สวัสดีค่ะ ไมโลมาแว้ววว
เมื่อสองสัปดาห์ที่แว้ว เอ้ย ที่แล้ว(วันพฤหัสที่ 13 สค.) ป่าป๊ากับหม่าม้าพาหนูไปหาคุณหมออีกแล้ว อ๋อ หนูไม่ได้เป็นอะไรหรอกค่ะ แค่ตัวหนูมีกลิ่นหอมหอม(สำหรับหนูและเจ้าท๊อบบี้, เจ้าโมนี่และเจ้าปอร์โต้ - หนุ่มๆเพื่อนๆหนู)และผื่นแดงนิดหน่อยเท่านั้น แหมทั้งบ้านเหมือนจะกังวลกับหนูใหญ่เลย

พอไปถึงก็ขึ้นชั่งน้ำหน้าคราวนี้น้ำหนักหนูได้ 33.4 กก.ขึ้นมาอีก8ขีด คุณหมอบอกอย่าให้อ้วนเกินไปเดี๋ยวสะโพกดินระเบิดของหนู(ป่าป๊าชอบว่าก้นหนูเหมือนพี่นุกนิกAF6)จะมีปัญหารับน้ำหนักเกินไปทำให้สะโพกเสียได้ ป่าป๊ากับหม่าม้าเลยบอกหมอว่าจะลดอาหารหนูลงตอนหนูอายุครบ10เดือน(วันที่18นี้) ซวยเลย
หนูมองหน้าคุณหมอแล้วนึกในใจ คุณหมอคงจะอิจฉาหนูแน่ๆเลยที่หม่าม้ากับป่าป๊าให้หนูกินอย่างดี แหมก็หุ่นคุณหมอน่ะพ้อมผอมอย่างกับนางแบบอดอาหาร(จำขี้ปากเค้า(ป่าป๊า)มาอีกที) อ้อ คุณหมอคนนี้ชื่อคุณหมอจิ๊บ ตัวเล็กๆหน้าคล้ายกับพี่ลูกนกสุภาพร(อันนี้หนูได้ยินป่าป๊ากับหม่าม้าเค้าเม้าท์กัน) นักร้องลูกทุ่งที่มีเพลงฮิตคือคุณลำใย แต่รู้สึกว่าป่าป๊ากับหม่าม้าจะชอบคุณหมอคนนี้เพราะเห็นหม่าม้าถามตารางเวลาการทำงานของคุณหมอเพื่อจะได้นัดตรวจหนูครั้งหน้า(วันที่ 20 สค. บ่ายสอง)
หลังจากที่พี่ชุดแดงได้ทำการวัดอุณหภูมิทางก้นหนูด้วยแท่งแก้วเย็นๆ แล้วรายงานคุณหมอ(เท่าไหร่ก็จำไม่ได้มัวแต่เย้นเย็นอยู่ แต่ก็ปกติไม่มีไข้) จากนั้นคุณหมอก็จับตัวหนูโดยมีป่าป๊าสมรู้ร่วมคิดดูนั่นดูนี่แล้วก็ขูดเอาผิวหนังตรงที่มีสะเก็ดแถวๆขาหลังไปส่องกล้องดู สักพักก็ออกมาบอกว่าหนูมีเชื้อแบคทีเลียแล้วถามถึงพฤติกรรมและการดูแลหนู ได้ข้อสรุปว่าน่าจะติดเชื้อจากการที่หนูเล่นน้ำ คือเดิมทีป่าป๊าจะรดน้ำต้นไม้โดยใช้สายยางฉีด หนูเห็นน่าสนุกดีก็เลยชวนป่าป๊าเล่น ป่าป๊าก็แกล้งฉีดน้ำไปไกลๆให้หนูวิ่งงับน้ำ หนูก็วิ่งใหญ่เลย ปรากฎว่าการที่หนูวิ่งมากๆทำให้หนูอึ๊ดีขึ้น(อึ๊เยอะขึ้น ไม่ใช่ทีละนิดเหมือนก่อน) ป่าป๊าเลยชอบใจ(โรคจิตรึปล่าวหว่า) อีกอย่างช่วงก่อนนี้อากาศก็ โค-ตะ-ระ ร้อนเลยให้หนูวิ่งเไล่งับน้ำตอนรดน้ำต้นไม้ทั้งเช้าและเย็นทุกวัน

คุณหมอจิ๊บบอกหนูคงติดเชื้อแบคทีเลียในดินและเมื่อเช็ดตัวไม่แห้งดีพอเชื้อก็เจริญเติบโตได้ดีบนผิวหนัง ดังนั้นคุณหมอให้งดการเล่นน้ำและให้ยากินมื้อละสามอย่างสามเม็ดเป็นพวกยาแก้แพ้แก้อักเสบวันละสองมื้อโดยให้ปนกับอาหารจะได้กินง่ายขึ้นหม่าม้าเลยเอายัดเข้าไปในกล้วยที่ผสมอยู่ในอาหาร(อาหารที่หนูกินจะเป็นอาหารเม็ดผสมมะเขือเทศ, ฟักทองต้ม, หัวไชเท้าต้ม, มันฝรั่งต้ม, กล้วย, เนื้อต้มหั่นชิ้นเล็กๆ) นอกจากนี้คุณหมอยังให้ยามาทาตามแผลผื่นแดงทุกวันเช้าเย็นเช่นกัน เฮ้อ!อดเล่นน้ำอีกแล้ว คุณหมอนะคุณหมอ
หนึ่งสัปดาห์ผ่านไปไวเหมือนนกเอี้ยงบิน(เพราะหนูไม่เคยจับมันได้สักที พวกมันชอบบินมาลงที่สนามหญ้าแล้วก็เดินคุยกันไปจิกแมลงกินกันไปยังกับงานค็อกเทล คงเห็นหนูเป็นหมากระดาษมั้ง คิดแล้วอยากให้มีปีกงอกจัง วันก่อนป่าป๊าเห็นหนูแหงนมองเครื่องบินที่บินผ่านมา ป่าป๊าเลยบอกว่าถ้าหนูอยากบินได้เหมือนมันให้หนูรีบแหงนหน้าพร้อมทั้งยกมือสองข้างประกบกันแล้วอธิษฐานขอพรให้บินได้ก่อนที่เครื่องบินจะลับตาไป คล้ายๆกับที่คนขอพรตอนเห็นดาวตกไง เอ..หลอกกันป่าว) เราก็ไปหาคุณหมอจิ๊บกันอีกครั้ง น้ำหนักหนูเท่าเดิม เย็นก้นก็เหมือนเดิม ผิวหนังดีขึ้น ผื่นน้อยลง แต่ยังมีเชื้ออยู่คุณหมอก็ให้ยาเหมือนเดิม ยกเว้นยาทายังมีอยู่และให้แชมพูที่มีส่วนผสมของยาฆ่าเชื้อมาด้วย แล้วคุณหมอก็นัดให้มาตรวจอีกครั้ง(อีกแล้วเหรอเนี่ย)วันที่ 31 สค.

แล้วหนูจะมาเม้าท์ให้ฟังใหม่นะคะ บ๊ายบาย!