได้กินขนมอีกแล้ว ดีใจ๊ดีใจจัง) อยากรู้มั้ยว่าเทศกาลไหว้พระจันทร์มีความเป็นมาอย่างไร ที่จริงเทศกาลนี้มีที่มาหรือตำนานต่างๆมากมาย แต่หนูจะขอเลือกมาให้อ่านดังนี้ค่ะ

วันไหว้พระจันทร์ ถือเป็นวันสารท เพราะตรงกับวันกลางเดือน คือวันที่ 15 ถ้าเป็นตรุษจะเป็นวันที่ 1 ของเดือน ตรงกับวันที่ 15 เดือน 8 ของจีน และถือเป็นวันกลางเดือนของเดือน กลางฤดูใบไม้ร่วง ด้วยว่าประเทศจีนนั้นแบ่งวันเวลา เป็น 4 ฤดูกาล ฤดูหนึ่งมี 3 ดวง คือ ชุง แห่ ชิว ตัง คือฤดูใบไม้ผลิ ฤดูฝน ฤดูใบไม้ร่วง ฤดูหนาว ตามมลำดับ

วันไหว้พระจันทร์มีความเกี่ยวข้องกับปฏิทินจันทรคติอย่างแนบแน่น ตามปฏิทินจันทรคติของจีนนั้น เดือน 8 เป็นช่วงกลางของฤดูใบไม้ร่วง ส่วนวันขึ้น 15 ค่ำเดือน 8 ก็เป็นช่วงกลางของเดือน 8 เช่นกัน ฉะนั้น วันขึ้น 15 ค่ำเดือน 8 จึงถูกเรียกว่า "จงชิว" (Zhong Qiu) แปลว่า "กลางฤดูใบไม้ร่วง" มีความเชื่อกันโดยทั่วไปว่า ในวันดังกล่าว เราจะสามารถมองเห็นพระจันทร์ได้เต็มดวงใหญ่ที่สุดกลมที่สุดและสว่างที่สุด ด้วยเหตุนี้จึงมีกิจกรรมต่างๆ มากมายในช่วงวันไหว้พระจันทร์ เช่น การเซ่นไหว้พระจันทร์ การคำนับพระจันทร์และการชมพระจันทร์ เป็นต้น

ความเป็นมาที่เก่าแก่ที่สุดของวันไหว้พระจันทร์นั้นมาจากพิธีเซ่นไหว้พระจันทร์ในสมัยโบราณของจีน หนังสือโบราณบันทึกไว้ว่า คำว่า "จงชิว" (Zhong Qiu) นี้ปรากฏขึ้นครั้งแรกเมื่อกว่า 2,000 ปีก่อน สมัยนั้นมีพระราชพิธีเซ่นไหว้พระจันทร์ในฤดูใบไม้ร่วงโดยพระเจ้าแผ่นดิน ทั้งนี้ก็เนื่องจากว่า ในทัศนะของคนโบราณนั้น หากพระจันทร์ไม่มอบน้ำค้างให้แก่โลก และหากไม่มีจันทร์เสี้ยวและจันทร์เพ็ญมาช่วยคำนวณเวลาทำนาแล้ว ก็ไม่มีทางที่จะเก็บเกี่ยวผลผลิตได้อุดมสมบูรณ์ "เยว่ถาน" (Yue Tan) หรือ "หอบวงสรวงพระจันทร์" ซึ่งเป็นสถาปัตยกรรมที่มีชื่อเสียงของกรุงปักกิ่งก็เป็นสถานที่ที่ใช้ประกอบพิธีเซ่นไหว้พระจันทร์ของกษัตริย์จีนโบราณ สำหรับประชาชนทั่วไปแล้ว ก็มีการสร้าง "สถานเซ่นไหว้พระจันร์" "เก๋งไหว้พระจันทร์" และ "ศาลาชมจันทร์" หลายต่อหลายแห่งเช่นกัน ในส่วนของนิทานปรัมปราที่เกี่ยวข้องกับพระจันทร์นั้นก็มีมากมาย

เช่นมีอยู่เรื่องหนึ่งเล่ากันว่า พระเจ้าถังเสวียนจงของราชวงศ์ถัง (ค.ศ. 618-907) ทรงปรีชาสามารถและชำนาญในศาสตร์ต่างๆ มีอยู่ปีหนึ่งในช่วงวันขึ้น 15 ค่ำเดือน 8 ขณะที่พระองค์กำลังทอดพระเนตรไปยังจันทร์เพ็ญนั้นก็มีพระราชประสงค์ขึ้นมาในบัดดลว่า อยากจะไปท่องพระจันทร์ ในที่สุดด้วยอิทธิฤทธิ์ของเซียน ก็บันดาลให้พระองค์เหาะไปถึงพระจันทร์ และทรงเห็นวิมานหลังหนึ่งชื่อว่า "วิมานกว่างหานกง" ซึ่งมีนางฟ้ากลุ่มหนึ่งกำลังระบำรำฟ้อนอย่างงดงามไปตามจังหวะดนตรีอันไพเราะจับใจ ถึงกับทำให้พระองค์ทรงเคลิบเคลิ้มไปกับความงามนั้น ต่อมาเมื่อกลับถึงแดนมนุษย์แล้ว พระองค์ก็นำเสียงดนตรีที่เคยได้ยินมาจากวิมานพระจันทร์นิพนธ์แต่งเป็นบทเพลงชื่อว่า "เสื้อสายรุ้ง" บทเพลงนี้ไพเราะเพราะพริ้งและสืบทอดมาจนถึงปัจจุบัน

ตำนานเรื่องดวงจันทร์ของชาวจีน เรื่อง " ฉังเอ๋อเหินสู่ดวงจันทร์ "

เรื่อง " ฉังเอ๋อเหินสู่ดวงจันทร์ " ปรากฎเป็นครั้งแรกในยุคต้นของสมัยจั้นกว๋อ (สมัยสงครามระหว่างรัฐ) เล่าเรื่องราวของฉังเอ๋อที่ได้กินยาอายุวัฒนะของเจ้าแม่ซีหวังหมู่ แล้วไปเป็นเทวีแห่งดวงจันทร์ เมื่อถึงสมัยราชวงศ์สุยและถัง เนื่องจากผู้คนในสมัยนั้นมีความนิยมที่จะชื่นชมดวงจันทร์ว่าสวยและดูน่ารักใคร่ ดังนั้นทัศนะที่มีต่อฉังเอ๋อผู้ซึ่งอาศัยอยู่บนดวงจันทร์ว่าเป็นผู้ที่อ่อนหวาน สวยงาม ฉลาด มีจิตใจดีงาม มีความสามารถในการร้องรำ เป็นต้น มีตำนานอีกเรื่องที่เล่าถึงเทวีแห่งดวงจันทร์ว่า สมัยโบราณนานมาแล้ว โลกเรานี้มิได้มีดวงอาทิตย์เพียงแค่ดวงเดียวเท่านั้น แต่มีถึงสิบดวง นำมาซึ่งภัยพิบัติแต่โลกมนุษย์ ทำให้โลกร้อนระบุเป็นเพลิง ส่วนที่เป็นน้ำก็เหือดแห้งไป ภูเขาถล่มแผ่นดินแยก ต้นไม้ใบหญ้าแห้งกรอบ ผู้คนไม่มีที่จะไปหลบซ่อนอาศัย ในช่วงนี้เองได้ปรากฎวีรบุรุษคนหนึ่งชื่อ" โฮ่วอี้ " เป็นผู้ที่มีฝีมือในการยิงธนูได้อย่างมหัศจรรย์มาก เขาได้ยิงธนูขึ้นสู่ฟ้า เพียงดอกเดียวก็ยิงถูกดวงอาทิตย์ตกลงมาถึงเก้าดวง เหลืออยู่เพียงแค่ดวงเดียว ถือเป็นการขจัดทุกเข็ญให้กับบรรดาประชาชน ผู้คนจึงพากันยกย่องให้เขาเป็นกษัตริย์ แต่ทว่า พอเขาได้ขึ้นเป็นกษัตริย์ เขาก็ลุ่มหลงในสุราและนารี ฆ่าฟันผู้คนตามอำเภอใจ กลายเป็นทรราช ราษฎรล้วนแต่โกรธแค้นและชิงชังเขาเป็นที่สุด โฮ่วอี้รู้ตัวว่าตัวเองคงจะอยู่เป็นสุขเช่นนี้ไปได้อีกไม่นาน จึงเดินทางไปที่ภูเขาคุนหลุน (คุนลุ้น) เพื่อขอยาอายุวัฒนะจากเจ้าแม่หวังหมู่มากิน แต่ฉังเอ๋อ ภรรยาของเขากลัวว่าถ้าสามีของเธอมีอายุยืนนานโดยไม่มีวันตายเช่นนี้ ก็จะเข่นฆ่าราษฎรต่อไปเรื่อยๆ ดังนั้นเธอเลยตัดสินใจกินยาอายุวัฒนะนั้นเสียเอง แต่พอกินเข้าไป ในฉับพลันทันใด ร่างของเธอก็เบาแล้วก็ลอยขึ้นไปสู่ดวงจันทร์ ยังมีนิทานอีกเรื่องเล่าว่า ศิษย์ของโฮ่วอี้ชื่อ" เฝิงเหมิ่ง " อิจฉาฝีมือการยิงธนูของโฮ่วอี้มาก คอยคิดแต่จะสังหารโฮ่วอี้ อยู่มาวันหนึ่ง เฝิงเหมิ่งถือโอกาสตอนที่โฮ่วอี้ออกไปล่าสัตว์บังคับให้ฉังเอ๋อ ภรรยาของโฮ่วอี้มอบยาอายุวัฒนะให้แก่ตนเอง แต่ฉังเอ๋อไม่ยอม โดยกินยาอายุวัฒนะที่มีอยู่ทั้งหมดลงท้องไป ผลก็คือ ร่างของเธอเบา และลอยขึ้นไปสู่ดวงจันทร์ในที่สุด นับแต่นั้นมา บนดวงจันทร์ก็ปรากฎนางฟ้าผู้งดงามและจิตใจดีเช่นฉังเอ๋อนี้

ท่ามกลางกระบวนการวิวัฒนาการนั้น วันไหว้พระจันทร์ก็มีความสำคัญอีกอย่างหนึ่งขึ้นมา คือได้รับการนิยามว่าเป็น "วันแห่งการอยู่พร้อมหน้าของครอบครัว" เพราะชาวจีนเห็นว่า วงกลมของพระจันทร์เปรียบเสมือนการครบถ้วนบริบูรณ์ของสมาชิกครอบครัวนั่นเอง ฉะนั้น ชาวจีนจึงนิยมอยู่กันพร้อมหน้าในวันไหว้พระจันทร์ รับประทานอาหารร่วมกัน รอจนถึงเวลาที่จันทร์เพ็ญลอยกระจ่างฟ้า ก็จะกางโต๊ะในลานกลางแจ้ง จัดผลไม้ขนมขบเคี้ยวและอาหารอื่นๆ หลากหลายไว้บนโต๊ะ แล้วจึงเซ่นไหว้พระจันทร์ด้วยกัน ขอให้มีความสุขและความบริบูรณ์กันถ้วนหน้า

"เยว่ปิ่ง" (Yue Bing) หรือ "ขนมไหว้พระจันทร์" (Moon Cake) เป็นของกินที่ขาดเสียไม่ได้ในเทศกาลวันไหว้พระจันทร์ มีการจำหน่ายกันล่วงหน้าก่อนวันไหว้พระจันทร์ประมาณ 1 เดือน แต่หลังจากวันไหว้พระจันทร์ผ่านไปแล้วก็จะไม่มีผู้ซื้ออีก ขนมไหว้พระจันทร์จะทำเป็นรูปวงกลม จะสอดไส้ชนิดต่างๆ เช่น งา อบเชย ถั่วลิสงและถั่วบด เป็นต้น นอกจากนี้ของพี่ไทยยังมีขนมไหว้พระจันทร์ไส้ทุเรียนกวน ไข่เค็ม ซึ่งอร่อยสุดยอดไม่เหมือนใครอีกด้วย

เนื่องด้วยความสำคัญพิเศษของวันไหว้พระจันทร์ ทำให้ผู้ที่พลัดถิ่นจากบ้านเกิดมีความคิดถึงบ้านอย่างสุดซึ้งในวันไหว้พระจันทร์ กาพย์กลอนที่เกี่ยวข้องกับพระจันทร์ก็มีมากมายเหลือคณาเช่นกัน ล้วนถ่ายทอดให้เห็นถึงหัวอกของคนคิดถึงบ้านที่ฝากไว้กับพระจันทร์ อย่างเช่น "เงยหน้ามองจันทร์แจ่มฟ้าผ่องอำไพ ก้มหน้าไซร้คิดถึงบ้านเกิดตน" โดยหลี่ไป๋ กวีสมัยราชวงศ์ถัง และ "จันทร์เพ็ญลอยเด่นเหนือมหานที แม้นยามนี้ไกลกันสุดฝันหา ถึงจะอยู่คนละฝั่งฟากฟ้า ยังหรรษาชมเดือนดวงเดียวกัน" เป็นต้น ล้วนเป็นกลอนที่เสมือนหนึ่งเสียงจากใจของลูกหลานจีนที่อยู่ไกลในต่างแดนทั่วโลกในคืนวันไหว้พระจันทร์

ประเพณีไหว้พระจันทร์นั้นนอกจาก ประเทศไทยแล้ว ประเทศอื่นๆทั่วโลกที่มีชน ชาวจีนไปตั้งถิ่นฐาน ก็จะปฏิบัติเช่น เดียวกัน คือทุกปีในวันขึ้นสิบห้าค่ำเดือนแปด ชาวจีนจะตั้งโต๊ะจัดของสักการะบูชาพระจันทร์ เพื่อเป็น การขอพรให้กับครอบครัวและให้กับชีวิตของ ตนเอง ของแต่ละอย่างบนโต๊ะก็จะมีความหมาย ต่างๆ กันไปหากวิธีการจัดโต๊ะของแต่ละประเทศก็ จะแตกต่างกันไปขึ้นอยู่กับสิ่งของที่หาได้และผลไม้ ในประเทศที่มีซึ่งโดยปรกติก็จะไม่ฟันธงกำหนด ตายตัว หากแต่ผลไม้ที่ใช้ก็จะเน้นให้เป็นผลกลมเพื่อ ความกลมกลึงของชีวิตและหมายถึงความกลมของ พระจันทร์

แต่ที่จะขาดไม่ได้เลยคือขนมไหว้พระจันทร์ ซึ่งจะเป็นขนมอบใส่ไส้ผลไม้กวนหรือถั่วแดงกวน เม็ดบัว และไข่เค็มเฉพาะไข่แดง สิ่งของอย่างอื่นๆ บนโต๊ะก็จะประกอบไปด้วยสิ่งละอันพันละน้อย ที่มีความ หมายแตกต่างกันไปอย่างเข่น ขนมอี้ ซึ่งเป็นแป้งลูกกลมๆสีแดงสดใสใส่ในน้ำเชื่อมหวาน ซึ่งเปรียบเหมือนชีวิตที่หวานสดชื่น

ขนมโก๋ ที่เป็นแป้งหวานสีขาว รูปทรงต่างๆ ลวดลายสวยงามเพื่อเป็นการขอผิว พรรณที่ขาวสวย ผลไม้ต่างๆ 5 ชนิดที่มีผลกลม เหมือนพรที่ขอเพื่อให้ชีวิตสุขสดชื่นรวมไปถึง ชีวิต ครอบครัวที่มีความสุขความสามัคคี ในบ้านเจดีย์น้ำตาล เป็นตัวแทนของ ปราสาทแห่งสวรรค์ถั่วหวานขนมหวาน เคลือบน้ำตาล ขนมเปี๊ยที่มีอักษรมงคล ประทับสีแดงอยู่กลางขนม ของประดับอื่นๆ ก็จะมีกระดาษรูปเซียน 8 องค์ คำกลอนต่างๆ ในกระดาษสีแดงสดใส เทียนดอกใหญ่ สีแดงที่เขียนคำขอพรไว้ กิ่งหลิว ดอกไม้สีสัน สดสวยอ้อยต้นโตเพื่อนำมาทำ เป็นซุ้มประตู โคมไฟลวดลายงามตา

การตั้งโต๊ะจะต้องตั้งให้เรียบร้อยก่อน พระจันทร์จะลอยสูงเกินขอบฟ้า และเก็บก่อนที่ พระจันทร์จะเลยหัวไปหรือเมื่อเทียนดอก ใหญ่ดับลง หันโต๊ะไปทางทิศตะวันออก โดยเริ่มด้วยซุ้มประตูที่ทำจากต้นอ้อยผูกโคมไฟ ไว้กับต้นอ้อย ให้สวยงามวางกระถางธูป เทียนไว้ด้าน หน้าสุด ดอกไม้วางไว้สองข้าง ขนมอี้ใส่ถ้วยแล้วแต่ พื้นที่บนโต๊ะจะอำนวย 5 - 8 ถ้วยก็ได้วางถัดมา แล้วนำ เจดีย์น้ำตาลวางไว้สองข้างถัดจาก ขนมอี้ ขนมเปี๊ยใส่ จานจัดไว้ถัดมา ใต้เจดีย์อาจนำคำกลอนในกระดาษ แดงมาวางก็ได้ผลไม้ 5 ชนิดจัดวางตาม ความ สวยงาม ต่อด้วยขนมไหว้พระจันทร์ที่จัดเป็น เรียงชั้นๆ ขนมโก๋ และขนมหวานเคลือบน้ำตาลต่างๆ รอบโต๊ะวางประดับประดาด้วยกระดาษลวดลาย ต่างๆ ที่มี อย่างไรก็ดีการจัดตั้งโต๊ะนั้นไม่ตายตัวเสมอไป แล้วแต่ใครมีวิธีการที่ ต่างกันไปเน้นความสวยงามเป็น หลักดังนั้น ใครคิดว่าจัดอย่างไรจึงสวยที่สุดก็ให้จะจัด กันตามนั้น

พิธีไหว้

1. ไหว้เจ้าในช่วงเช้า ของไหว้จัดปกติ เหมือนจัดของไหว้เจ้าปกติ แต่เพิ่มขนมไหว้พิเศษ คือ ขนมไหว้พระจันทร์, ขนมโก๋, ขนมเปี๊ยะ

2. ของไหว้บรรพบุรุษ ของไหว้จัดปกติ เหมือนจัดของไหว้บรรพบุรุษปกติ แต่เพิ่มขนมไหว้พิเศษ คือ ขนมไหว้พระจันทร์ ไส้อะไรก็ได้, ขนมโก๋ต่าง, ขนมเปี๊ยะต่างๆ แล้วแต่เลือก ผลไม้ไหว้พิเศษ ส้มโอผลใหญ่ๆ สวยๆ

3. ของไหว้เจ้าแม่ในตอนค่ำ
- ของคาว อาหารเจแห้ง 5 อย่าง คือ วุ้นเส้น, ดอกไม้จีน, เห็ดหูหนู, เห็ดหอม, ฟองเต้าหู้
- ขนมไหว้ ขนมไหว้พระจันทร์ ไส้อะไรก็ได้ ที่ไม่มีไข่แดงเค็ม และ ต้องไม่ใช่ไส้โหงวยิ้ง หรือเมล็ด 5 อย่าง เพราะไส้โหงวยิ้ง มีใส่มันหมูแข็ง จึงเป็นของชอ คือมีคาว แต่ไหว้เจ้าแม่ ต้องไหว้อาหารเจ
- ขนมโก๋ มีหลายชนิดเช่น ขนมโก๋ขาว คนจีนเรียก “แป๊ะกอ” แป๊ะ แปลว่า สีขาว กอ คือขนม ก็มีอีกหลายแบบ ทั้งแบบ แผ่นกลม ใหญ่แบน ๆ ปั๊มทำลายนูนสวยงาม มีทั้งแบบกลมเล็ก ๆ ที่มีทั้งแบมีไส้และไม่มีไส้ แล้วยังมี ทำแบบ แท่งสี่เหลี่ยม มีไส้ก็มี ไม่มีไส้ก็มี , โก๋เหลือง หรือโก๋ถั่ว มีไส้ที่นิยม เช่น ไส้ทุเรียน ไส้งาดำ, โก๋เช้ง น่าสนใจที่สุด เพราะคนไทยไม่ค่อยรู้จัก นิยมทำเป็นแผ่นกลมใหญ่ ขนาดเท่าขนมโก๋ขาว เป็น แผ่นกลมแบนสีเหลืองตุ๋น ๆ เพราะผสมน้ำส้มเช้ง และบางเจ้า มีใส่เม็ดกวยจี๊ ที่แกะเปลือกแล้วด้วย เวลาเคี้ยวโดนจะกรุบกรับอร่อยดี และขนมโก๋อ่อน หรือหล่ากอ ก็ทานอร่อย เหนียว ๆ ยืด ๆ หนืด ๆ นิ่ม ๆ มีสอดไส่ถั่วบดหวานมันอร่อย ไส้งาดำก็มี
- ผลไม้ อะไรก็ได้เหมือนปกติ และเพิ่มพิเศษ ส้มโอใหญ่ๆ สวยๆ
- เครื่องดื่ม ใช้ชาน้ำหรือชาใบ หรือมีทั้งสองแบบ
- กระดาษเงิน ค้อซี, กอจี๊
- กระดาษเงิน-ทองพิเศษ 1. เนี้ยเก็ง หรือวังเจ้าแม่กวนอิม 2. โป๊ยเซียนตี่เอี๊ย คือ กระดาษ เงินกระดาษทองลายโป๊ยเซียน 3. กระดาษเงินกระดาษทองแบบจัดทำพิเศษสวยวาม เช่น กิมก่อง คือ โคมคู่. สัปปะรด. อ้วงมึ้ง หรือผ้าม่าน, เนี้ยเพ้า คือ ชุดเจ้าแม่พระจันทร์ ถ้าไหว้เจ้าแม่พระ จันทร์ หรือกวนอิมเนี้ยเพ้า ถ้าคิดว่าการไหว้ของเราเป็นการไหว้เจ้าแม่กวนอิม
- ของไหว้พิเศษอื่นๆ เครื่องใช้อุปโภค หรือสบู่ แชมพู ยาสีฟัน แป้ง เครื่องสำอาง ผ้าเช็ดหน้า อะไรก็ได้ที่เราใช้ประจำ เครื่องประดับ และ อ้อยลำยาวๆ ตัดจากราก และ เอายอดด้วยผูกไว้ ที่ด้านหน้าโต๊ะไหว้ ยึดกับขาโต๊ะ แล้วทำขึ้นไปเป็นซุ้มประตู แล้วตกแต่งสวยงาม พร้อมดอกไม้ ใส่แจกันประดับโต๊ะไหว้
- จำนวนธูปไหว้ 3 ดอก หรือ บางบ้านใช้ธูปไหว้พิเศษ เป็นธูปมังกรดอกใหญ่ดอกเดียว หรือ ดอกย่อมๆ 3 ดอก เช่นเดียวกับ เทียนแดงคู่
- เวลาไหว้ ไหว้หัวค่ำ บางบ้านขอบไหว้สาย เพื่อคอยเวลาให้พระจันทร์เต็มดวง

เป็นอย่างไรบ้างคะอ่านแล้วอยากกินแล้วใช่มั้ย ส่วนหนูหน่ะน้ำลายไหลนองพื้นแล้ว แต่เสียงป่าป๊าพูดกับหม่าม้าแว่วมาตามลมว่าจะไม่ให้หนูกินขนม กลัวหนูอ้วน แง้...ป่าป๊าใจร้าย

ขออวยพรให้ผู้อ่านทุกท่าน มีความสุขในวันไหว้พระจันทร์ และมีความสามัคคีรักใคร่กลมเกลียวกันในครอบครัว ดุจดังความกลมเกลียวของดวงจันทร์(วันเพ็ญเต็มดวงนะ)

ไมโลผู้แสนเศร้า

อาหารต้องห้าม!(Foods You Should Not Feed Your Dog)

2009-09-30T12:56:00.002+07:00

สวัสดีค่ะไมโลมาอีกแล้ว

สารทจีนผ่านไปแล้วเป็นอย่างไรกันบ้างคะ ของไหว้ทานกันหมดหรือยัง ถ้ายังก้ส่งๆมานี้ก็ได้นะคะ เดี๋ยวหนูจะเอาไปให้ทานแด่น้องพยาธิผู้หิวโหยจะได้บุญได้กุศลกันไงคะ

: ไหว้สารทจีน

พูดถึงการไหว้สารทจีนที่ผ่านมาหนูก็ได้ร่วมไหว้กับเค้าด้วยน้า แม้ป่าป๊าจะหาว่าที่หนูนั่งยกมือปะหลกๆก็เพราะหนูตะกละอยากจะกินของไหว้มากกว่า แหมคนเราทำบุญก็อยากได้บุญไม่ใช่เหรอ ซู๊ดดด(อุ๊ปส์ ขอโทษทีน้ำลายมันหยดน่ะ) แต่ยังไงก็ตามหนูก็ได้รับบุญกลับเร็วจริงๆนะ เพราะหลังจากไหว้เสร็จแล้วหนูก็ไดกินบุญแทบทุกอย่างเลยเช่น ไก่ เป็ด หมู แแอปเปิล สาลี่ องุ่น ส้ม สัปรส ถั่วตัด งาตัด ขนมปุยฝ้าย และที่ขาดไม่ได้เลย ก็บุญเข่ง เอ้ย ขนมเข่งกับขนมเทียนไง ไหนใครว่าบุญกินไม่ได้ เอิ้ก(เสียงเรอแห่งความสุขและอิ่มบุญ)

แต่แล้วบุญของหนูก็หดหายไปส่วนหนึ่งเมื่อป่าป๊าได้ไปเจอข้อมูลที่ไม่สบอารมณ์กี๋อย่างยิ่งเกี่ยวกับสิ่งที่ไม่ควรให้ผู้น่ารักอย่างหนูกิน เช่น:

เครื่องดื่มที่มีอัลกอฮอล์(Alcoholic Beverages) จะทำให้เมา, โคม่า และตายได้

อาหารเด็ก(Baby Food) ที่อาจมีส่วนผสมของหัวหอม ซึ่งอาจเป็นพิษต่อน้องหมา และถ้ากินอาหารด็กเยอะๆก็อาจจะทำให้ขาดสารอาหารที่จำเป็นต่อน้องหมาได้

ก้างปลา, กระดูกเป็ดไก่ หรือ กระดูกสัตว์เล็กๆ อาจทำให้ติดคอ หรือเข้าไปปักกระเพาะ บาดลำไส้ หลอดอาหารได้

อาหารแมว(Cat food) โดยทั่วไปมักจะมีโปรตีนและไขมันมากเกินไปสำหรับน้องหมา

ช็อกโกแลต, กาแฟ, ชา และสิ่งที่มีส่วนผสมของคาเฟอีน(caffeine), ทีโอโบรมีน(theobromine) หรือทีโอฟีลีน(theophylline) ซึ่งเป็นพิษ และมีผลต่อหัวใจและระบบประสาท

น้ำมันที่สกัดจากส้ม(Citrus oil extracts) ทำให้อาเจียนได้

อาหารที่อุดมไปด้วยไขมัน(Fat trimmings) อาจเป็นสาเหตุของตับอ่อนอักเสบ(pancreatitis)

องุ่น และลูกเกด(Grapes and raisins) ประกอบด้วยสารพิษบางอย่างซึ่งไปทำลายไต แต่ไม่มีปัญหาสำหรับน้ำมันที่สกัดจากเมล็ดองุ่น

ฮอพส์(Hops) สารประกอบบางอย่างเป็นสาเหตุทำให้มีอาการหอบ, อัตราการเต้นของหัวใจเพิ่มขึ้น, อุณหภูมิสูงม ชักและตายได้

วิตามินเสริมของคนที่มีธาตุเหล็ก(iron) ทำให้ระบบการย่อยอาหารเสียหาย และเป็นพิษต่ออวัยวะส่วนอื่น เช่น ตับ ไตเป็นต้น

การกินตับ(liver)มากเกินไป จะทำให้วิตามินAเป็นพิษ ซึ่งมีผลต่อกระดูกและกล้ามเนื้อ

ถั่วแมคคาแดเมีย(Macadamia nuts) มีพิษบางอย่างซึ่งมีผลต่อระบบการย่อยอาหาร ระบบประสาท และกล้ามเนื้อ

กัญชา(Marijuana) มีฤทธิ์กล่อมประสาท ทำให้อาเจียน อัตราการเต้นของหัวใจไม่เป็นปกติ

นมและัผลิตภัณฑ์จากนม สุนัขโตและแมวโตบางตัวไม่สามารถรับกับเอนไซม์แลคตาสที่ช่วยย่อยน้ำตาลแลคโตสในนมได้ ทำให้มีอาการท้องเสีย ดังนั้นควรเปลี่ยนเป็นผลิตภัณฑ์นมสำหรับสัตว์เลี้ยงที่ไม่มีแลคโตสแทนซะดีๆ

อาหารเก่าม บูด หรือ ขยะ(Moldy or spoiled food, garbage) อาจมีสารพิษหลายอย่าง ที่เป็นสาเหตุให้อาเจียน ท้องเสีย และอาจมีผลกระทบต่ออวัยวะส่วนอื่นๆด้วย

เห็ด(Mushrooms) อาจมีพิษซึ่งมีผลกระทบกับระบบต่างๆในร่างกาย ทำให้ช็อก และเสียชีวิตได้

หอมและกระเทียม(Onions and garlic)(ดิบ สุก หรือเป็นผง) มีส่วนผสมของ sulfoxides and disulfides ซึ่งสามารถทำลายเซลล์เม็ดเลือดแดง และเป็นสาเหตุของภาวะโลหิตจาง(anemia) แมวจะไว(susceptible) ต่อสารเหล่านี้มากกว่าน้องหมา และกระเทียมจะเป็นพิษน้อยกว่าหอม

เมล็ดของลูกพลับ(Persimmons) เป็นสาเหตุของลำไส้อุดตันและลำไส้อักเสบ(intestinal obstruction and enteritis)

เม็ดในของลูกพีชและลูกพลัม(Pits from peaches and plums) เป็นตัวการ(ไม่ดี)ขัดขวางทางเดินการย่อยอาหาร

: Rhubarb หรือ โกฏน้ำเต้า

มันฝรั่ง(Potato), โกฐน้ำเต้า(Rhubarb) และใบมะเขือเทศ(Tomato leaves); ลำต้นและกิ่งก้านของมันฝรั่งและมะเือเทศ(potato and tomato stems) มีสาร oxalates, ซึ่งมีผลกับการย่อยอาหาร ประสาท และการขับปัสสาวะ

ไข่ดิบ(Raw eggs) มีเอนไซม์ที่เรียกว่าavidin ซึ่งทำให้การดูดซึมไบโอติน(วิตามินบี ชนิดหนึ่ง)ลดลง ซึ่งนำไปสู่ปํญหาเรื่องขนและผิวหนัง และในไข่ดิบอาจมีเชื้อ Salmonella(เชื้อแบคทีเรียที่ทำให้เกิดโรคทางเดินอาหาร).

ปลาดิบ(Raw fish) ปลาดิบอาจมีผลทำให้ขาดสารไทอามีน(thiamine-วิตามิน บี ชนิดหนึ่ง) ทำให้เบื่ออาหาร, เป็นลมชัก และอาจรุนแรงถึงตายได้

เกลือ(Salt) ถ้าหากได้รับมากเกินไปจะนำไปสู่ภาวะที่ขาดความสมดุลของสารประกอบในร่างกาย(electrolyte imbalances)

เชือก(String) อาจทำให้อุดตันในลำไส้หรือในระบบย่อยอาหาร ที่เรียกว่า "string foreign body."

อาหารที่มีน้ำตาลหรือของหวาน(Sugary foods) นำไปสู่โรคอ้วน, ปัญหาสุขภาพฟัน และอาจเป็นโรคเบาหวานได้(diabetes mellitus)

กากอาหาร(Table scraps) (ในปริมาณมาก) กากอาหารไม่ใช่สิ่งที่มีค่าทางโภชนาการ ไม่ควรมีมากเกิน10%ของอาหาร ไขมันก็ควรจะตัดแต่งออกจากเนื้อ, กระดูกก็ไม่ควรให้กิน(ว้า..ของโปรดของหนูเลยนะนั่น)

ยาสูบ(Tobacco) มีส่วนผสมของนิโคติน(nicotine) มีผลกระทบกับการย่อยอาหารและระบบประสาท ทำให้ใจเต้นเร็ว วิงเวียนcollapseโคม่าcomaและเสียชีวิตในที่สุด

ขนมปังที่มีเชื้อยีสต์(Yeast dough) ทำให้เกิดแก็สในระบบย่อยอาหาร ทำให้ปวดและอาจทำให้กระเพาะอาหารหรือลำไส้ฉีกขาดได้

: ไมโล ไหว้เจ้า

เมื่อบ่ายวันอาทิตย์(ที่ 6กย.) คูณหมอลูกนก(หมอจิ๊บ)ได้โทรศัพท์มาถามเรื่องผิวหนังหนู ป่าป๊าบอกว่าก็ดีขึ้นเล็กน้อย คุณหมอบอกให้ทายาและอาบน้ำด้วยแชมพูยาที่ให้มาต่อไป แล้วต้นเดือนหน้าค่อยไปหาหมอ แต่ถ้ามีอะไรก็ให้โทรถามหมอได้ แหมคุณหมอรักษาสัญญาดีจริงๆ น่ารักจังเลย

ไว้วันหลังค่อยคุยกันใหม่นะคะ,บ๊ายบาย
อาหมวยไมโล

วันสารทจีน

2009-09-29T13:05:00.000+07:00

สวัสดีสารทจีนค่ะ
พรุ่งนี้(3 กย.)เป็นวันสารทจีน และหนูเมื่อมาอยู่กับป่าป๊าหม่าม้าพี่ช้างเลยถือว่ามีเชื้อสายจีนก็แล้วกัง เอ้ย แล้วกัน ป่าป๊าได้ค้นหาตำนาน(นานมากๆ)เกี่ยวกับเทศกาลนี้จากหลายๆที่ แล้วเลือกมาให้อ่านดังนี้ค่ะ

ตำนานที่ 1

ตำนานนี้กล่าวไว้ว่าวันสารทจีนเป็นวันที่เซ็งฮีไต๋ตี๋ (ยมบาล) จะตรวจดูบัญชีวิญญาณคนตาย ส่งวิญญาณดีขึ้นสวรรค์และส่งวิญญาณร้ายลงนรก ชาวจีนทั้งหลายรู้สึกสงสารวิญญาณร้ายจึงทำบุญอุทิศส่วนกุศลให้ ดังนั้นเพื่อให้วิญญาณร้ายออกมารับกุศลผลบุญนี้จึงต้องมีการเปิดประตูนรกนั่นเอง

: พระยม หรือ ยมบาล

ตำนานที่ 2

มีชายหนุ่มผู้หนึ่งมีนามว่า “มู่เหลียน” (พระโมคัลลานะ) เป็นคนเคร่งครัดในพุทธศาสนามาก ผิดกับมารดาที่เป็นคนใจบาปหยาบช้าไม่เคยเชื่อเรื่องนรก-สวรรค์มีจริง ปีหนึ่งในช่วงเทศกาลกินเจนางเกิดความหมั่นไส้คนที่นุ่งขาวห่มขาวถือศีลกินเจ นางจึงให้มู่เหลียนไปเชิญผู้ถือศีลกินเจเหล่านั้นมากินอาหารที่บ้านโดยนางจะทำอาหารเลี้ยงหนึ่งมื้อ

ผู้ถือศีลกินเจต่างพลอยยินดีที่ทราบข่าวว่ามารดาของมู่เหลียนเกิดศรัทธาในบุญกุศลครั้งนี้ จึงพากันมากินอาหารที่บ้านของมู่เหลียนแต่หาทราบไม่ว่าในน้ำแกงเจนั้นมีน้ำมันหมูเจือปนอยู่ด้วย การกระทำของมารดามู่เหลียนนั้นถือว่าเป็นกรรมหนัก เมื่อตายไปจึงตกนรกอเวจีมหานรกขุมที่ 8 เป็นนรกขุมลึกที่สุดได้รับความทุกข์ทรมานแสนสาหัส

เมื่อมู่เหลียนคิดถึงมารดาก็ได้ถอดกายทิพย์ลงไปในนรกภูมิ จึงได้รู้ว่ามารดาของตนกำลังอดอยากจึงป้อนอาหารแก่มารดา แต่ได้ถูกบรรดาภูตผีที่อดอยากรุมแย่งไปกินหมดและเม็ดข้าวสุกที่ป้อนนั้นกลับเป็นไฟเผาไหม้ริมฝีปากของมารดาจนพอง แต่ด้วยความกตัญญูและสงสารมารดาที่ได้รับความทุกข์ทรมานอย่างสาหัสมู่เหลียนได้เข้าไปขอพญาเหงี่ยมล่ออ๊อง (ยมบาล) ว่าตนของรับโทษแทนมารดา

แต่ก่อนที่มู่เหลียนจะถูกลงโทษด้วยการนำร่างลงไปต้มในกระทะทองแดง พระพุทธเจ้าได้เสด็จลงมาโปรดไว้ได้ทัน โดยกล่าวว่ากรรมใดใครก่อก็ย่อมจะเป็นกรรมของผู้นั้นและพระพุทธเจ้าได้มอบคัมภีร์อิ๋ว หลันเผิน ให้มู่เหลียนท่องเพื่อเรียกเซียนทุกทิศทุกทางมาช่วยผู้มีพระคุณให้หลุดพ้นจากการอดอยากและทุกข์ทรมานต่างๆ ได้ โดยที่มู่เหลียนจะต้องสวดคัมภีร์อิ๋ว หลันเผินและถวายอาหารทุกปีในเดือนที่ประตูนรกเปิดจึงจะสามารถช่วยมารดาของเขาให้พ้นโทษได้

นับแต่นั้นเป็นต้นมา ชาวจีนจึงได้ถือเป็นประเพณีปฏิบัติสืบต่อมากันโดยตลอดด้วยการเซ่นไหว้ โดยจะนำอาหารทั้งคาวหวาน และกระดาษเงินกระดาษทองไปวางไว้ที่หน้าบ้านหรือตามทางแยกที่ไม่ไกลนัก มีนัยว่าเป็นการเบี่ยงเบนความสนใจของบรรดาวิญญาณเร่ร่อนที่กำลังจะผ่านมาใกล้ที่พักของตน

จำนวนชุดที่ไหว้

การไหว้ในเทศกาลสารทจีนแบ่งออกเป็น 3 ชุด ดังนี้

: ถาดซ้ายคือขนมเทียนและขนมเข่ง ถาดขวาคือไก่ต้ม

1. ชุดสำหรับไหว้เจ้าที่

จะไหว้ในตอนเช้า มีอาหารคาวหวาน ขนมที่ไหว้ก็ขนมถ้วยฟู กุยช่าย ส่วนขนมไหว้พิเศษที่ต้องมีซึ่งเป็นประเพณีของสารทจีนคือขนมเทียน ขนมเข่ง ซึ่งต้องแต้มจุดสีแดงไว้ตรงกลาง เนื่องจากชาวจีนมีความเชื่อที่ว่าสีแดงเป็นสีแห่งความเป็นศิริมงคล นอกจากนั้นก็มีผลไม้ น้ำชา หรือเหล้าจีน และกระดาษเงินกระดาษทอง

2. ชุดสำหรับไหว้บรรพบุรุษ

คล้ายของไหว้เจ้าที่พร้อมด้วยกับข้าวที่บรรพบุรุษชอบ ตามธรรมเนียมต้องมีน้ำแกงหรือขนมน้ำใสๆ วางข้างชามข้าวสวย และน้ำชาจัดชุดตามจำนวนของบรรพบุรุษ ขาดไม่ได้ก็คือขนมเทียน ขนมเข่ง ผลไม้และกระดาษเงินกระดาษทอง

: ของไหว้ 5 อย่าง

3. ชุดสำหรับไหว้วิญญาณเร่ร่อนหรือวิญญาณไม่มีญาติ

วิญญาณเร่ร่อนหรือวิญญาณไม่มีญาติ เรียกว่า ไป๊ฮ๊อเฮียตี๋ แปลว่า ไหว้พี่น้องที่ดี เป็นการสะท้อนความสุภาพและให้เกียรติของคนจีน เรียกผีไม่มีญาติว่าพี่น้องที่ดีของเรา โดยการไหว้จะไหว้นอกบ้านของไหว้จะมีทั้งของคาวหวานและผลไม้ตามต้องการและที่พิเศษคือมีข้าวหอมแบบจีนโบราณ คอปึ่ง เผือกนึ่งผ่าซีกเป็นเสี้ยวใส่ถาด เส้นหมี่ห่อใหญ่ เหล้า น้ำชา และกระดาษเงินกระดาษทองจัดทุกอย่างวางอยู่ด้วยกันสำหรับเซ่นไหว้

ขนมที่ใช้ไหว้

ในสมัยโบราณชาวจีนใช้ขนมไหว้ 5 อย่าง เรียกว่า โหงวเปี้ย หรือเรียกชื่อเป็นชุดว่า ปัง เปี้ย หมี่ มั่ว กี

: ขนมเข่งและขนมเทียน

ปัง คือขนมทึงปัง เป็นขนมที่ทำมาจากน้ำตาล

เปี้ย คือขนมหนึงเปี้ย คล้ายขนมไข่

หมี่ คือขนมหมี่เท้า ทำมาจากแป้งข้าวเจ้าข้างในไส้เต้าซา

มั่ว คือขนมทึกกี่ เป็นขนมข้าวพองสีแดงตรงกลางมีไส้เป็นแผ่นบาง

กี คือขนมทึงกี ทำเป็นชิ้นใหญ่ยาวเวลาจะกินต้องตัดเป็นชิ้นเล็กๆ

แต่ชาวไทยเชื้อสายจีนใช้ขนมเทียน ขนมเข่งในการไหว้ โดยหลักของที่ไหว้ก็จะมีของคาว 3 หรือ 5 อย่าง เช่น ไก่ หมู เป็ด ไข่ หมึก ปลา เป็นต้น ของหวาน 3 หรือ 5 อย่าง เช่น ขนมเทียน ขนมมัดไต้ ขนมถ้วยฟู หรือขนมสาลี่ปุยฝ้าย ขนมเปี๊ยะ ส้ม หรือผลไม้ตามใจชอบ

แง่คิด

ประเพณีสารทจีนนอกจากจะเป็นประเพณีที่ลูกหลานจะแสดงความกตัญญูต่อบรรพบุรุษซึ่งล่วงลับไปแล้ว ยังเป็นประเพณีที่มีกุศโลบายในการสนับสนุนให้ทุกคนในครอบครัวทำกิจกรรมร่วมกันอย่างพร้อมหน้าและมีความสุข

ที่มา:จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

การไหว้เจ้า

การไหว้เจ้า เป็นธรรมเนียมประเพณีที่ลูกหลานจีนปฏิบัติสืบทอดกันมา ตามความเชื่อที่จะต้องไหว้เจ้าที่และไหว้บรรพบุรุษเพื่อให้เป็นสิริมงคล และนำมาซึ่งความสุขความเจริญแก่ครอบครัว ในปีหนึ่งจะมีการไหว้เจ้า 8 ครั้ง คือ

ไหว้ครั้งแรกของปี ไหว้เดือน 1 วันที่ 1 คือ ตรุษจีน เรียกว่า “ง่วงตั้งโจ่ย”

ไหว้ครั้งที่สอง ไหว้เดือน 1 วันที่ 15 เรียกว่า “ง่วงเซียวโจ่ย”

ไหว้ครั้งที่สาม ไหว้เดือน 3 วันที่ 4 เรียกว่า “ไหว้เช็งเม้ง” เป็นประเพณีที่ลูกหลานไปไหว้บรรพบุรุษที่ฮวงซุ้ย

ไหว้ครั้งที่สี่ ไหว้เดือน 5 วันที่ 5 เรียกว่า “โหงวเหว่ยโจ่ย” เป็นเทศกาลไหว้ขนมจ้าง

ไหว้ครั้งที่ห้า ไหว้เดือน 7 วันที่ 15 คือ ไหว้สารทจีนเรียกว่า “ตงง้วงโจ่ย”

ไหว้ครั้งที่หก ไหว้เดือน 8 วันที่ 15 เรียกว่า “ตงชิวโจ่ย” ที่คนทั่วไปรู้จักกันดีว่า ไหว้พระจันทร์

ไหว้ครั้งที่เจ็ด ไหว้เดือน 11 ไม่กำหนดวันแน่นอน เรียกว่า “ไหว้ตังโจ่ย”

ไหว้ครั้งที่แปด ไหว้เดือน 12 วันสิ้นปี เรียกว่า ไหว้สิ้นปี หรือ “ก๊วยนี้โจ่ย”

ประเพณีการไหว้เจ้าทั้ง 8 ครั้งนี้ มีคำจีนเฉพาะเรียกว่า “โป๊ยโจ่ย” โป๊ย คือ 8 โจ่ย แปลว่า เทศกาล โป๊ยโจ่ย จึงหมายความว่า การไหว้เจ้า 8 เทศกาล ซึ่งนอกจากการไหว้เจ้า 8 เทศกาลนี้แล้ว บางบ้านอาจมีวันไหว้พิเศษกับเจ้าบางองค์ที่นับถือศรัทธา คือ

ไหว้เทพยดาฟ้าดิน เช่น การไหว้วันเกิดเทพยดาฟ้าดิน เรียกว่า “ทีกงแซ” หรือ “ทีตี่แซ” ก็ได้ ตรงกับวันที่ 9 เดือน 1 ของจีน

ไหว้อาเนี้ยแซ คือ ไหว้วันเกิดเจ้าแม่กวนอิม ปีหนึ่งมี 3 ครั้ง คือ วันที่ 19 เดือน 2, วันที่ 19 เดือน 6 และวันที่ 19 เดือน 9

ไหว้แป๊ะกงแซ ตรงกับวันที่ 14 เดือน 3

ไหว้เทพยดาผืนดิน คือ ไหว้โท้วตี่ซิ้ง ตรงกับวันที่ 29 เดือน 3

ไหว้อาพั้ว “อาพั้ว” คือ พ่อซื้อแม่ซื้อผู้คุ้มครองเด็ก วันเกิดอาพั้ว หรือ “อาพั้วแซ” ตรงกับวันที่ 7 เดือน 7 ของทุกปี

ไหว้เจ้าเตา ไหว้วันที่ 24 เดือน 12 เรียกว่า “ไหว้เจ๊าซิ้ง”

การไหว้เจ้าพิเศษนี้ แล้วแต่ศรัทธาของแต่ละบ้านและแล้วแต่ความจำเป็น เช่น ถ้าที่บ้านไม่มีเด็ก ก็ไม่จำเป็นต้องไปไหว้อาพั้ว หรือถ้าที่บ้านไม่ได้ทำนาทำไร่ก็ไม่มีที่ และไม่มีความจำเป็นต้องไหว้โท้วตี่วิ้ง หรือเทพยดาผืนดิน
เมื่อพูดถึงการไหว้เจ้า จะหมายถึงการไหว้เจ้าที่กับไหว้บรรพบุรุษ เครื่องเซ่นสำหรับไหว้เจ้าที่จะจัดเป็น 1 ชุด เครื่องเซ่นสำหรับบรรพบุรุษจะจัดเป็นอีกชุดต่างหาก การไหว้จะไหว้ในตอนเช้า โดยไหว้เจ้าที่ก่อน พอสายหน่อยจึงจะตั้งโต๊ะไหว้บรรพบุรุษ ซึ่งของไหว้จะมีของคาว ของหวาน ผลไม้ และเครื่องดื่ม โดยมีกับข้าวคาวเพิ่มเข้ามาสำหรับการไหว้บรรพบุรุษ ซึ่งมีธรรมเนียมว่าต้องให้มีของน้ำ 1 อย่าง เช่น แกงจืด
การจัดของไหว้
ถ้าจัดใหญ่ นิยมเป็นตัวเลข 5 คือ มีของคาว 5 อย่าง เรียกว่า “โหงวแซ” ประกอบด้วย หมู ไก่ ตับ ปลา และกุ้งมังกร แต่เนื่องจากกุ้งมังกรนั้นแพงและหาไม่ง่าย จึงนิยมไหว้เป็ดหรือปลาหมึกแห้งแทน ของหวาน 5 อย่าง เรียกว่า “โหงวเปี้ย” อาจเป็นซาลาเปาไส้หวาน ขนมไข่ ขนมถ้วยฟู ขนมกุยช่าย และขนมจันอับ ผลไม้ 5 อย่าง เรียกว่า “โหงวก้วย”
ถ้าจัดเล็ก ก็เป็นชุดละ 3 อย่าง มีของคาว 3 อย่างเรียกว่า “ซาแซ” ของหวาน 3 อย่าง เรียกว่า “ซาเปี้ย” ผลไม้ 3 อย่าง เรียกว่า “ซาก้วย” หรือจะมีแค่อย่างเดียวก็ได้
ผลไม้ที่ใช้ไหว้ จะนิยมเลือกชนิดที่มีอะไรที่เป็นมงคลอยู่ในตัว
ส้ม เรียกว่า “ไต้กิก” แปลว่า โชคดี
องุ่น เรียกว่า “พู่ท้อ” แปลว่า งอกงาม
สับปะรด เรียกว่า “อั้งไล้” แปลว่า มีโชคมาหา
กล้วย มีความหมายถึงการมีลูกหลานสืบสกุล
ที่ในกระถางธูปที่ใช้ไหว้เจ้า บางคนนิยมใส่ “โหงวจี้” สำหรับปักธูป ประกอบด้วย เมล็ด 5 อย่าง คือ ข้าวสาร ข้าวเหนียว ถั่วเขียว ถั่วดำ และเชื้อแป้ง (ยีสต์) โดยถือว่าเมล็ดทั้งห้า คือบ่อเกิดของการเจริญเติบโตอุปมาอุปไมยให้การไหว้เจ้านี้นำมาซึ่งความเจริญรุ่งเรือง
แต่การใช้โหงวจี้ปักธูป มีข้อจำกัดว่าใช้ได้แต่ในบ้าน ถ้าเป็นการไหว้นอกบ้าน ต้องใช้ข้าวสารหรือทราย มิฉะนั้นเชื้อแป้งเมื่อถูกความชื้น เช่น ฝนหรือน้ำค้าง จะทำให้แข็งตัวแล้วปักธูปไม่ลง
เมื่อไหว้เจ้าเสร็จก็เผากระดาษเงินกระดาษทองเป็นการปิดท้ายรายการ

ที่มา หนังสือตึ่งหนั่งเกี้ย ของคุณจิตรา ก่อนันทเกียรติ แพรวสำนักพิมพ์
เป็นไงคะ ได้อ่านกันจนกลายเป็นคนจีนหรือยัง ไว้หนูจะมาเล่าให้ฟังใหม่หลังจากกิน เอ้ย ไหว้สารทจีนเสร็จแล้วนะคะ บ๊ายบาย

งานเข้า!

2009-09-28T12:02:00.000+07:00

สวัสดีค่ะ ไมโลมาแว้ววว
เมื่อสองสัปดาห์ที่แว้ว เอ้ย ที่แล้ว(วันพฤหัสที่ 13 สค.) ป่าป๊ากับหม่าม้าพาหนูไปหาคุณหมออีกแล้ว อ๋อ หนูไม่ได้เป็นอะไรหรอกค่ะ แค่ตัวหนูมีกลิ่นหอมหอม(สำหรับหนูและเจ้าท๊อบบี้, เจ้าโมนี่และเจ้าปอร์โต้ - หนุ่มๆเพื่อนๆหนู)และผื่นแดงนิดหน่อยเท่านั้น แหมทั้งบ้านเหมือนจะกังวลกับหนูใหญ่เลย

พอไปถึงก็ขึ้นชั่งน้ำหน้าคราวนี้น้ำหนักหนูได้ 33.4 กก.ขึ้นมาอีก8ขีด คุณหมอบอกอย่าให้อ้วนเกินไปเดี๋ยวสะโพกดินระเบิดของหนู(ป่าป๊าชอบว่าก้นหนูเหมือนพี่นุกนิกAF6)จะมีปัญหารับน้ำหนักเกินไปทำให้สะโพกเสียได้ ป่าป๊ากับหม่าม้าเลยบอกหมอว่าจะลดอาหารหนูลงตอนหนูอายุครบ10เดือน(วันที่18นี้) ซวยเลย
หนูมองหน้าคุณหมอแล้วนึกในใจ คุณหมอคงจะอิจฉาหนูแน่ๆเลยที่หม่าม้ากับป่าป๊าให้หนูกินอย่างดี แหมก็หุ่นคุณหมอน่ะพ้อมผอมอย่างกับนางแบบอดอาหาร(จำขี้ปากเค้า(ป่าป๊า)มาอีกที) อ้อ คุณหมอคนนี้ชื่อคุณหมอจิ๊บ ตัวเล็กๆหน้าคล้ายกับพี่ลูกนกสุภาพร(อันนี้หนูได้ยินป่าป๊ากับหม่าม้าเค้าเม้าท์กัน) นักร้องลูกทุ่งที่มีเพลงฮิตคือคุณลำใย แต่รู้สึกว่าป่าป๊ากับหม่าม้าจะชอบคุณหมอคนนี้เพราะเห็นหม่าม้าถามตารางเวลาการทำงานของคุณหมอเพื่อจะได้นัดตรวจหนูครั้งหน้า(วันที่ 20 สค. บ่ายสอง)

: Milo เล่นน้ำกับหม่าม้า

หลังจากที่พี่ชุดแดงได้ทำการวัดอุณหภูมิทางก้นหนูด้วยแท่งแก้วเย็นๆ แล้วรายงานคุณหมอ(เท่าไหร่ก็จำไม่ได้มัวแต่เย้นเย็นอยู่ แต่ก็ปกติไม่มีไข้) จากนั้นคุณหมอก็จับตัวหนูโดยมีป่าป๊าสมรู้ร่วมคิดดูนั่นดูนี่แล้วก็ขูดเอาผิวหนังตรงที่มีสะเก็ดแถวๆขาหลังไปส่องกล้องดู สักพักก็ออกมาบอกว่าหนูมีเชื้อแบคทีเลียแล้วถามถึงพฤติกรรมและการดูแลหนู ได้ข้อสรุปว่าน่าจะติดเชื้อจากการที่หนูเล่นน้ำ คือเดิมทีป่าป๊าจะรดน้ำต้นไม้โดยใช้สายยางฉีด หนูเห็นน่าสนุกดีก็เลยชวนป่าป๊าเล่น ป่าป๊าก็แกล้งฉีดน้ำไปไกลๆให้หนูวิ่งงับน้ำ หนูก็วิ่งใหญ่เลย ปรากฎว่าการที่หนูวิ่งมากๆทำให้หนูอึ๊ดีขึ้น(อึ๊เยอะขึ้น ไม่ใช่ทีละนิดเหมือนก่อน) ป่าป๊าเลยชอบใจ(โรคจิตรึปล่าวหว่า) อีกอย่างช่วงก่อนนี้อากาศก็ โค-ตะ-ระ ร้อนเลยให้หนูวิ่งเไล่งับน้ำตอนรดน้ำต้นไม้ทั้งเช้าและเย็นทุกวัน

: ยาและแชมพู Malassezia

คุณหมอจิ๊บบอกหนูคงติดเชื้อแบคทีเลียในดินและเมื่อเช็ดตัวไม่แห้งดีพอเชื้อก็เจริญเติบโตได้ดีบนผิวหนัง ดังนั้นคุณหมอให้งดการเล่นน้ำและให้ยากินมื้อละสามอย่างสามเม็ดเป็นพวกยาแก้แพ้แก้อักเสบวันละสองมื้อโดยให้ปนกับอาหารจะได้กินง่ายขึ้นหม่าม้าเลยเอายัดเข้าไปในกล้วยที่ผสมอยู่ในอาหาร(อาหารที่หนูกินจะเป็นอาหารเม็ดผสมมะเขือเทศ, ฟักทองต้ม, หัวไชเท้าต้ม, มันฝรั่งต้ม, กล้วย, เนื้อต้มหั่นชิ้นเล็กๆ) นอกจากนี้คุณหมอยังให้ยามาทาตามแผลผื่นแดงทุกวันเช้าเย็นเช่นกัน เฮ้อ!อดเล่นน้ำอีกแล้ว คุณหมอนะคุณหมอ

: Malassezia Shampoo เป็นแชมพูรักษาโรคผิวหนัง

หนึ่งสัปดาห์ผ่านไปไวเหมือนนกเอี้ยงบิน(เพราะหนูไม่เคยจับมันได้สักที พวกมันชอบบินมาลงที่สนามหญ้าแล้วก็เดินคุยกันไปจิกแมลงกินกันไปยังกับงานค็อกเทล คงเห็นหนูเป็นหมากระดาษมั้ง คิดแล้วอยากให้มีปีกงอกจัง วันก่อนป่าป๊าเห็นหนูแหงนมองเครื่องบินที่บินผ่านมา ป่าป๊าเลยบอกว่าถ้าหนูอยากบินได้เหมือนมันให้หนูรีบแหงนหน้าพร้อมทั้งยกมือสองข้างประกบกันแล้วอธิษฐานขอพรให้บินได้ก่อนที่เครื่องบินจะลับตาไป คล้ายๆกับที่คนขอพรตอนเห็นดาวตกไง เอ..หลอกกันป่าว) เราก็ไปหาคุณหมอจิ๊บกันอีกครั้ง น้ำหนักหนูเท่าเดิม เย็นก้นก็เหมือนเดิม ผิวหนังดีขึ้น ผื่นน้อยลง แต่ยังมีเชื้ออยู่คุณหมอก็ให้ยาเหมือนเดิม ยกเว้นยาทายังมีอยู่และให้แชมพูที่มีส่วนผสมของยาฆ่าเชื้อมาด้วย แล้วคุณหมอก็นัดให้มาตรวจอีกครั้ง(อีกแล้วเหรอเนี่ย)วันที่ 31 สค.

แล้วหนูจะมาเม้าท์ให้ฟังใหม่นะคะ บ๊ายบาย!

คุณลำใย - YouTube Video

คุณลำใย - ลูกนก.mp...

Hosted by eSnips

พ่อแม่และพี่น้อง

2009-09-25T15:54:00.000+07:00

สวัสดีค่ะ
วันนี้หนูขอแนะนำให้รู้จักกับพ่อแม่พี่น้องของหนูนะคะ ดูเลย

พ่อของหนู ชื่อ Richie หล่อมั้ย

แม่หนู ชื่อ Sofee ส้วยสวยเนาะ

พี่น้องสามัคคี

Jerry พี่ชายใหญ่

โมจิ พี่ชายรอง

ขนุน พี่ชายสาม

Hamberger พี่ชายสี่

ใจดี พี่หญิงใหญ่

Milo หนูเอง น่าร้ากน่ารัก

จั่น หญิงเจ็ด (เรียกน้องเจ็ดดีกว่าค่ะ ว่ามั้ย)

Hana หญิงแปด น้องเล็ก

เป็นไงคะตระกูลหนู น่ารักทั้งนั้นเลยใช่มั้ยล่ะ วันหลังค่อยคุยกันใหม่น้า บ๊ายบาย

ไมโล

ไปหาหมอ

2009-09-25T15:42:00.001+07:00

วันนี้ป่าป๊ากับหม่าม้าพาหนูไปหาหมอตามหมายเรียก(หมอนัดฉีดยาทุก2เดือน) ที่รพ.รักษาสุดที่รักของมนุษย์ ศ.เมืองเอก อยู่ถ.เลียบคลองสามใกล้หัวถนนที่มีสะพานคลองสามตัดข้าม ที่จริงหนูต้องไปในวันที่1แล้ว แต่พอดีพี่ช้างไม่ว่าง ก็เลยว่าจะไปวันที่2 ซึ่งเป็นวันอาทิตย์แทน แ่ต่หลังจากที่พี่ช้างเรียนที่จุฬาเสร็จแล้วน่าจะมารับหนูไปหาหมอกลับโดนแรงดึงดูดของกาลิเลโอ(หนังเรื่อง หนีตามกาลิเลโอ)เข้าไปในโรงหนังเสียนี่ เฮ้อ ไมโลเซ็ง

วันนี้หนูก็เลยต้องนั่ง(นอน)รถแท็กซี่ไปกันเพราะพี่ช้างต้องไปทำงาน พอไปถึงป่าป๊าพาขึ้นชังน้ำหน้าเอ๊ยชั่งน้ำหนักได้32.6กิโลกรัมกำลังอวบทีเดียวเชียว ส่วนหม่าม้าก็เอาพาสปอร์ตเล่ม(ไม่แดง)ลายสุนัขของหนูไปให้พี่ๆที่เคาน์เตอร์ดูการตรวจนัด หลังจากรอแป๊บนึงก็มีพี่ผู้ชายใส่เสื้อแดงมาพาหนูกับป่าป๊าไปห้องตรวจ(ป่าป๊าไม่ได้เป็นอะไรนะแค่เข้าไปเป็นเพื่อนหน่ะ แหม หนูก็ป๊อดเป็นเหมือนกันนะ) แล้วพี่แกก็เอาแท่งแก้วเย๊นเย็นสอดเข้าไปในก้นหนู พักหนึ่งแล้วก็เอาออกมาดมเอ๊ยดูแล้วบอกป่าป๊าว่าหนูปกติดีไม่มีไข้ หลังจากนั้นคุณหมอคนสวยใจดี(ชื่ออะไรก็ไม่รู้ป่าป๊าอ่านไม่ออก)ก็เข้ามาตรวจดูหนู ช่วงนี้หม่าม้าก็เข้ามาด้วยแล้วก็ถามคุณหมอเรื่องที่หนูมีขี้ตาตุ๊กแก(ป่าป๊าเป็นคนเรียก)เขลอะทุกวัน คุณหมอก็แหกตา(ถ่างตา)หนูดูและบอกว่าไม่เป็นอะไรไม่ได้ติดเชื้อ น่าจะเป็นเพราะฝุ่นหรือน้ำเข้าตา(ถูกเผงเลย เพราะหนูชอบเล่นน้ำกับป่าป๊าทุกวัน) จากนั้นคุณหมอก็ให้พี่สุดหล่อคนเดิมเอายาเม็ดขาวๆข๊มขมมายัดปาก(ยัดจริงๆ)2เม็ดแล้วจับปากหนูไว้ให้กลืนลงไป หนูก็เลยดิ้นหลุดมาเม็ดนึง คุณหมอซึ่งตอนนี้หนูว่าไม่ค่อยสวยและใจไม่ค่อยดีแล้วก็บอกให้พี่ผู้ชายซึ่งก็ไม่ค่อยหล่อแล้วเหมือนกันเอายาเม็ดนั้นยัดเข้าไปในอาหาร(น่าจะเป็นอาหารหมากระป๋อง)แล้วเอาให้ป่าป๊าป้อนแทน หนูคิดในใจว่าน่าจะทำอย่างนี้ตั้งแต่แรกเพราะหนูหน่ะกินง่ายเข้าข่ายตะกละเลยหล่ะ(ป่าป๊าคอนเฟิร์ม) ยัง ยังไม่จบค่ะเพราะคุณหมอบอกที่กินไปนั้นเป็นยาถ่ายพยาธิ์ตัวแบนยังต้องฉีดยากันพยาธิ์หนอนหัวใจอีกหนึ่งเข็ม แล้วก็ให้พี่จอมโหดจับตัวหนูไว้ก่อนที่จะจิ้มเข็มเข้าไปที่สีข้างใกล้สะโพกด้านขวาแล้วฉีดน้ำยาแสบๆเย็นๆเข้าไป เป็นอันเสร็จ

มีแถมท้ายอีกนิดนึง คือว่าคงเป็นเพราะหนูตื่นเต้นไปหน่อยจึงทำให้ระหว่างที่รอหม่าม้าจ่ายตังค์ค่ายาหนูจึงปล่อยอึก้อนสีเหลืองกลิ่นหอมฟุ้งกองเบ้อเริ่มเลย ป่าป๊ากับหม่าม้าต้องขอโทษพี่ๆเค้าใหญ่ แหมมันเป็นเรื่องธรรมชาติไม่เห็นต้องตื่นเต้นเลยเนาะว่ามั้ยคะ

หนูไปก่อนนะคะ แล้วจะมาคุยกันใหม่นะ บ๊ายบาย

ไมโล

สวัสดี หนูชื่อไมโลค่ะ

2009-09-25T15:26:00.004+07:00

หนูเป็นเด็กลาบราดอร์ รีทรีฟเวอร์ (Labrador Retriever) สีน้ำตาลเหลือง (ไม่รู้เหมือนสีไมโลตรงไหน) อายุได้ 8 เดือนกว่าแล้ว (เกิด 18 ตคใ 51) ที่จริงหนูมีชื่อตามใบเกิด(Pet Degree) ว่า Holly แต่พี่ช้างคนที่ไปรับหนูมาจากบ้านเกิด(ฟาร์ม)แถวคลองหก ปทุมฯ เป็นคนเปลี่ยนชื่อให้ใหม่ว่า ไมโล(Milo) สงสัยเห็นหนูแก่นเซี้ยวเหมือนเด็กผู้ชายก็ไม่รู้เนาะ ที่จริงหนูก็แค่ร่าเริงไปหน่อยเท่านั้นเอง ไม่เชื่อถามป่าป๊ากับหม่าม้าดูสิ (ป่าป๊ากับหม่าม้าเป็นคนเลี้ยงดูหนู เพราะพี่ช้างไม่ค่อยมีเวลาให้หนู)

วันนี้พอแค่นี้ก่อนนะคะ วันหลังค่อยมาเล่าอะไรสนุกๆให้อ่านกันนะคะ บ๊ายบาย

ไมโล