สวัสดีค่ะ

เมื่อวันเสาร์หนูได้ไปหาคุณหมอจิ๊บอีกแล้ว วันนี้หนูชั่งน้ำหนักได้ 34.4กก. ป่าป๊าดูจะชอบใจที่หนูผอม(?)ลงตั้ง 6 ขีด หลังจากที่พี่ชุดแดงอุ้มหนูขึ้นไปยืนขาสั่น(หม่าม้าบอกสงสัยจะกลัวโดนฉีดยา)บนโต๊ะเหล็กสูงขนาดสะดือป่าป๊า คุณหมอได้ใช้ปากคีบ(ไม่ใช่ปากคุณหมอจริงๆนะ)หรือแหนบเล็กๆมาดึงขนที่หัวและหางหนูเอาไปตรวจปรากฏว่าไม่เจอตัวไรเลย คุณหมอบอกอาจเป็นเพราะหนูได้อาบน้ำเมื่อเช้านี้เลยหาไม่เจอ คุณหมอเลยให้งดอาบน้ำสองวันก่อนมาคราวหน้า(วันที่ 16 ตค.) จะได้ตรวจใหม่ว่ามีเชื้ออยู่หรือเปล่า

คุณหมอบอกอาการโดยรวมดีขึ่้น ตุ่มแดงใต้ท้องหายไปแล้วจะมีก็ตรงซอกขาหนีบบ้างเล็กน้อย แต่ตรงแก้ม ขาหลังด้านนอกทั้งสองข้างก็ยังมีแผลอยู่ให้ใช้ยาเบทาดีนทา ตรงโคนหางดีขึ้นขนเริ่มขึ้นแล้ว แต่ยังไงก็ตามหนูก็ต้องกินยา และใช้แชมพูยาต่อไป จนกว่าคุณหมอตรวจครั้งหน้าถ้าไม่เจอเชื้อแล้วก็อาจหยุดยาได้

วันนี้คุณหมอได้ให้ยาลดคันเม็ดเล็กๆสีเหลือง กินมื้อละเม็ด เช้า-เย็น, ยาแก้อักเสบเม้ดสีขาว มื้อละเม็ดครึ่ง เช้า-เย็น, ยาVibraVet วันละหลอด คุณหมอบอกยานี้จะขมมากให้ป่าป๊าผสมกับน้ำหวานให้หนูกิน และยาเบทาดีนสำหรับทาแผล (ครีมทาผิวหนังที่เหลือจากคราวที่แล้วก็ให้ทาตรงโคนหาง) เฮ้อ! เสร็จซะที ยืนจนปวดขาจะแย่แล้ว เป็นน้องหมานี่ก็เรื่องเยอะเหมือนกันเนาะ(อันนี้เคยได้ยินป่าป๊าบ่น)

วันก่อนป่าป๊าเค้าอยากรู้ที่มาของน้องหมาพันธู์ลาบราดอร์ รีทรีฟเวอร์เป็นมายังไง ก็เลยหาดูในเน็ทแล้วก็นำมาให้คุณๆที่สนใจน้องหมาพันธู์หนูอ่านดูนะคะ

ลาบราดอร์ รีทรีฟเวอร์ (Labrador Retriever)

ลาบราดอร์ รีทรีฟเวอร์ มีต้นตระกูลอยู่ที่ Newfoundland ชายฝั่งทะเล ประเทศแคนาดา และในช่วงต้นศตวรรษที่19 ได้มีการนำสุนัขพันธุ์นี้ไปยังประเทศอังกฤษทางเรือประมง และต่อมาก็ได้มี การพัฒนาสายพันธุ์และเลี้ยงขึ้นมาในฐานะสุนัขล่าเหยื่อ และยังถูกใช้เป็นสุนัขกู้ภัย เพราะสามารถเคลื่อนที่ได้เร็วแม้ในภูมิประเทศที่ขรุขระ หรือแม้กระทั่งพื้นที่ที่ปกคลุมด้วยน้ำแข็ง ลาบราดอร์ รีทรีฟเวอร์ เป็นที่รู้จักกันดีในเรื่องความอดทน เข้มแข็ง มีความสามารถในการดมกลิ่นดีเยี่ยม มีความปรารถนาจะเอาใจผู้อื่นอีกด้วย และเป็นสุนัขที่ขี้เล่นกับเจ้าของมาก

ช่วงชีวิตเฉลี่ย
ลาบราดอร์ รีทรีฟเวอร์ มีช่วงชีวิตระหว่าง 12-15 ปี

อุปนิสัยประจำพันธุ์/ลักษณะประจำพันธุ์/อารมณ์
สุนัขพันธุ์ ลาบราดอร์ รีทรีฟเวอร์ เป็นสุนัขที่ฉลาดหลักแหลม กระตือรือร้น รักสนุก ช่างเอาอกเอาใจเป็นสายพันธุ์ที่เหมาะกับครอบครัวที่มีเด็กประกอบกับการที่ เป็นสุนัขเฝ้ายามที่ดีเนื่องจากมีเสียงเห่าทุ้มและ หนักแน่น เป็นที่น่าเกรงขามเพื่อเตือนเมื่อมีผู้บุกรุก

ความเข้ากันได้กับสัตว์เลี้ยงอื่นๆ
เหมาะมากสำหรับการเข้ากับสัตว์เลี้ยงชนิดอื่น

ความต้องการการเอาใจใส่ดูแล
สำหรับสุนัขพันธุ์นี้ ต้องมีคอกที่ใหญ่และมีรั้วสูงล้อมรอบ ในฤดูร้อนก็ควรมีพื้นที่มีร่มเงาสำหรับสุนัขพันธุ์นี้ด้วย เช่นเดียวกับสุนัขทั่วไป พวกเขาจะมีความสุขมากกว่าหากมีสุขภาพที่สมบูรณ์แข็งแรง สำหรับสุนัขที่โตแล้ว ควรให้เขาเดินได้วันละ 30 นาที จะทำให้พวกเขาแข็งแรง ในขณะที่สำหรับลูกสุนัข จะใช้เวลาในการเล่นทั้งวัน สำหรับผู้ที่คิดจะเลี้ยงสุนัขพันธุ์นี้บ้านของคุณควรมีบริเวณสนามหลังบ้าน ไว้ให้พวกเขาได้วิ่งเล่น และพวกเขายังเป็นจอมเคี้ยวและจอมขุดตัวยงอีกด้วย ถ้าคุณอยากให้สวนของคุณ สวยเหมือนเดิม ให้เตรียมกั้นรั้วไว้ว่าบริเวณไหนที่คุณจะอนุญาตให้เขาเล่นได้ เนื่องจากสุนัขพันธุ์นี้จะอ้วนง่ายเวลาที่มีอายุมากขึ้นซึ่งสามารถก่อให้เกิดปัญหาด้านสุขภาพ ดังนั้นจึงควรดูแลอาหารการกินที่มีปริมาณและคุณค่าทางอาหารเหมาะสมตามวัยของสุนัข

ผู้เลี้ยงที่เหมาะสม
ลูกสุนัขพันธุ์ ลาบราดอร์ จะร่าเริงและควบคุมได้ยากสำหรับสมาชิกในครอบครัวซึ่งเป็นเด็กเล็ก หรือผู้สูงอายุ และเจ้าของสุนัขพันธุ์ควรมีสนามหลังบ้านซึ่งมีรั้วรอบขอบชิดอีกด้วย สุนัขลาบราดอร์ รีทรีฟเวอร์ เป็นสุนัขที่อ้วนง่าย ควรให้ออกกำลังกายเป็นประจำและสม่ำเสมอ

ขอขอบคุณที่มา : http://th.wikipedia.org

แล้วพบกันใหม่ บ๊ายบายน๊า

ไมโล

วันนี้ป่าป๊ากับหม่าม้าพาหนูไปหาหมอตามหมายเรียก(หมอนัดฉีดยาทุก2เดือน) ที่รพ.รักษาสุดที่รักของมนุษย์ ศ.เมืองเอก อยู่ถ.เลียบคลองสามใกล้หัวถนนที่มีสะพานคลองสามตัดข้าม ที่จริงหนูต้องไปในวันที่1แล้ว แต่พอดีพี่ช้างไม่ว่าง ก็เลยว่าจะไปวันที่2 ซึ่งเป็นวันอาทิตย์แทน แ่ต่หลังจากที่พี่ช้างเรียนที่จุฬาเสร็จแล้วน่าจะมารับหนูไปหาหมอกลับโดนแรงดึงดูดของกาลิเลโอ(หนังเรื่อง หนีตามกาลิเลโอ)เข้าไปในโรงหนังเสียนี่ เฮ้อ ไมโลเซ็ง

วันนี้หนูก็เลยต้องนั่ง(นอน)รถแท็กซี่ไปกันเพราะพี่ช้างต้องไปทำงาน พอไปถึงป่าป๊าพาขึ้นชังน้ำหน้าเอ๊ยชั่งน้ำหนักได้32.6กิโลกรัมกำลังอวบทีเดียวเชียว ส่วนหม่าม้าก็เอาพาสปอร์ตเล่ม(ไม่แดง)ลายสุนัขของหนูไปให้พี่ๆที่เคาน์เตอร์ดูการตรวจนัด หลังจากรอแป๊บนึงก็มีพี่ผู้ชายใส่เสื้อแดงมาพาหนูกับป่าป๊าไปห้องตรวจ(ป่าป๊าไม่ได้เป็นอะไรนะแค่เข้าไปเป็นเพื่อนหน่ะ แหม หนูก็ป๊อดเป็นเหมือนกันนะ) แล้วพี่แกก็เอาแท่งแก้วเย๊นเย็นสอดเข้าไปในก้นหนู พักหนึ่งแล้วก็เอาออกมาดมเอ๊ยดูแล้วบอกป่าป๊าว่าหนูปกติดีไม่มีไข้ หลังจากนั้นคุณหมอคนสวยใจดี(ชื่ออะไรก็ไม่รู้ป่าป๊าอ่านไม่ออก)ก็เข้ามาตรวจดูหนู ช่วงนี้หม่าม้าก็เข้ามาด้วยแล้วก็ถามคุณหมอเรื่องที่หนูมีขี้ตาตุ๊กแก(ป่าป๊าเป็นคนเรียก)เขลอะทุกวัน คุณหมอก็แหกตา(ถ่างตา)หนูดูและบอกว่าไม่เป็นอะไรไม่ได้ติดเชื้อ น่าจะเป็นเพราะฝุ่นหรือน้ำเข้าตา(ถูกเผงเลย เพราะหนูชอบเล่นน้ำกับป่าป๊าทุกวัน) จากนั้นคุณหมอก็ให้พี่สุดหล่อคนเดิมเอายาเม็ดขาวๆข๊มขมมายัดปาก(ยัดจริงๆ)2เม็ดแล้วจับปากหนูไว้ให้กลืนลงไป หนูก็เลยดิ้นหลุดมาเม็ดนึง คุณหมอซึ่งตอนนี้หนูว่าไม่ค่อยสวยและใจไม่ค่อยดีแล้วก็บอกให้พี่ผู้ชายซึ่งก็ไม่ค่อยหล่อแล้วเหมือนกันเอายาเม็ดนั้นยัดเข้าไปในอาหาร(น่าจะเป็นอาหารหมากระป๋อง)แล้วเอาให้ป่าป๊าป้อนแทน หนูคิดในใจว่าน่าจะทำอย่างนี้ตั้งแต่แรกเพราะหนูหน่ะกินง่ายเข้าข่ายตะกละเลยหล่ะ(ป่าป๊าคอนเฟิร์ม) ยัง ยังไม่จบค่ะเพราะคุณหมอบอกที่กินไปนั้นเป็นยาถ่ายพยาธิ์ตัวแบนยังต้องฉีดยากันพยาธิ์หนอนหัวใจอีกหนึ่งเข็ม แล้วก็ให้พี่จอมโหดจับตัวหนูไว้ก่อนที่จะจิ้มเข็มเข้าไปที่สีข้างใกล้สะโพกด้านขวาแล้วฉีดน้ำยาแสบๆเย็นๆเข้าไป เป็นอันเสร็จ

มีแถมท้ายอีกนิดนึง คือว่าคงเป็นเพราะหนูตื่นเต้นไปหน่อยจึงทำให้ระหว่างที่รอหม่าม้าจ่ายตังค์ค่ายาหนูจึงปล่อยอึก้อนสีเหลืองกลิ่นหอมฟุ้งกองเบ้อเริ่มเลย ป่าป๊ากับหม่าม้าต้องขอโทษพี่ๆเค้าใหญ่ แหมมันเป็นเรื่องธรรมชาติไม่เห็นต้องตื่นเต้นเลยเนาะว่ามั้ยคะ

หนูไปก่อนนะคะ แล้วจะมาคุยกันใหม่นะ บ๊ายบาย

ไมโล

หนูเป็นเด็กลาบราดอร์ รีทรีฟเวอร์ (Labrador Retriever) สีน้ำตาลเหลือง (ไม่รู้เหมือนสีไมโลตรงไหน) อายุได้ 8 เดือนกว่าแล้ว (เกิด 18 ตคใ 51) ที่จริงหนูมีชื่อตามใบเกิด(Pet Degree) ว่า Holly แต่พี่ช้างคนที่ไปรับหนูมาจากบ้านเกิด(ฟาร์ม)แถวคลองหก ปทุมฯ เป็นคนเปลี่ยนชื่อให้ใหม่ว่า ไมโล(Milo) สงสัยเห็นหนูแก่นเซี้ยวเหมือนเด็กผู้ชายก็ไม่รู้เนาะ ที่จริงหนูก็แค่ร่าเริงไปหน่อยเท่านั้นเอง ไม่เชื่อถามป่าป๊ากับหม่าม้าดูสิ (ป่าป๊ากับหม่าม้าเป็นคนเลี้ยงดูหนู เพราะพี่ช้างไม่ค่อยมีเวลาให้หนู)

วันนี้พอแค่นี้ก่อนนะคะ วันหลังค่อยมาเล่าอะไรสนุกๆให้อ่านกันนะคะ บ๊ายบาย

        ไมโล